دسته ها

اشعار پیشنهادی

غزلیات علی قیصری

علی قیصری

ﺍﯼ ناب ﺗـــﺮﯾﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺩﺭ ﻫـــﺮ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ


ﺍﯼ ناب ﺗـــﺮﯾﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺩﺭ ﻫـــﺮ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ
با خـــرمنی از عشوه ﺑﯿﺎ ﺩﺭ ﺑـﻐـــﻞ ﻣــﻦ

ﻫﻢ نام ﺗﻮ ﺳﺮﻟـــﻮﺣﻪ ﯼ ﮐـﺎﺭِ همــه ﺭﻭﺯﻡ
ﻫــﻢ یاد ﺗﻮ ﺩﺭ خـاطر ﺷﻌـﺮ ﻭ ﻏــﺰﻝ ﻣﻦ

ﺁﺧـﺮ ﺑـﻪ ﮐـﻪ ﮔــﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺗـﻮ ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﻧﮕﺎﻫﺖ
ﺁﺗﺶ ﺯﺩﻩ ﺍﯼ ﯾﮏ تنــه ﺩﺭ ﻣـﺎﺣﺼــﻞ ﻣﻦ

ﺷﺪ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﯼ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻟﺒﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻌﺮﻡ
ﺭﻭﺯﯼ کـه ﺷﺪﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺑﺤﺚ ﻭ ﺟـﺪﻝ ﻣﻦ

یک لحظه نباید بزنم زل به دو چشمت
زیرا کـــه شود وسعــت دریا اجــل مـن

شایـد کــه صبا شانه زند بــر سر زلفت
تا بـــــوی معطــر بــوَزد بــر ﻣـﺤﻞ ﻣـﻦ

گفتم بـــه کبـــوتر بگشا بـال و پـرت را
از مـا تــو سلامی برسان بــر عسل من

( علی قیصری )
0 9 مهر 13920 179

آخر از فاصله ها فصلِ غم انگیز رسید


آخر از فاصله ها فصلِ غم انگیز رسید
لاله ها زرد شد و نوبت پاییز رسید

نَبوَد جای تامل که درنگی بکنی
حمله ور گشت مغول لشکر چنگیز رسید

برگی از باد خزان جان بسلامت نبرَد
موسم بیدلی و موعد پرهیز رسید

باغبان گشته غمین در اثر حادثه ها
این همه فاجعه از فصل بلاخیز رسید

آخرای شاخه ی گل خاطره ای بود و گذشت
آن دو روزی که به ما بوی دلاویز رسید

مژده ای دل که درین عاشقی و بی خبری
نامه ی شمس من از خطه ی تبریز رسید

مبتلا بودم و عشقش به دلم خیمه زده
لطف بی حد عسل بر من ناچیز رسید

( علی قیصری )
0 6 مهر 13920 189

ﺑـﺮﮒ ِ ﺳﺮﻣــﺎ ﺯﺩﻩ ﺩﺭ ﺳﯿﻄــﺮﻩ ﯼ ﭘﺎییـــزﻡ


ﺑـﺮﮒ ِ ﺳﺮﻣــﺎ ﺯﺩﻩ ﺩﺭ ﺳﯿﻄــﺮﻩ ﯼ ﭘﺎییـــزﻡ
نتــوان یک نفـس از بستـر غــم بـرخیـزم

خلوتم ﺗﯿﺮﻩ ﻭ ﺗﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺮﺍئی ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﮐـــﻮ ﭼﺮﺍﻏﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﯼ ﺷﺐ ﺁﻭﯾـﺰم

ﺁﺳﻤـﺎﻥ در همـــه ﺟـــﺎ ﺭﻧﮓ ِ ﻣﺸﺎﺑــﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣـﻦ ﮐـــﻪ ﺍﻗﺒــﺎﻝ ﻧـﺪﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﮐﺠـﺎ ﺑﮕـﺮﯾـﺰﻡ

