دسته ها

اشعار پیشنهادی

غزلیات علی قیصری

علی قیصری

هرگـــــز ﻧﺸﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﯼ ﺗﻮ ﮐــﻢ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ


هرگـــــز ﻧﺸﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﯼ ﺗﻮ ﮐــﻢ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ
هرچند کـــه از غصه و مــاتم بنویسم

ﺻﺤــﺮﺍﯼ ﺩﻝ ﺍﺯ ﯾـﺎﺩ ﻟﺒـﺖ ﺗﺸﻨـﻪ ﺑﮕﺮﺩﺩ
آن لحظه که از ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﺯﻣﺰﻡ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ

ﺣﺎﻻ ﮐــﻪ ﻗــﻮﺍﻧﯿﻦ ﺑﻬﺸﺘﺖ ﺷﺪﻩ ﻣﺸﮑﻞ
ﺑﺎﯾـــﺪ ﺑـــﺮﻭﻡ ﺗــﻮﯼ ﺟــﻬﻨـﻢ ﺑﻨــﻮﯾﺴﻢ

از تیـــره ی عشاقـــم و آشفتــه ﺗﺮﯾﻨﻢ
دیوانــه ام و ﺩﺭﻫـــﻢ ﻭ ﺑﺮﻫﻢ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ

با زمـــزمه بر ﺍﺭﮒ دلـم ﻟـــــﺮﺯﻩ ﻧﯿﻨﺪﺍﺯ
ﺗﺎ ﻣﺮﺛﯿﻪ ﺑــﺮ ﺯﻟـــــــــﺰﻟﻪ ﯼ ﺑﻢ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ

ﺍﯼ ﻣﺎﯾﻪ ﯼ ﻧﺎز ﻧﺎﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻗﻠـــﻢ ﻋﺸﻖ
ﺑـﺮ ﺑــــﺮﮒ ﮔﻞِ ﻻﻟـــﻪ ﻭ ﻣــﺮﯾﻢ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ

در شعــر نگفتم ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺩﻟــﻢ ﺭﺍ
ﺑﺴﺘﺮ کــه ﺷﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻓﺮﺍﻫــــــﻢ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ

پیــوسته ﻋﺴﻞ ﺑﺎﺯ بکـــن ﭘﯿـﺮﻫﻨﺖ ﺭﺍ
کز ﺳﯿـﺐ ﺗــــﻮ ﻭ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺁﺩﻡ ﺑﻨــﻮﯾﺴﻢ

( علی قیصری )
0 13 اردیبهشت 13940 159

ﺍﺯ ﮐـﺪﺍﻡ ﮐﻮﭼﻪ ﺑﯿﺎﺋﯽ ﮐـﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ باز ﺑﺒﯿﻨﻢ


ﺍﺯ ﮐـﺪﺍﻡ ﮐﻮﭼﻪ ﺑﯿﺎﺋﯽ ﮐـﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ باز ﺑﺒﯿﻨﻢ
ﺑﺮ ﮐـﺪﺍﻡ ﺳﺒﺰﻩ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﮐـﻪ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ

ﻣﻦ ﮐﻪ مجذوب رخ و چشم فریبای ﺗـﻮﺍﻡ
ﭼﻪ ﺷﻮﺩ ﺑﺎﻍ ﻟﺒﺖ ﺭﺍ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﭽﯿﻨﻢ

مـانده ام تا چکنم اینهمه افسونگری ات را
آخر از گوشه ی چشمت ﺑﺒﺮﯼ ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺩﯾﻨﻢ

ندهم دست کسی حلقه ی انگشتری ام را
کـه نگاهی کند از عشق تو بر نقشِ نگینم

ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﻧﮕﻮﯾﻢ ﻏــﻢ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻓﯿﻘﯽ
ﻭﻟﯽ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﻏﻤﯿﻨﻢ

ﭼـﻪ ﺩﺭﺍﯾﻦ ﻧﺎﻣـﻪ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻨﻤﺎﯾﯽ
ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﻓﻪ ﯼ ﺯﻟﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺗﺮﯾﻨﻢ

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ هیچ نگفتم سخن از بوی بهشتت
بِگشا پیرهنت را که توئی ﺑﺎﻍ ﺑﺮﯾﻨﻢ

