دسته ها

اشعار پیشنهادی

غزلیات علی قیصری

علی قیصری

درون کوچه های شهر شیراز


درون کـوچه های شهر شیراز
به دنبال تـوام ای جلوه ی ناز

نهـــادم زیـر پا کـــــوی اِرم را
که شاید بار آخــر بینمت باز

( علی قیصری )
2 7 دی 13960 310

همان برفی که یلدا را خبر داد


همان برفی که یلــدا را خبر داد
به سرمای زمستان بال و پر داد

سیاهی چــادری با رنگ شب زد
سفیدی دل به آهنگ سحــر داد

( علی قیصری )
1 30 آذر 13960 267

فراوان گفته در وصف تو فایز


فراوان گفته در وصف تـو فایز
نباشد غنچه ای مِثل تــو هـرگز

شدم دیوانه تر وقتی کـه دیدم
تنت را در میــان تــور قــــرمز

( علی قیصری )
1 25 آذر 13960 243

بــزند چــوب ِ دلـــم طبــل تمنــای تــو را


بــزند چــوب ِ دلـــم طبــل تمنــای تــو را
تـو کجائی کــه بجویم صنما جــای تو را

گرچه پنهان شده ای از منِ پروانه صفت
می کنم نیمه ی شب قصد تماشای تو را

آرزویی کــه مـرا سر به هوا کــرده هنوز
به دلــم ماند و ندیدم قــد و بالای تو را

آخر از عشق و جنون آینه را می شکنم
منعکس گـر نکند چهــره ی زیبای تـو را

سال هــــا از گــــــذر باد صبا می شنوم
هم چنان زمزمه و خنده ی گیرای تو را

در کنــار مــنِ بی دل بــه تـــرنم بنشین
تا نشینم بــه تفأل شب یلـــــدای تو را

ایکه از اشک قلم نامه نوشتی به عسل
به جهانی ندهم شعر و غـزل های تو را

( علی قیصری )
1 22 آذر 13960 306

غزالِ هر غزل امشب توئی تو


غـزالِ هــر غــزل امشب توئی تو
عسل تر از عسل امشب توئی تو

بکــن خـــاکسترم از آتـش عشـق
کـه مهمانِ بغـل امشب تــوئی تو

( علی قیصری )
1 13 آذر 13960 259

از آن روزی که چشمم بر تو افتاد


از آن روزی که چشمم بر تو افتاد
دلــم لــرزید و دینم رفـت بـر بـاد

شدی لیلی شدم بیمار و مجــنون
تـو شیرین مـن و من مِثلِ فـرهاد

( علی قیصری )
1 11 آذر 13960 256

شاعری پیرم ولی لاف جوانی می زنم 


شاعری پیـرم ولی لاف جــوانی می زنم
ناخوشی ها را گـره بر شادمانی می زنم

روزها از بی قـراری روی تار و پـود شعر
رج به رج گلـواژه های ارغوانی می زنم

رنگ دنیای مجازی جـور دیگـر می شود
تا به چشمم عینک ته استکانی می زنم

بارهـا از روی دلسوزی رفیــقم شد عصا
در خیـابان هـا قــدم از ناتوانی می زنم

از تکاپــوی غــزل قلبـم بیفتــد در تپش
بین شعـــرم سکته های ناگهانی می زنم

روز مرگم را نمیدانم ولی پیش از وفات
عکس خـود را در اتاق بایگـانی می زنم

بی دلی هستم که دنبال عسل بانو هنوز
بال و پر در کوچه های مهربانی می زنم

( علی قیصری )
1 7 آذر 13960 295

جهان ای روله جان از آه لرزید


جهان ای روله جان از آه لرزید
زمین و آسمــــان و مــاه لرزید

ثلاث و ازگله در غـم فرو رفت
شبانگاهی کــه کرمانشاه لرزید