از زمانی کــه شـدم منقـلب از بـاد خـزان
سطر جـا مانــده ای از شعـرِ ملال انگیزم

چه بلاها که نیامد به سراغـم شب و روز
خستـه از درد و غــم و از ستـم چنگیـزم

ﺁﺧــﺮ ﺍﯼ نیمـه ی گـم گشته ﺑﻔـﺮﻣﺎ ﭼﮑﻨـﻢ
ﺳﺎﻟﻬـــﺎ ﺭﻓـــﺖ ﻭ هنـوزﻡ ﺑﮑﻨﯽ ﭘـــﺮﻫﯿـﺰﻡ

ﭼﻮ ﺣﺒﺎﺑﯽ ﮐﻪ رها ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻮﺝ
هـــر زمـــانی بروی ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻬـﻢ ﻣﯽ ﺭیــزم

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ، نازک و آهسته ســراغم تـو بیا
که مـنِ شب زده از غصـه و غـــم ﻟﺒﺮﯾﺰﻡ

( علی قیصری )
0 31 شهریور 13920 175

حـــواسم را بــه آسانی پـــراندی


حـــواسم را بــه آسانی پـــراندی
پیاپی تيـــر غـــم در دل نشاندی

زدم از بی قــراری زل به چشمت
به لبخندی دل و دین را ستـاندی

زدی پیوسته بــر طبــل جـــدائی
بــه ساز همــدلی گاهی نخواندی

نهــادی پـــا درون بـــاغ شعـــرم
درخت واژه هــــایم را تکــاندی

مـنِ دلــــداده در بنـــد تــو بودم
نه دل دادی نــه از بنـدم رهاندی

درون کوچه بستی عهـد و پیمان
ولیکن هـــم قسم با مــن نماندی

چه گـــويم ای عسل از روزگارم
به کامم زهر هجران را چشاندی

( علی قیصری )
0 21 شهریور 13920 187

بیچاره منم ای بت بیدادگرِ من


بیچاره منم ای بت بیدادگرِ من
همواره برآنی که بسوزی جگرِ من

در کوچه ی پس کوچه ی جانم گذری کن
تا بوسه به پای تو زند چشم ترِ من

افتاده ام از درد و به یک لحظه نیفتد
دیگر به سر کوی تو گاهی گذرِ من

چون موج خروشان به شبی در به درم کرد
شوری که درین عاشقی آمد به سرِ من

ترسم که بگیرد به شبی دامن دل را
خونی که چنین می چکد از بال و پرِ من

با ضربه ی جانانه بزن ضربه ی کاری
حالا که موافق شده ای با ضررِ من

گر دیده ی من پرسه زند بر رخ مهتاب
آید همه شب روی عسل در نظرِ من

( علی قیصری )
0 27 شهریور 13920 167

با عشوه هایت برده ای از دل قرارم


با عشوه هایت برده ای از دل قرارم
از بیقراری حالت عادی ندارم

دیگر نگاهی بر منِ غمگین نکردی
آخر در آوردی دمار از روزگارم

ای مظهر رویش گمانم وقت کشت است
بازآ که بر روی لبت بوسی بکارم

پر گشته خلوت ازسکوت مرگباری
بر روی ساعت لحظه ها را می شمارم

آهستگی ها را به شادی می نوازی
وقتی که رامشگر شوی بر چنگ و تارم

چون دانه از خاک ای عسل از جا بخیزم
گر تاب گیسوی تو ریزد بر مزارم

( علی قیصری )
0 17 شهریور 13920 157

از زمــانی کــه بـــه دنیـای دنی پـا زده ام


از زمــانی کــه بـــه دنیـای دنی پـا زده ام
در پی دیــــــــدن دل بــــــر در آیـا زده ام

مــوج تــــوفان نتوانسته کـــه از جا بکَند
چادری را که سحر گوشه ی صحرا زده ام

بی محابایم و بر ساحل غفلت چـو حباب
کلبــــه ی شیشه ایــم را لب دریــا زده ام

آن چــه شد موجب نابودی و پر پر شدنم
پــر و بالی ست کـــه با سرعت بالا زده ام

گــر فـریبنده زدم در دل جنگل دف و تار
نغمــه ی سـازی از آواز پــــری هــا زده ام

رنگ وابسته به هــاشورم و با شـور قلـم
روی دیــوار غــــــزل واژه ی زیبا زده ام

روی عهدم نگذارم قـدمی را پس و پیش
بر سر کــوی عسل مانـده و در جا زده ام

( علی قیصری )
0 13 شهریور 13920 188

در پیلــه ی تنهــایی غــم هـای کهـن دارم


در پیلــه ی تنهــایی غــم هـای کهـن دارم
با همسـر بیمـــارم صـد سینه سخـن دارم

آهِ مــن و افسـوســم در واژه نمـی گنجـد
دلتنگم و دلتنگی دردی ست که مـن دارم

بیچــــاره و درمـانده آواره بـــه شیــرازم
در بـال خیـابان هـا ســر روی چمــن دارم