( علی قیصری )
0 9 اردیبهشت 13940 157

بیرون زده ای بی خبر ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺠﺎﺋﯽ


بیرون زده ای بی خبر ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺠﺎﺋﯽ
ﺁﺭﺍﻡ ﻧﮕـــردد دل مـــــــن ﺗﺎ ﺗﻮ ﻧﯿــﺎﺋﯽ

ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡِ شهر و ﻣﺤﻞ ﻭ ﮐـﻮﭼﻪ ﺷﻨﯿﺪﻡ
ﮔﻔﺘﻨﺪ همه ﻣﻈﻬـــــﺮ ﻣﻬــــﺮﯼ ﻭ ﻭﻓﺎﺋﯽ

روزی ﮐــﻪ ﺷﻨﯿﺪﯼ ﺳﺒﺐ ﺩﺭﺩ ﺩﻟـﻢ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﯽ ﮔــﺮﻩ ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻞ ﮐﺎﺭﻡ ﺑﮕﺸﺎﺋﯽ

ﺑﺎ ﺗﯿﺮ ﺩﻋـــﺎ ﭘﺎﺭﻩ ﮐﻨﻢ ﭘﺮﺩﻩ ﯼ ﺷﺐ ﺭﺍ
ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ سحر ﺍﯼ ﻣـﻪ ﺗﺎﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺭﺁﺋﯽ

ﺍز دور و برم جمع ﺭﻓﯿﻘﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﺭﻓﺘﻨﺪ
ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻮ ﭼــﺮﺍ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﺁﻫﻨﮓ ﺟــﺪﺍﺋﯽ

ﺑﺎﯾﺪ ﮐــﻪ همین لحظه ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﺗﺎ ﺑﻠﮑﻪ ﺧـﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﮐﺸﻢ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺷﻤﺎﺋﯽ

ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﻭﺭﯼ ﻋﺴﻞ ﺍﺯ منظر ﭼﺸﻤﻢ
ﺩﺍﻧﻢ ﻧﺸﻮﯼ ﻣﺎﯾﻞ ﻫـــﺮ ﺑﯽ ﺳﺮ و پائی

( علی قیصری )
0 3 اردیبهشت 13940 216

بی ﺗــــﻮ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺩﻟــﻢ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺣــﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ


بی ﺗــــﻮ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺩﻟــﻢ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺣــﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﻧﺎﻟﻪ ﮐــﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﺨـــﺖِ ﺧـــﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘــﺮ ﺍﺳﺖ

ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﻟﺤﻈـــﻪ ﺍﯼ ﺣﺮﻓـــﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﺗﻤــﺎﻡ
ﮔﻔﺘﮕﻮﻫـﺎ همچنان ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋــــﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ

ﺩﺭ ﻧﻈـــﺮ ﺩﺍﺭﻡ ﮐــــﻪ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﯿــﺰﻩ ﺗﺴﻠﯿﻤﺖ ﺷـﻮﻡ
ﭼــﻮﻥ ﺗﻮﺍﻓــﻖ ﺍﺯ ﺷﮑﺴﺖ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘـﺮ ﺍﺳﺖ

ﺍﺯ ﺗﻮ ﻋﻤـــﺮﯼ ﺩﻭﺭﻡ ﻭ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﻣﺸﻐـﻮﻝ ﺗــﻮﺍﻡ
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻟﺤﻈــﻪ ﻫﺎ ﺧــﻮﺩﺍﺷﺘﻐﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘــﺮ ﺍﺳﺖ

ﮔــﺮﭼﻪ گاهی ﺷﺎﻫﺪ شب های ﺷﺮﺟﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﯼ
ﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﺁﺏ ﻭ ﻫـــﻮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺣـﻮﺍﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ

ﭼـﻮﻥ ﭘــﺮﺳﺘـﻮﯼ ﻣﻬﺎﺟــــﺮ ﭘـــﺮ ﺑﺰﻥ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﯿـﺎ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﺯمین هـــای ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘـــﺮ ﺍﺳﺖ

ﺑﯿﻦ گــل هـــای ﺳﻔﯿـــﺪ ﻭ ﺁﺑﯽ ﻭ ﺯﺭﺩ ﻭ ﺑﻨﻔﺶ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﺭنگ هـــاﯼ ﭘـــﺮﺗﻘﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘـــﺮ ﺍﺳﺖ

ﺭﺩ ﻧﺸﻮ ﺍﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﺍﺯ ﮐــــﻮﭼﻪ ﯼ ﻧﺎ ﻣــــﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺳﺎل ها ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﻫـﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ

ﻗﺼﻪ ﯼ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺍﯼ ﻋﺴﻞ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ
ﺑـــﺮ ﺯﺑـﺎﻥ ﺑﭽــﻪ ﻫــﺎﯼ ﻻﺍﺑـــﺎﻟﯽ ﺑﻬﺘـــــﺮ ﺍﺳﺖ

( علی قیصری )
0 27 فروردین 13940 177

ﻋﺎﻗــﺒﺖ ﺑﺎ ﺑﺎﺭﺵ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻬــــﺎﺭﯼ ﺳﺒﺰِﺳﺒﺰ


ﻋﺎﻗــﺒﺖ ﺑﺎ ﺑﺎﺭﺵ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻬــــﺎﺭﯼ ﺳﺒﺰِﺳﺒﺰ
ﺷﺪ ﭘــﺪﯾﺪﺍﺭ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻧﺘــــﻈﺎﺭﯼ ﺳﺒﺰِﺳﺒﺰ

ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻻﻟﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻏﻨﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻝِ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﯼ ﺳﺒﺰِﺳﺒﺰ

ﻭﻗﺘﯽ ﺁﻭﺍﯼ ﭘﺮﺳﺘﻮها رسد این جـا به گوش
ﻣﯿــﺮ ﻧﻮﺭﻭﺯﯼ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺷﻌـــﺎﺭﯼ ﺳﺒﺰِﺳﺒﺰ

با سرود سبز باران عهـد و پیمان بسته ام
تا بگویــــم ﺭﺍﺯ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﺭﯼ ﺳﺒﺰِ ﺳﺒﺰ

گرچه می خوانم بسان مرغ دلگیر از قفس
منتظــر بــودم بیابم اعتبــاری سبـزِسبـز

ﺍﯼ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﯾﮏ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺩﺳﺖ ﺑـﺮﺩﺍﺭ ﺍﺯ ﺳﺮﻡ
ﺗﺎ ﺩﻫــــﻢ آرای ﺳﺒﺰﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﺎﺭﯼ ﺳﺒﺰِﺳﺒﺰ

کوچه ها را ﺁﺏ ﻭ ﺟﺎﺭﻭﮐﻦ ﮐﻪ دارد ﻣﯽ ﺭﺳﺪ
ﺍﺯ دیار ﻣﻬــــــﺮﺑﺎﻧﺎﻥ تک سواری ﺳﺒﺰِﺳﺒﺰ

ﻣﯽ شتابم سوی ﺻﺤــــﺮﺍ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ
ﺭﻭﯼ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻋﺴﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﯾـﺎﺭﯼ ﺳﺒـــﺰِﺳﺒﺰ

( علی قیصری )
1 27 اسفند 13930 178

خالی از هر گونه رؤیایم خیالم را بده


خالی از هر گونه رؤیایم خیالم را بده
بی پر و بالم فقط پرهای بالم را بده

در میان اضطراب و موج های پر تنش
لحظه های پر سکوت و گنگ و لالم را بده

من تو را در شعرهایم ناز و زیبا ساختم
جلوه هایم را نمی خواهی جمالم را بده

محتمل هست اینکه روزی رو به روی هم شویم
همدلی کن تا به فردا احتمالم را بده

تا به کی باید بمانم پشت پرچین منتظر
گر نمی خواهی بمانم سیب کالم را بده

من که دائم می زنم در بین پرسش دست و پا
پاسخم را گر نمی دانی سؤالم را بده

جویبار جاری شعر و غزل را بسته ای
سرزمین چشمه ی شعر زلالم را بده

بیت آخر ای عسل هم در عمل مخصوص توست
دفترم را تا نبستی حس و حالم را بده

( علی قیصری )
0 26 بهمن 13930 178

ﺑﻪ ﺗﻨــﺪﯼ ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺍﯼ ﻣـــﺮﺩ ﺳﺎﺩﻩ


ﺑﻪ ﺗﻨــﺪﯼ ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺍﯼ ﻣـــﺮﺩ ﺳﺎﺩﻩ
ﭼـــﺮﺍ ﺑﺎ ﺟـــﺎﻥ ﮐــﺮﯼ ﺭﻓﺘﯽ ﭘﯿﺎﺩﻩ