( علی قیصری )
1 27 آبان 13960 294

آن که از روز ازل عاشق و دیوانه ی توست


آن کــه از روز ازل عاشق و دیوانه ی توست
در پیِ وصل تو پرپر شد و پروانه ی توست

شهـره ی شهری و در کـوچه به دنبـال تــوام
آخر ای عشق نگفتی که کجا خانه ی توست

بس کـه بـر چشم و لبت ثانیه ها زُل زده ام
خواب دیدم که لبم بــر لب پیمانه ی توست

نقــره داغــم کند از عشق و هوس هُرم تنت
آتش وسوسه در پنبـه ی بی دانـه ی تـوست

خــم زلفـت کــــه چنین ره زند از بـاد صبا
پر از امـواج بلندیست که بر شانه ی توست

بـــر سر خـــــرمن شعـــرم بـه تبسم بنشیـن
اعتبار غـــــزل از خنده ی مستانه ی توست

گـرچه عمری بگــذاری به رهــم دانــه و دام
هدفم خال لب و چـاله ی بر چانه ی توست

ای عسل خانه ام از زلـزله هـا ریخت به هم
تکیه گاه دل من باش کــه ویرانه ی توست

( علی قیصری )
1 22 آبان 13960 294

وقتی کـه دلم مرتعش از ناز پری هاست 


وقتی کـه دلم مرتعش از ناز پری هاست
در نی لبکم نغـمه ای از سـاز پـری هاست

خـارج بوَد از حیطـه ی انـدیشه و ادراک
انسان و مَلک بی خبر از راز پـری هاست

گلواژه به پا خیزد و بـر صفحه برقصد
وقتی قلمم قافیـه پـــرداز پــری هاست

در گوشه ای از پنجــره ی رو بـه سیاهی
روشن شـدنِ سایه از اعجـاز پری هاست

بــر روی لب ســرخ پـــری هــا نــزنی زل
پنهان شدن از خصلت ممتاز پری هاست

پیـوسته اگـر خیـره شـوی فاصلـه هـا را
پایان افـق نقطـه ی پــرواز پـری هـاست

آخــر عسل از جــن و پــری واهمـه دارم
سـرتاسـر جنگـل پُـر از آواز پــری هاست

( علی قیصری )
1 11 آبان 13960 288

گـلِ ســرخ و سفیــدم دل ندارد


گـلِ ســرخ و سفیــدم دل ندارد
درون کـــــوچه ای منــزل ندارد

خیـالش دائـم از مـن می گـریزد
دویدن در پی اش حاصل ندارد

( علی قیصری )
1 9 آبان 13960 293

سحر دیدی نگاه سنگی ام را


سحــر دیدی نگاه سنگی ام را
نپـرسیــدی دلیـل منـگی ام را

غـروب روزهـــای جمعــه داند
جـواب این همـه دلتنگی ام را

( علی قیصری )
2 2 آبان 13960 297

گرچه از روز ازل خاک ﮔﯿﺎﻩ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ


گـــــــــرچه از روز ازل خاک ﮔﯿﺎﻩ ﺗـــــﻮ ﺷﺪﻡ
خرم و سبــــــز ﺑـــــﻪ ﺍﮐﺴﯿﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﺗـــــﻮ ﺷﺪﻡ

ﺁﻧﻘــــﺪﺭ ﺟﻠـــﻮﻩ ﻧﻤﻮﺩﯼ ﺑﻪ ﺩﻭ ﭼﺸﻤﻢ ﮐﻪ ﺷﺒﯽ
ﺧﯿــــﺮﻩ ﺑــــﺮ ﭘﯿﺮﻫــــﻦ ﻭ ﺳﯿﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ

ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﮐـﻪ ﻧﻤﺎﯾﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﺑﻪ ﺍﻓـــﻖ
ﻋﺎﺷﻖ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻟﺐ ﻭ ﭼﻬــــﺮﻩ ﯼ ﻣﺎﻩ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ

ﻣــــﺎﻧﻊ ﺳﯿﺮ ﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺻﻒ ﻣــــﮋﮔﺎﻥ ﺗـــﻮ ﺑﻮﺩ
ﺳﺎﺩﮔﯽ ﮐــــــﺮﺩﻡ ﻭ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺳﭙﺎﻩ ﺗــــــﻮ ﺷﺪﻡ

چو ﮔﺸﻮﺩﯼ نفسی ﮔــــﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﭘﻨﺠــﺮﻩ ﺭﺍ
ﺧــــﻨﮏ ﺍﺯ تازه ﻧﺴﯿﻤﯽ ﺑﻪ ﭘﮕــﺎﻩ ﺗـــــﻮ ﺷﺪﻡ

ﺳﺎﻟﻬـــﺎ چشم ﻭ دلـــــم ﺭﺍ ﻧﺴﭙﺮﺩﻡ ﺑــﻪ ﮐﺴﯽ
ﻭﻟﯽ ﺁﺷﻔﺘــــﻪ ﯼ ﺁﻥ ﭼﺸـــﻢ ﺳﯿﺎﻩ ﺗـــﻮ ﺷﺪﻡ

ﺑﻪ ﺗــﻮ دادم منِ عاشق ﺩﻝ ﺑﺤــــﺮﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﺭﺍ
مثل ﮔـــﺮﺩﯼ ﺑـــﻪ ﻫـــــﻮﺍ راهیِ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ ﺷﻮﺭ ﺟـــــﻮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﺑﻄﺎﻟﺖ ﺑﮕـﺬﺷﺖ
ﭘﯿـﺮی ام ﺩﺍﺩ ﮔـــــﻮﺍﻫﯽ ﮐــــــﻪ ﺗﺒﺎﻩ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ

( علی قیصری )
1 1 آبان 13960 288

کنار شاخه ی ِ گیلاس و شاتوت


ڪنار شاخه ے گیلاس و شاتوت
بــریــزد از لبـت بـاران ِ یـاقـــوت

ولے ترسم ڪــه اسرائیلِ چشمت
زنـد آتش بـه جولان تا به بیروت

( علی قیصری )
1 16 مهر 13960 251

جوانی رنگ ِ شاد ِ خاطرات است


جوانی رنگ ِ شاد ِ خاطـرات است
که در دنیائی از رؤیا محاط است

فــــــرآینــــد ِخیــالات ِ طــــلائی
فـــراتر از حــــدود ِ کائنات است

( علی قیصری )
1 12 مهر 13960 237

به غیر از درد بی درمان نبودی


به غیر از درد بی درمان نبودی
بـه جز اندوه ِ بی پایان نبـودی

دراین دنیای فانی هرچه بودی!
رفیق ِ یکدل و یک جان نبودی

( علی قیصری )
1 9 مهر 13960 337

نشد راضی بـه دیدارم دوباره


نشد راضی بـه دیدارم دوباره
کـــه ریزد بر شب تارم ستاره

مگـر یابـم شب قدر و تـوسل
وصالش را به ورد و استخاره

( علی قیصری )
1 8 مهر 13960 294

از لب سرخ ﺗﻮ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ


از لب سرخ ﺗﻮ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ
ﺁﻩ ﺳــﺮﺩ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺟــﺎﯼ ﺩﻝِ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ

ﺳﺎﻟﻬـﺎ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﮔﻞِ ﺑــــﺮ ﭘﯿﺮﻫﻨﺖ
شبنم ِ وسوسه ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﭼﻤـــﻦ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ

جانم ارزانی آن شاعــر ارزنده که گفت
شربت ناب ِ ﺗﻤﺸﮏ ﺍﺯ لب ِ ﺯﻥ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ

هر زمانی کـه نشیند لب ِ ﻣﻦ ﺑﺮ لب ِ ﺗﻮ
ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺩﻟــــﻢ ﺍﺯ ﺑـــــﻮﺳﻪ ﺯﺩﻥ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ

ﺁﺧﺮ ﺍﯼ دختر گل رایحه ی ﺩﺍﻣﻦ ﺗﻮﺳﺖ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺮ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﯼ ﺩﺷﺖ ﻭ ﺩﻣﻦ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ

ﺩﺭﯼ ﺍﺯ سبک ﺟﺪﯾﺪی نگشودی که هنوز
از تمام ﻏــــــﺰﻟﻢ شعر ِ ﮐﻬــــﻦ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ

سحـــر از ساحــل دریا ﺑﻮَز ﺍﯼ ﺑﺎﺩ صبا
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﭘﺎﯼ ﻋﺴﻞ ﯾﺎﺱ ﻭ ﺳﻤﻦ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ

( علی قیصری )
1 5 مهر 13960 753

دوباره برگ ها در راه پائیز


دوبـاره بـــرگ هـــا در راه پائیـــز
به خــــود پیچیده اند از آه پائیز

درون کلبـــه می آیـد بـــه گـوشم
صدای خش خش از درگاه پائیـز

( علی قیصری )
1 3 مهر 13960 255

از مهر و وفا زرد ِ دل انگیـز


از مهرو وفا زرد ِ دل انگیـز
رقصید و سپس نمـود واریـز

هنگـام ادای خطـبه ی عقــــد
صـد بـرگ ِ طلا بـه نـام پائیز

( علی قیصری )
1 31 شهریور 13960 265

چو آید از سفر زرد ِ دل انگیز


چو آید از سفر زرد ِ دل انگیز
خیابان ها شود از بـرگ لبریز

هنوز از بی قـراری باز مـانده
نگـاه پنجـــــره در راه پائیــز

( علی قیصری )
1 28 شهریور 13960 282

کجائی ای گُلِ سیب ِ حیاطم


کجـائی ای گُـــلِ سیب ِ حیاطــم
تو هستی باعث شور و نشاطــم

چنان لبریزم از یادت که هــــرگز
نرفتی لحظــه ای از خـاطــراتم

( علی قیصری )
1 25 شهریور 13960 320

روزهائی که خیال ِ همه رويایی بـود


روزهـائی کـــه خیال ِ همـــه رويایی بـود
لحظه هـا بی خبر از دختـــر قشقایی بود

سالهـا رفت و بـــه یـاد لــب او نـوشیدم
ساغری را کـه پــر از تلخی و گيرایی بود

گر نکردم گذری نیمه شب از کوچـه ی او
مایـه ی دلهـــره از پیـــری و رسوایی بود

خسته دل بودم و گفتم کـه تعـارف بکند
استکانی که پر از عشق و پر ازچایی بود

بعد ازین هم گله ها می کنم از بـاد صبا
مانع مــا دو نفـر هـرزه ی هـــرجایی بود

بین گلهـای شقایق کـــه عــروس چمنند
رخ معشوقــه ی من مظهــر زیبایی بـود

چکنم، در دوسه تا نامه نوشتم به عسل
عشق من، زندگی ام بسته به میآیی بود

( علی قیصری )
2 21 شهریور 13960 273

کنارِ یارِ زیبائی که قدرش را ندانستم


کنــارِ یــارِ زیبائی کـــه قــــدرش را نـــدانستم
زدم بر بخت خــود پائی که قدرش را ندانستم

من ِ دلـــــداده دانستم کـه آن شیرین زبان دارد
زبان نغــــز و شیوائی کـــه قـدرش را ندانستم

جوانی کـردم و چندی گذشت از عمــر شیرینم
میــان روز و شبهـائی کــه قــدرش را ندانستم

خـدا داند کـــه ننهادم دو چشمم را شبی بر هم
بــه عشق سرو رعنائی که قــدرش را ندانستم

نشستم گـــریه ها کردم به یاد قـــــد و بالایش
بــه زیر دارِ افـــرائی کـــه قـدرش را ندانستم

کماکان در غــزلهایم زلال اندیش و جـــاری بود
همـان آب گـــوارائی کــه قــــدرش را ندانستم

میان خـواب و بیـــداری عسل آمــد به دیدارم
ببستم دل بــه رویـائی کـه قدرش را ندانستم