در شهـر غم و غصه باید به کـه می گفتم
امشـب حس دیـرینی با پــرسه زدن دارم

چـون قاصــدکی تنهـا بی منزل و بی مأوا
گاهی گـذر از دشت و گاهی به دمـن دارم

در پنجــره ی شعــرم شمعی نزند سو سو
اقبـال سیاهی را چون جامـه به تـن دارم

باز از سـر نـاچـــاری ﺍﺯ درد ﻋﺴﻞ ﮔــﻮﯾﻢ
وقتیکه سخن هایی با یاس و سمن دارم

( علی قیصری )
0 6 شهریور 13920 167

دامنت پُرچــین شـده ایــن روزها


دامنت پُرچــین شـده ایــن روزها
مِثـل فــروردین شـده ایـن روزهـا

جـای جـای خــانـه ام از بـــوی تو
وه چه عطـرآگین شده این روزهـا

آن که از انس تو الفت می گـرفت
اندکی خــوشبین شده این روزها

آنقَــدر خـوبی کــه حس بـــودنت
باعــث تسکیـن شـده ایـن روزهـا

خــوشه هـای ســرخ تاکستـان مـا
چون لبت شیرین شده این روزها

استکانی قهـوه با غم می خوریم
سهـم مـا هم این شده این روزها

تکیـه بـر شمشیر قــدرت می کند
شیخ ما بی دین شـده این روزها

ای عسل بازآ کــه گندمــزار عشق
جـای بلـــدرچین شده این روزها

( علی قیصری )
0 2 شهریور 13920 163

ﺍﯼ ﯾﺎﺩِ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﭼﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺳﺮﺕ ﺑﻮﺩ


ﺍﯼ ﯾﺎﺩِ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﭼﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺳﺮﺕ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭ ﮐـﻮﭼﻪ ﯼ ﻣـﺎ مِـثل ﻏــﺰﺍﻟﯽ ﮔـﺬﺭﺕ ﺑﻮﺩ

ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺷﺐ ﺍﻓﮑﻨﺪﯼ ﻭ ﺍﺯ ﺷﻌﻠﻪ ﯼ ﺭﻭﯾﺖ
خاکستر ﭘــﺮﭘــﺮ ﺷﺪﻩ ها ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑــﺮﺕ ﺑﻮد

هر چند که سرگشته ای از کـوی تو بودم
از حـال مـنِ بی سـر و سامان ﺧﺒﺮﺕ ﺑﻮﺩ

ﮔـﺮ ﺷﮑـﻮﻩ ﻧﮑــﺮﺩﻡ ﺷﺒﯽ ﺍﺯ ﻇﻠﻤﺖ ﻭ ﺗﺎﺭﯼ
ﺭﻭﺷﻨﮕـــــﺮ ﺷﺒــﻬﺎﯼ ﺩﺭﺍﺯﻡ ﻗــــﻤﺮﺕ ﺑــﻮﺩ

آلــوچه ی خنــدان تـــو را دیـدم و گفتم
ای کــاش لبـم روی لــب پُـر ﺷﮑــﺮﺕ ﺑﻮﺩ

ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻠﻮﻩ ﮔﺮﯼ ﭼـﺎﺩﺭﺕ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﺍﺑـــﺮﯾﺸﻢ ﺧﺎﻟــﺺ ﺑﻐــﻠﯽ ﺗـﺎ ﮐـــﻤﺮﺕ ﺑﻮﺩ

ﺟـــﺎﺭﯼ ﺷﺪﯼ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﭘــﺮ ﺁﺏ ﺯﻻﻟﯽ
ﺍﺯ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺩﺭ ﺣـﻮﺽِ ﺑـﺪﯼ ﻫﺎ ﺣﺬﺭﺕ ﺑﻮﺩ