ﺑﻪ ﻣــﻦ ﮔﻔﺘﺎ ﻣﮕـﺮ ﮐﺎﺭ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺳﺖ
ﺍﻧــــﺮﮊﯼ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﯾﮏ ﺟــــﺎﻡ ﺑﺎﺩﻩ

ﺍﮔــﺮ ﺩﯾﺪﯼ ﮐﻪ ﺍﺷﺘﻮﻥ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﺷﺪ
ﺍﺯ ﺍﺧـــﻼﻕ ﺧـــﻮﺷﻢ ﺷﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ

یقین ﺩﺍﺭﻡ ﮐــــــﻪ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺟـــﻠﯿﻠﯽ
ﻧــﺪﺍﺭﺩ ﻣﺜﻞ ﻣـــﻦ ﻋــــﺰﻡ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ

ﺑـــﺮﺍﯼ ﺁﻧﮑﻪ ﺣـــﻖ ﮔــــﺮﺩﺩ ﻣﺴﻠﻢ
ﺯﺩﻡ ﯾﮏ ﺗﺒﺼــﺮﻩ ﺩﺭ ﺫﯾــﻞ ﻣـــﺎﺩﻩ

تمــام شـــرط ﻣــﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭ ﺑﻌـــﺪﯼ
ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺟﺎﺩﻩ

ﺍﮔــﺮ "ﭼﺸﻢ ﻧﻈــﺮ" ﺑﺮ ﻣـــﻦ ﺑﺒﻨﺪﯼ
ﺑـﻪ ﺧــﺎﺭﺝ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺑﺎ ﺧــــﺎﻧﻮﺍﺩﻩ

( علی قیصری )
1 5 بهمن 13930 149

ﺑﺎ بارش ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻧﮕﺎﻫـــــــــــﺖ ﺑــﻪ ﻧﮕﺎﻫـــﻢ


ﺑﺎ بارش ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻧﮕﺎﻫـــــــــــﺖ ﺑــﻪ ﻧﮕﺎﻫـــﻢ
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐــــﻪ ﺩﺭ ﮔﺴﺘﺮه ی وسعــت ﻣــﺎهـــم

مانــــدم ﮐــﻪ ﺷﺒﯽ ﺳﻮﺯ ﺩﻟـــــﻢ ﺭﺍ ﺑﻨﺸﺎﻧﯽ
ﺗﺎ ﺁﻧﮑــﻪ ﺑـــﻪ ﺑﺎﻻ ﻧـــﺮﻭﺩ ﺷﻌﻠــــﻪ ﯼ ﺁﻫـــﻢ

ﺩﺍﻧﻢ ﮐـــﻪ ﺍﺯ ﺍﻗﺒـﺎﻝ ﻣـــﻦِ ﺑﯽ ﺳﺮ ﻭ ﺳﺎﻣﺎﻥ
ﻫﻤــــﺮﻧﮓ شود ﺯﻟــﻒ ﺗـــﻮ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺳﯿﺎﻫــﻢ

ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺰﻥ ﻃﻌﻨﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺁﺩﻡ ﺧــــﺎﻃﯽ
ﺟــــﺰ ﭼﯿـﺪﻥ ﺳﯿﺒﯽ ﻣﺜﻼً ﭼﯿﺴﺖ ﮔﻨﺎﻫــﻢ

ﺭﻭﺯﯼ ﮐـــــﻪ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺟــﺎﻥ ﺑﺴﭙﺎﺭﻡ
ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺗـﻮ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﮔـــﻮﺍﻫﻢ

وقتی کــه تـو ﺩﺭ ﮐــﻮﭼﻪ ﯼ ﻣـﺎ ﭘﺎ ﺑﻨﻬــﺎﺩﯼ
ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻡ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺑـﻪ ﭼﺎﻫﻢ

ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﻭ ﻫﻮﺍ ﻣﻨﺘﻈﺮﻡ ﺑﺎﺵ
یک عمــر فقط ﻣﻨﺘﻈـﺮ ﻭ ﭼﺸﻢ ﺑـــﻪ ﺭﺍﻫﻢ

ﯾﮏ بـــار بیـــا ﺍﯼ ﻋﺴـﻞ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻧــــﻮﺍﺯﺵ
ﺩﯾﺪﻥ ﺑﻪ ﺯﻭﺍﯾﺎﯼ ﺩﻟـــــــــﻢ ﮐﻦ ﮐــﻪ ﺗﺒﺎﻫﻢ