( علی قیصری )
1 19 شهریور 13960 252

کنار ِ جوی ِ پر آبی که فکرش را نمی کردم


کنار ِ جــوی ِ پــر آبی کــه فکـرش را نمی کردم
گرفت آخر مرا خــوابی که فکرش را نمی کردم

سوار موج پر جنبش چو نـــور از دور می آمـد
بـه سویم دُرّ نایـــابی که فکـــرش را نمی کردم

بـه دستم داد و نوشیدم در آن حالات سُکر آور
شراب خـــالص ِ نابی کــه فکـرش را نمی کردم

اگر چه شادمان بودم از آن خواب خیال انگیز
پریـــدم از دق البابی که فکـرش را نمی کـردم

پس از بیـــداریم دیدم تمـام هستی خــود را
به روی دوش ِ سیلابی که فکرش را نمی کردم

منِ وحشی صفت را گو که خو کردم به آسانی
به فـرهنگ و به آدابی که فکرش را نمی کردم

پس از چندی شکیبائی چه بی تابانه پر کرده
وجودم را تب وتابی که فکرش را نمی کردم

به زیر پلک چشمانم ولی هـر لحظه می دیدم
عسل را مثل مهتابی کـه فکـرش را نمی کردم

( علی قیصری )
1 18 شهریور 13960 267

بیاد آور غم تلخ بنان را


بیـاد آور غـــــم تلـــخ بنـــــان را
که دائم بــر کشید از دل فغان را

به گوش ِ جان پیاپی می رسانـد
گــــرامافون صدای شد خزان را

( علی قیصری )
1 17 شهریور 13960 266

چشمک زدن و دلبری ات ما را کشت


چشمک زدن و دلبری ات ما را کشت
شال و گـره روسـری ات مـا را کشت

شال و گـــره روسری ات اصلاً هیچ
بانـــو بدنِ مــرمـری ات مـا را کشت

( علی قیصری )
1 15 شهریور 13960 290

سرودِ بـرتر از شعر و غزل باش


سرودِ بـرتر از شعــر و غـزل باش
برای مرد و زن ضرب المثل باش

جهـان را پــر بکـن از روشنـــائی
چـــراغِ سر درِ بیــن المـــلل باش

( علی قیصری )
1 10 شهریور 13960 309

همین کـه موسـم گرما سرآمد


همین کـه موسـم گـــرما سرآمــد
دوباره سیب ســرخِ نوبـــــر آمـد

صدائی از فـــرارِ تیـــر و مــرداد
درون کــــوچه ی شهـــریور آمـد

( علی قیصری )
1 7 شهریور 13960 262

گرچه می دانم که گاهی بی قرارم نیستی


گرچه می دانم کــه گاهی بی قرارم نیستی
بی قـــــرارت می شوم وقتی کنارم نیستی

با همین حــالی که دارم با خیالت دلخوشم
در کـــــــنارم هستی و در اختیـارم نیستی

در کجـــایِ زندگی پیــدا کنم جــای تــو را
همچنان در کـــوچه هـــای انتظارم نیستی

مانده ای از بخت واقبالم مگر در پشت ابر
لااقـــل یک لحظه در شبهای تـارم نیستی

با نگاهی باورم شد کـــــــز نـژاد بــــــرتـری
گـرچه می دانم کـــه ذاتاً هم تبـارم نیستی

ارغنونم را سرِ شبهــــا به عشقت می زنـم
مرتعش از نغمــه های چنگ و تارم نیستی

ای خــدای دلربایان با تــو می گویم سخن
بی گمان گاهی به فکـــر روزگـــارم نیستی

بهتر آن باشد بپوسم ای عسل در زیر خاک
مثل گلهــــای شقــایق بــر مـــزارم نیستی

( علی قیصری )
2 31 مرداد 13960 431

کانال غزل ها
کانال دوبیتی ها
اینستاگرام
فیسبوک

© کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به علی قیصری می باشد

طراح و برنامه نویس سایت : سهراب قیصری