ﭘﺮ ﮐـــــﺮﺩ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﻫﻤـــﻪ ﯼ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫـﺎ ﺭﺍ
ﺷﺎﯾﺪ ﮐـﻪ ﻋﺴﻞ ﻭﻗﺖ ﺩﻋﺎﯼ ﺳﺤﺮﺕ ﺑﻮﺩ

( علی قیصری )
1 30 مرداد 13920 193

به زیرِ آسمانِ غم لبی خندان نخواهد شد


به زیرِ آسمانِ غم لبی خندان نخواهد شد
گلی زیبا درین گلشن دگر رقصان نخواهد شد

ز ظلم بر شقایقها دمادم لاله می روید
ولی خون سیاوش را کسی گریان نخواهد شد

هزاران سرنگون گشته ز ترس جغد بد یمنی
خوش الحانی دگره باره به این بستان نخواهد شد

حضور ساقی مجلس بود لازم به میخانه
ز می خوردن به هر محفل کسی انسان نخواهد شد

مرا شوقی به دل باشد که در کس آن نمی بینم
بر آن عهدی که بر بستم سر از پیمان نخواهد شد

ز داغ روی پیشانی به ما گوید مسلمانم
ولی زهد و ریاکاری به کس پنهان نخواهد شد

دعا و اشک بارانم بگیرد آخرش دامن
تعجب میکنم گاهی چرا طوفان نخواهد شد

ازین ظلمی که می بارد دلی سالم نمی ماند
جهنم را به سر بردن چو این زندان نخواهد شد

به قرانی که می خوانی نگویم مدح ظالم را
غزلها مایه ی وصف ستمکاران نخواهدشد

( علی قیصری )
1 27 مرداد 13920 159

ﺳﺎﻟﻬــﺎ ﺭﻓـﺖ ﻭ ﻫﻨـﻮﺯ ﺍﺯ ﺩﻝ ﻣـﻦ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ


ﺳﺎﻟﻬــﺎ ﺭﻓـﺖ ﻭ ﻫﻨـﻮﺯ ﺍﺯ ﺩﻝ ﻣـﻦ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ
ﮐﯽ ﻣﯿﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﻣـﺮﺍ ﺑﺎ ﺧـﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺠـﺎ ﺑﺒﺮﯼ

فــارغ از فاصله ها ﺑـﻮﯼ ﺗـﻮ ﺭﺍ می شنوم
روزهـا مثلِ ﻧﺴﯿﻤﯽ ﻫﻤـﻪ ﺟـــﺎ ﻣﯽ ﮔــﺬﺭﯼ

چــه شود نیمه شبی لب بگــذارم بـه لبت
بی گمان دادنِ یک بـــوسه نـدارد ضــرری

باید از درد دلـــم بر سر و بــر سینه زنــم
تا ﻋﯿﺎﺩﺕ ﮐﻨﯽ ﺍﺯ ﻭﺍﻟـــﻪ ﯼ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺟﮕـﺮﯼ

آﻥ ﻗَﺪﺭ ﻣﺤﮑﻢ ﻭ ﺳﺨﺘﯽ ﮐﻪ به هنگام ﺩﻋﺎ
ﻧﺎﻟــﻪ ﻫــﺎﯾﻢ ﻧﮑـﻨﺪ ﺑـــﺮ ﺩﻝ ﺳﻨﮕــﺖ ﺍﺛــﺮﯼ

شعـر پرشکوه ی مـن را بــه نگاهی ﺑﻨﻮﺍﺯ
ﺗﺎ ﺑــﻪ ﻋﺸﻘﺖ ﺑﺴﺮﺍﯾﻢ ﻏــــﺰﻝ ﺗـﺎﺯﻩ ﺗــﺮﯼ

ﮔﻔﺘﻪ ﺑــﻮﺩﯼ ﮐـــﻪ ﻋﻼﺟﻢ ﺑﻨﻤﺎﯾﯽ ﺑـﻪ ﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﺩ ﻫـﺎ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﮐﺠـــﺎ ﻣﯽ ﻧﮕــﺮﯼ

