دوبیتی
7 اسفند 1398
X

به هر یک تار گیسو کوکب آویز
چراغ چهـره ات را بر شب آویز
طلـوعِ صبـح روشـن کـن‌ تبسم
نبـات خنـده ات را بر لـب آویـز
5 اسفند 1398
X

بــلا بــالا بلنـــــد ِ مـاهـــرویی
اسیــرم می کند بــا تار مویی
سر ِ عهــدی کـه با آیینه دارم
به غیـــر از وی ندارم آرزویی
3 اسفند 1398
X

بـه هـوایِ شکر و قند لبت
آمـدم سمت سمـرقند لبت
به گمانی که نصیبم بشود
عسلِ جــاری از آونـد لبت
23 بهمن 1398
X

مگـر در معبـدِ شیرازِ چشمت
شود آگه کسی از رازِ چشمت
پگـاه ِ روزِ شنـبـه کـردم آغـاز
شروع هفته را با نازِ چشمت
22 بهمن 1398
X

غـزل هـای پـر از آرایـه ای تو
زبان ِ شعــر مـا را پایـه ای تو
مـن‌ از راز الفبـای تو محـروم
اگرچه صاحب سرمایه ای تو
17 بهمن 1398
X

زمــانه کـــم نکــرد از اقتـدارت
که بی وحشت نشینم درکنارت
ولی می دانم ای آهوی وحشی
پلنـگی می کنـد آخـــر شکـارت
16 بهمن 1398
X

میان کـوچه در پشت حصارت
بـریـزد نغمـه از سیم سـه تارت
بـزن دائـم کـه گویا غــم نداری
خوشا ای گل به حال روزگارت
9 بهمن 1398
X

بهمنی از تـــوده ی بــرف آمده
خوش قدم وناز وشگرف آمده
کرده بـه تـن شعـر سراپا سفید
زمـزمـه هـا دارد و ژرف آمـده
7 بهمن 1398
X

به عشق جذبه ی فتانِ چشمت
پریـدم بـر لـب ِ ایـوان ِ چشمت
میــان ِ شعـله ی بــرق ِ نگـاهت
بگــردانم بــلا گــردان ِ چشمت