( علی قیصری )
0 21 دی 13930 188

دل به جان آمد و جـانانه به رقص آمده بود


دل به جان آمد و جـانانه به رقص آمده بود
بی خبر از مـنِ بی خــانه به رقص آمده بود

دیدم از پنجره ی خانه کـــــه دائم رخ شمع
ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺯﺩ ﻭ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺑﻪ ﺭﻗﺺ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ

زیــــر باران تـــرنم بــــه هــــوای رخ عشق
ﺁﺷﻨﺎ ﺩﺭ ﺑـــــﺮِ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺭﻗــﺺ ﺁﻣـــــﺪﻩ ﺑﻮﺩ

ﻓـــﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﻟﺤـﻈﻪ ﯼ ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪﻥ ﺷﻌﺮ ﻭ ﻏﺰﻝ
ﻗﻠﻤﻢ ﺷﺎﺩ ﻭ ﻇـــﺮﯾﻔﺎﻧﻪ ﺑـﻪ ﺭﻗـــﺺ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ

بـه طرفــــداری بـــر پا شدن جشـــن شراب
ﺳﺎﻗﯽ ﺍﺯ ﮔـــﺮﺩﺵ ﭘﯿﻤﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺭﻗﺺ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ

ﻗﻠﺒﻢ آهسته نمی زد ﺳﺮ ﺧــــﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﻔﺲ
ﺑﻪ ﮔﻤـــﺎﻧﻢ ﺩﻝ ِ ﺩﯾــﻮﺍﻧﻪ ﺑﻪ ﺭﻗـﺺ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ

دیشب ﺍﺯ ﺩﻟﺒـــﺮﯼ ﻭ چرخش چشمان ﻋﺴﻞ
بی دلی ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﻭﯾﺮﺍﻧﻪ ﺑﻪ ﺭﻗـﺺ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ

( علی قیصری )
0 7 دی 13930 230

ﮔﻔﺘﻢ ﻓﺪﺍﯼ ﭼﺸﻤﺖ قَدری ﺭﻃﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ


ﮔﻔﺘﻢ ﻓﺪﺍﯼ ﭼﺸﻤﺖ قَدری ﺭﻃﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ
ﮔﻔﺘﺎ مگر ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑـﺮ ﺭﻭﯼ ﻟﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ

ﮔﻔﺘﻢ که تشنه ام کن با یک پیاله بوسه
ﮔﻔﺘﺎ کــه احتمالاً ﺷﺮﻡ ﻭ ﺍﺩﺏ ﻧﺪﺍﺭﯼ

ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﮐﺎﻡ ﺩﻝ ﺭﺍ پیوسته از تو گیرم
ﮔﻔﺘﺎ تو مثل اینکه ﺍﺻﻞ ﻭ نسب ﻧﺪﺍﺭﯼ

ﮔﻔﺘﻢ ﻧﺒﺮﺩه ای بو، از مـهر و ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ!
ﮔﻔﺘﺎ ﻣﮕﺮ ﺗﻮ ﮔﺎﻫﯽ قهر ﻭ ﻏﻀﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ؟

ﮔﻔﺘﻢ به یک نگاهی از ما تو دل ربودی
گفتا اگر چه دل را در تاب و تب نداری

ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻭﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻦ امشب ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﻢ
ﮔﻔﺘﺎ ﻣﮕﺮ ﺧﺒﺮﻫـﺎ ﺍﺯ ﮔﺸﺖِ ﺷﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ

ﮔﻔﺘﻢ عسل بفرما کی می دهی طلب را
ﮔﻔﺘﺎ همین کـه گفتم از من ﻃﻠﺐ ﻧﺪﺍﺭﯼ

( علی قیصری )
0 30 بهمن 13920 199

دلم تنگ است و چشمم رو به دریاست


دلم تنگ است و چشمم رو به دریاست
غروب غم هنوز از دور پیداست

چه آسان می نوردد صخره ها را
همان موجی که از عشق تو برپاست

هنوز آید خبر از سوی صحرا
که مجنون در بدر دنبال لیلاست

بزن حرفی برای من که این جا
سکوت لحظه ها پایان دنیاست

به میخکهای نازک دل بگویید
که در گلدان گل ارکیده تنهاست

تو می گفتی که خورشید طلایی
طلوعی بر نگاه شعر فرداست

بزن قفلی عسل بر پای احساس
که این جا وادی حبس نفس هاست

( علی قیصری )
0 29 بهمن 13920 217

در حنجره ام ناله و فریاد نمانده


در حنجره ام ناله و فریاد نمانده
جایی که کنم شکوه ز بیداد نمانده

چادر زده اردوی خزان در پسِ باغم
در دشت و دمن شاخه گلی شاد نمانده

روزی که حصار از اثر زلزله افتاد
برگی به تن شاخه ی شمشاد نمانده

آن بلبل شادی که سحردر قفس افتاد
صد سینه سخن دارد و آزاد نمانده

خون می چکد اینجا عسل از بال کبوتر
مرغی دگر از حیله ی صیاد نمانده

ترسم که مرا بینی و با عشوه بگویی
از قصه ی تو خاطره در یاد نمانده

( علی قیصری )
0 27 دی 13920 159

منّت کشم از دوست و بر ما نگذارد


منّت کشم از دوست و بر ما نگذارد
در کلبه ی ما نیمه شبی پا نگذارد

در خیل خیالاتم و شب از غم عشقش
خوابی به دو چشم آید و رویا نگذارد

یا رب گذر ثانیه ها در دلش افتد
تا وعده ی امروز به فردا نگذارد

زندانی این شهرم و افتاده ام از درد
در پای حصاری که تماشا نگذارد

وقتی که صبا بوسه زند دامن گل را
رختی به تن غنچه ی زیبا نگذارد

ترسم که خزان آید و از دفتر شعرم
برگی ز غزل های مرا جا نگذارد

شرمنده شوم خواهش دل را بکنم فاش
صد سینه سخن دارم و لبها نگذارد

بنهاده خدا در دل من مهر ِعسل را
شوری ست که در هر دل ِ شیدا نگذارد

( علی قیصری )
0 16 دی 13920 195

از زمانی که غزل گفتم و ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻩ ام


از زمانی که غزل گفتم و ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻩ ام
ﻣﺤــﻮ ﺯﯾﺒﺎئیِ ﮔﻞ ﻫــﺎﯼ ﺷﻘـﺎﯾﻖ ﺷـﺪﻩ ﺍﻡ

بین مردم شده اینک غزلم سوژه ی داغ
ﮐــﻪ ﺩﻝ ﺁﺯﺭﺩﻩ از اخـلاقِ ﺧـﻼﯾﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ

مِثل محدوده ی ساحل ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺧﻄﺮﯼ
ﺟــﺎﯾﮕﺎﻩِ ﺑﻠــــﻢ ﻭ ﺑﺴﺘــﺮِ ﻗــﺎﯾﻖ ﺷـﺪﻩ ﺍﻡ

گـــردنـم را بـــزنی پـا ننهـم روی اصـول
از درِ فلسفه چــون وارد منطـق شده ام

آخـر ﺍﺯ ﺳـﻮﺯ ﺩﻟــﻢ ﺑــﺮ ﺩﻫــﻦ ﻏﺼـﻪ ﺯﻧﻢ
بسکه ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍﺯ ﺁﯾﻨﻪ ﯼ ﺩﻕ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ

من که هرثانیه ام‌ را گذراندم‌ به سکوت
نتوان گفت که بی زمزمه ناطق شده ام

بارهـا روی لــب سـرخ عسـل زُل زده ام
عاشــقِ صنعــتِ نقــاشی خالـق شده ام

( علی قیصری )
2 10 دی 13920 169

بعد عمری ساقی و پیمانه ای باید ، که نیست


بعدِ عمـری ﺳﺎﻗﯽ ﻭ ﭘﯿﻤـﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ﺟﺎﯼ ﺍﻣﻨﯽ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ نیست

هـم سفــر با مـا نشد جنبنـده ای در راه عشق
ﻭﻗﺖ ﺭﻓﺘﻦ همــدﻝِ ﺩﯾﻮﺍﻧــﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺷﻤﻊ ﺳﺮﮐﺶ ﺭﺥ ﺑـﺮﺍﻓﺮﻭﺯﺩ ﺑﻪ ﺳﺮﺗﺎ ﭘﺎﯼ ﺷﺐ
ﮔِﺮﺩ ﺭﻭﯾﺶ چرخش ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