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ ﺍﺯ ﻏﻢ عشقت به ستوه آمده ام
ﻣﮕــــﺮ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺑﻨﻤﺎﯾﯽ ﻧﻈـﺮی

( علی قیصری )
0 25 مرداد 13920 183

ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﻝ ﻣﻦ ﻟـﺤﻈﻪ ﯼ ﺁﺭﺍﻡ ندارد


ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﻝ ﻣﻦ ﻟـﺤﻈﻪ ﯼ ﺁﺭﺍﻡ ندارد
پر پر شود آن ﺩﻝ ﮐـﻪ ﺩﻻﺭﺍﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ

شد شمع شبم عاقبت از خانه گریزان
ﭘــﺮﻭﺍﻧﻪ ﺑﺠــﺰ ﺭﻧﮓ ﺳﯿﻪ ﻓﺎﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ

ﻣﺮﻏﯽ ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ نفسی ﺭﺍﻩ ﺭﻫﺎﯾﯽ
ﺗﺮس از قفس و ﻣﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﺩﺍﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ

وقتی که کبوتر نگشاید پر و بالی
ﺷﻮﻗﯽ ﺑﻪ ﭘﺮﯾﺪﻥ سرِ هر ﺑﺎﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ

ﺁﻥ ترک پریزاده ی خندانِ سیه چشم
عیب از رخ و از ﻗﺎﻣﺖ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ

وقتی بزند زلف سیه را به کناری
ﺑﺮ ﮔﺮﺩ ﺭﺧﺶ ﻫﺎﻟـﻪ ﯼ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ

باید بزنم بر سر و در کوچه بگویم
دلبر نظری بر مــنِ ناکام ندارد

ای باد صبا پیش ﻋﺴﻞ گو که مریدت
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﺟﻞ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﺮﺟﺎﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ

( علی قیصری )
0 22 مرداد 13920 164

هر روز دلم زیر غم تازه تری بود


هر روز دلم زیر غم تازه تری بود
من در پی دل بودم و او با دگری بود

شاید ز من بیدل و افسرده گذشته
آن شور جوانی که سراسر شرری بود

صحبت نه فقط بر سر یک عشق محال است
هر جا ز پی اش سر زده ام بسته دری بود

آن گوهر دردانه که دلبسته ی اویم
گاهی به من از گوشه ی چشمش نظری بود

بر طالع بختم بنویس، بلبل خسته
بالی به قفس می زد اگر بال و پری بود

هر صفحه ی شعری که برایش بنوشتم
دلشادیم ازقاصدک نامه بری بود

از هجر عسل تا به ابد زار و غمینم
ای کاش ز درد دلم او را خبری بود

( علی قیصری )
0 14 مرداد 13920 209

ﺷﺪ ﺑﯽ ﻫﻨــــﺮﯼ، صاحب ِ ﻓﻦ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ


ﺷﺪ ﺑﯽ ﻫﻨــﺮﯼ صاحـب ِ ﻓـﻦ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ
ﻗﻔــﻠﯽ ﺯﺩﻩ ﺑــــﺮ ﺭﻭﯼ ﺩﻫــﻦ ﻫــﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩی

ﺗﺎﺭﺍﺝ ﺑﻘﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮐــــــــﻮﭺ ﭘﺮﺳﺘﻮ
پُر ﺷﺪ ﻫﻤﻪ ﺟــــﺎ ﺯﺍﻍ ﻭ ﺯﻏﻦ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ

یک لحظه اگــــر ﺭﺍﻩ ﮔﻠـــــــــﻮ ﺭﺍ ﻧﻔﺸﺎﺭﺩ
ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﻟﺒﻢ ﺣﺮﻑ ﻭ ﺳﺨــــﻦ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ

ﻣﻮﺟﯽ ﮐــــﻪ ﮔﺮﯾﺰﺍﻥ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺳﺎﺣﻞ ﺩﺭﯾﺎ
ﺩﺍﺭﺩ ﮔِﻠــﻪ ﺍﺯ ﭼﯿـﻦ ﻭ ﺷﮑــﻦ ﻫــﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ

در راه حقیقـت شـده انــدیشه گــــرفتار
در بیــن خــــرافات و سُنن هـــای زیادی

ای شاعـر بهمن زده بس کن کـه مشامم
آزرده شـد از بــوی لجـــن هـــای زیـادی

آنکس ﮐــﻪ ﺷﻮﺩ ﻧﺎﺷﺮ ﻭ ﺳﺮ منشأ ﺗﺮﺩﯾﺪ
ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﺷﮏ ﻭ ﻇــﻦ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ

بر ﺑﻐﺾ ﺯمین ﺍﯼ ﻋﺴﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒِ شقاﯾﻖ
ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺯﺩﻩ ﺧـــﻮﻥ ﺯﯾﺮ ﮐﻔﻦ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ

( علی قیصری )
0 5 مرداد 13920 141

مِثل فـانـوس فـروزان ﺩلــربا خــواهم تو را


مِثل فـانـوس فـروزان ﺩلــربا خــواهم تو را
شعلــه ای در معبـد آیینه هــا خواهـم تو را

بغض احساسم به دام افتاده درچنگال شب
آشنا با صخــره های بی صـدا خواهم تو را

سیل اشکم تا سحــر تر می کند سجـاده را
در میان گــریه ها از غـم رهـا خواهم تو را

کشتی بی بادبانـم گشته از ساحـل بـه دور
در تلاطـم هـای دریا ناخــدا خواهـم تو را

آرزوی دیدنت را می برم با خــود بــه گور
گـرچه فـردای قیامت از خدا خواهم تو را

می گشایـم بال و پــــر را بر فــراز قلـه ها
بــر بلنــدای دمــاوند و دنـا خــواهم تـو را

بــوی زلفـت را عسل باد صبــا آورده بــود
مثل باغ پــر شکوفه با صفا خـواهم تو را

( علی قیصری )
0 17 تیر 13920 186

پیش بیا در برِ من پیش تر


پیش بیا در برِ من پیش تر
تا به لبت بوسه زنم بیش تر

طعنه مزن بر من ِخونین جگر
بر دل افسرده بزن نیشتر

غرق تماشای رخت گشته ام
عاشقت از خود شده بی خویش تر

واله ی گمگشته ی در کوچه ها
در پی دلبر شده درویش تر

آینه ام گشتی و از جلوه ات
شد غزلم قافیه اندیش تر

ای عسل از ناوک خونریز تو
سینه ی من ریش و دلم ریش تر

( علی قیصری )
0 3 تیر 13920 177

بشنو ز نی به شبها آوایِ ناله ها را


بشنو ز نی به شبها آوایِ ناله ها را
شاید به خاطر آری احوالِ واله ها را

از دست روزگاران دیگر ز دل نخندد
آلاله ای که دیده داغی ز لاله ها را

ای باغبان گلها بازآ که باد پاییز
با خون سرخ لاله پر کرده چاله ها را

طوفان و باد و بوران با تیغ تیز رگبار
زیر و زبرنموده ارکانِ ژاله ها را

ترسم که نامه هایم روزی شود خطر ساز
آتش بزن عزیزم کاغذ مچاله ها را

دیگرفرا رسیده مرگم چو برگ زردی
امضا بزن پس از من گاهی مقاله ها را

با خون دل ز عشقت چندین غزل سرودم
گاهی عسل به یادم پر کن پیاله ها را

( علی قیصری )
1 21 تیر 13920 157

ﺁﯾﺎ ﺗﻮ ﻫـﻢ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﯽ ﻟﺒﺨـﻨﺪ ﺩﯾﺪﯼ؟


ﺁﯾﺎ ﺗﻮ ﻫـﻢ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﯽ ﻟﺒﺨـﻨﺪ ﺩﯾﺪﯼ؟
هرگز ﺍﺳﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﺍﺯ ﺑﻨﺪ ﺩﯾﺪﯼ؟

ﺩﯾﺸﺐ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﺤـﺮﺍ ﺳﺮ ﺑُﺮﯾﺪﻧﺪ
ﺧﻮﻧﯽ ﮐﻪ بیرون می زد از ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺩﯾﺪﯼ؟

ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺭﺍ ﻧﮕﻮﯾﻢ
ﮔﺎﻫﯽ ﺩﻫﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﻮﯾﻨﺪ ﺩﯾﺪﯼ؟

