30 دی 1404
در دیارِ خفقان شکوهیِ کم بی شرفی ست
همرهی با صفِ بیدادِ ستم بی شرفی ست
گرچه دارد سرِ منبر سخن از خیر و صلاح
کُنجخلوت هدفِ شیخِ حرم بیشرفی ست
آن که شد مستبدِ خیره سر و کهنه پرست
هنرِ نافذِ او تا به عدم بی شرفی ست
زیر چنگالِ شب از آتشِ سرکوبِ قیام
گر برای وطنم سر ندهم بی شرفی ست
تو که بر روی زبانت زده ای مُهر سکوت
سهم ساکت شدنِ اهلِ قلم بی شرفی ست
زادهیِ پارسم وپارسی سخنِ جد من است
عربی گفتنِ در میهنِ جم بی شرفی ست
توده یِ معترضِ بی کسِ مذهب زده را
کشتن وسینه زدن زیرِ عَلَم بی شرفی ست
عسلم، شُر شُر خون از تن آلاله نوشت
همرهی با صفِ بیدادِ ستم بی شرفی ست