ﺁﯾﺎ ﺑﺠﺰ ﮔﺮﮒ ﻭ ﺷﻐﺎﻝ ﻭ ﺟﻐﺪ ﻭ ﮐﺮﮐﺲ
ﺑﺎﺯ ﻭ ﻋﻘﺎﺑﯽ ﺭﺍ ﺳﺮِ ﺍﻟـــﻮﻧﺪ ﺩﯾﺪﯼ؟

ﺑﺮ ﺫﻫﻦ ﭘﺎﮎِ ﭼﺸﻤﻪ ﺳﺎﺭﺍﻥ ﯾﺎﺩ ﺧﻮﻥ ﺍﺳﺖ
ﺁﺑﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﺭﯼ می شد ﺍﺯ ﺍﺭﻭﻧﺪ ﺩﯾﺪﯼ؟

ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭِ ﺗﻠﺨﯽ ﻭ ﺭﻧﺞ ﻭ ﻣــﺮﺍﺭﺕ
ﺯﻫــﺮ ﻫﻼﻫﻞ ﺭﺍ ﭼﻮ ﻃﻌﻢ ﻗﻨﺪ ﺩﯾﺪﯼ؟

ﻓﺮﺻﺖ نباشد ﺑﯿﺘﯽ ﺍﺯ ﻋﺸﻘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ
ﺁﯾﺎ ﮔﻠﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﺴﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﯾﺪﯼ ؟

( علی قیصری )
1 23 تیر 13920 166

مانده ام با کی بگویم راز دل


مانده ام با کی بگویم راز دل
تا بگردد بعد ازین دمساز دل

لحظه لحظه غالبا در هر تپش
پر بگردد گوشم از آواز دل

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 227

کوچه های کودکی یادت که هست؟


کوچه های کودکی یادت که هست؟
انتهای رودکی یادت که هست؟

می دویدم یک نفس دنبال تو
بوسه های زورکی یادت که هست؟

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 183

بیا ای گل که از بوی تو مستم


بیا ای گل که از بوی تو مستم
مثال سایه دنبال تو هستم

هنوز از روی مردی پایبندم
به پیمانی که اول با تو بستم

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 154

ز لبخندی برایم ناز کردی


ز لبخندی برایم ناز کردی
به رویم زندگی را باز کردی

چو گفتم لب گذارم بر لبانت
دو باره عشوه را آغاز کردی

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 182

گهی ما را ز مهرت می نوازی


گهی ما را ز مهرت می نوازی
گهی با عشوه هایت می گدازی

نمی دانم که در این قهر و آشتی
مرا خواهی بسوزی یا بسازی

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 147

بنا داری که غمگینم بسازی


بنا داری که غمگینم بسازی
ملول از جان شیرینم بسازی

هدف کردی شعورم را که شاید
بدور ار رسم و آیینم بسازی

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 160

شب آدینه را مهتاب گردان


شب آدینه را مهتاب گردان
ز لبخندی مرا بی تاب گردان

به رسم دلبری با یک اشاره
بیا قند دلم را آب گردان

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 165

شبی جام و شرابی رو براه کرد


شبی جام و شرابی رو براه کرد
ز لبخندی دل و دین را تباه کرد

چو گردیدم کنارش مست و مدهوش
در آغوشش مرا غرق گناه کرد

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 173

چه سفاکانه ظالم با سر انگشت


چه سفاکانه ظالم با سر انگشت
به رگبار مسلسل لاله را کشت

نیامد بر گلویش آه‌ِ گرمی
به جز خونی که بیرون می زد از پشت

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 179

تو میدانی به عشقت مبتلایم


تو میدانی به عشقت مبتلایم
ز چشمانت مگردان بینوایم

کنم جان را به قربان تو ای گل
قدم را گر گذاری در سرایم

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 160

تو را گیرم شبی ای گل در آغوش


تو را گیرم شبی ای گل در آغوش
شوم از بوی زلفت مست و مدهوش

تنت را بو کنم چون مشک و عنبر
که از بویت شود غمها فراموش

( علی قیصری )
0 24 تیر 13920 177

کانال غزل ها
کانال دوبیتی ها
اینستاگرام
فیسبوک

© کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به علی قیصری می باشد

طراح و برنامه نویس سایت : سهراب قیصری