رشته ی تسبیحم‌ از فرط دعا از هم گسیخت
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﺍﻧــﻪ ﻫﺎ ﺩﺭﺩﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾـﺪ، ﮐــﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺷﮑﻮﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﭘﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﻪ ﮔﺮﺩﯼ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ
ﺩﺭ ﮐﻨـﺎﺭ ﮐــﻮﯼ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺧــﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﺮﺩﻡ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭ ﺩﺭ ﺳﯿﻞ ﺍﺷﮏ
ﺍﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﮔـﺮﯾﻪ ﮐــﺮﺩﻥ ﺷﺎﻧـﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

مستحــق بـــودم ولیکن ساغــر مــا پر نشد
ﺍﺯ لب سرخ عسل ﯾﺎﺭﺍﻧـﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ ،ﮐـﻪ نیست

( علی قیصری )
0 24 آذر 13920 186

لحظه ای عهدی نبستی با وفا ، ای بی وفا


لحظه ای عهدی نبستی با وفا ، ای بی وفا
بی دلی را کرده ای از خود جدا ای بی وفا

گر به جنبش در بیاید بیستون از بانگ من
از تو گاهی در نمی آید صدا ای بی وفا

لحظه لحظه در برم حرف از جدایی می زدی
از همان روزی که گشتی آشنا ای بی وفا

هر زمان سویت فرستادم گلی یا نامه ای
پاسخت شد در جوابم ناسزا ای بی وفا

"گفتگو آیین درویشی به هر صورت نبود"
"ورنه دارم با تو صدها ماجرا ای بی وفا"

آن قدر بیچاره ام کردی که دیگر هم چو باد
می گریزم هر شب از دست شما ای بی وفا

شک ندارم روزگاری می کنی سهوا گذر
بر من گم گشته در دشت بلا ای بی وفا

می چکد امشب عسل خون از نگاه شعر من
چون تو دیگر گشته ای بی اعتنا ای بی وفا

( علی قیصری )
0 21 آذر 13920 188

از کنار من برفت اما صدایش جا بماند


از کنار من برفت اما صدایش جا بماند
بر دلم از دوریش انبوهی از غمها بماند

با وداعش زندگی را بر سرم پیچید و رفت
روزگارم شد تباه و آهِ سرتا پا بماند

روزها از بیدلی دلخون شدم در انتظار
عاقبت روزم به مانندِ شب یلدا بماند

آرزوهای بزرگم کی بگردد مستجاب؟
دست هایم نیمه شب ها تا سحر بالا بماند

سالها رفت و ز عشقش در کنار پنجره
همچنان در دست گلدان غنچه ای زیبا بماند

دیگر از کلکش ندیدم پی نوشتی بر غزل
بی وجود او به دفتر شعر ناخوانا بماند

تیره گون شد آسمانم در نبودت ای عسل
زندگی دیگر ندارد هر دلی تنها بماند

( علی قیصری )
0 19 آذر 13920 155

تو بیا نیمه شبی در بر ما هم شهری


تو بیا نیمه شبی در بر ما هم شهری
تا معطر شوم از لطف شما هم شهری

گر نیایی لحظاتی تو به ویرانه ی من
من به دیدار تو آیم به خدا هم شهری

از افق جلوه بفرما به دو چشم تر من
تا بگیرم ز نگاه تو شفا هم شهری

روز نابودی و ویران شدن و مرگ من است
آن زمانی که شوم از تو جدا هم شهری

منم آن گمشده ی ساکن دشت برهوت
وآن لبان تو شده آب بقا هم شهری

به گمانم که عسل بوی خدا را شنود
آن که بوید به شبی زلف تو را هم شهری

( علی قیصری )
0 16 آذر 13920 148

امـــروز تـوئی ساقی ﻣﯿﺨـﺎﻧﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧﻪ


امـــروز تـوئی ساقی ﻣﯿﺨـﺎﻧﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧﻪ
مستم بکنی ﺑـﺎ ﺩﻭ ﺳﻪ ﭘﯿﻤﺎﻧـﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧﻪ

از جلــوه ی مهتاب رخ و بـرق نگاهت
روشن بشود منزل ﻭ ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧـﻪ

ﺑﺎ خال لب و زلف خم و گونه ی چالت
ره می زنی از عارف و فــرزﺍﻧﻪ ﻣﮕﺮ ﻧﻪ

از روی لبت ریزد و پیوستـه بـــریــزد
هنگــام تبسم درّ و درّدانـــه مگــــر نه

لرزانده ای از فاصله هــا ارگ دلـــم را
ﭼﻮﻥ ﺯﻟـﺰﻟﻪ ﺍﯼ ﺑﺮ ﺩﻝ ﻭﯾــﺮﺍﻧﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧﻪ

مـرغ سحــر از نازکی طبع تـــو گــوید
وقتی کــه کند نغمه ی مستانه مگـر نه

ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻋﺴﻞ ﺍﺯ ﺷﺐ ﺷﮑﻨﯽ ﻫﺎ
ﺁﺗﺶ ﺑـــﺰﻧﯽ ﺑﺮ ﭘـﺮ ﭘــــﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﮕــــﺮ ﻧﻪ

( علی قیصری )
0 14 آذر 13920 168

یکی بی کینه از من دل گرفته


یکی بی کینه از من دل گرفته
که در ژرفای جان منزل گرفته

نمی دانم که دیگر کی رسد دست
بر آن زلفش که بوی هِل گرفته

خداوندا ببینم نیمه ی شب
که دنیا را مه کامل گرفته

مکن گاهی نگاهی در نگاهش
که هوش از غافل و عاقل گرفته

نگون سازد به آنی صخره ها را
چنان موجی که در ساحل گرفته

خیالش می کشد بر روی دارم
مگر در کوچه ها قاتل گرفته؟

اگر بینی که زار و ناتوانم
دو پایم را به سختی گِل گرفته

زند طعنه عسل بر روزگارم
چرا بر من چنین مشکل گرفته

( علی قیصری )
0 10 آذر 13920 166

ﺭﺍﻩ ﻣــــﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳـــﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑــــﺮﮔﺮﺩﯾﻢ


ﺭﺍﻩ ﻣــــﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳـــﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑــــﺮﮔﺮﺩﯾﻢ
ﻗﺼــﺪ ﻣــــﺎ ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑـﺮﮔﺮﺩﯾﻢ

ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﻼ ﺳﺮﻋـــﺖ ﻃــــﻮﻓـﺎﻥ ســـرِ ﺷﺐ
همچنان ﺭﻭ ﺑـﻪ ﺷﺘـﺎﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑـــﺮﮔــﺮﺩﯾﻢ

ﮐﻔﺸﻬﺎ ﺗﻨﮓ ﻭ ﺩﻟـــﻢ ﺗﻨﮓ ﻭ ﻫــــﻮﺍ غرق ِ ﻏﺒﺎﺭ
ﺟــــﺎﺩﻩ ﻧﺎﺻﺎﻑ ﻭ ﺧــﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ

پیش روی من و تو پر شده از خنده ی مرگ
صف به صف ﺩﺍﺭ ﻭ ﻃﻨﺎﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ

شهر ماتم زده عمریست که غارت شده است
قـاضی محکمه ﺧـﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑـــﺮﮔــﺮﺩﯾﻢ

ﻓﺼﻞ ِ تنبک ﺯﺩﻥ ﻭ نغمـــه ی تنبور ﮔـــﺬﺷﺖ
شیون ِ چنــگ و رباب است ﺑﯿــﺎ ﺑــــﺮﮔـﺮﺩﯾﻢ

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ ﺷﻬﺮ ﻗﺮﻕ ﮔﺸﺘﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ ِﺭﯾﺎﺳﺖ
ﭼﻬــــﺮﻩ ﻫﺎ ﺯﯾــــﺮ ﻧﻘﺎﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑـــﺮﮔﺮﺩﯾﻢ

( علی قیصری )
0 7 آذر 13920 180

سازم بشکست آخر از آهنگ صدایت


پیمـانه شکست آخــر از آهنـگ صــدایت
ای دوست کجایی کــه دلم کـرده هوایت

بیـرون ندهـم شکـوه ای از بغـض گلـو را
تـــرسم شکند شیشه ی بر پنجــره هایت

از بهر خــدا پا بنـــه در کـــوچه ی جـانم
می میرم اگــر کـــم بشود مهــر و وفایت

ﭼﻨﮕـــﻢ ﺷــﻮﺩ ﺁﺷﻔﺘـﻪ ﺳــﻪ ﺗﺎﺭﻡ ﺑﻨـــﻮﺍﺯﺩ
ﻭﻗﺘﯽ کـه بخـوانم ﻏــــﺰﻟﯽ ﺗـﺎﺯﻩ ﺑــﺮﺍﯾﺖ

از عشق تــــو ﺑﯽ ﺗﺎﺑــــــﻢ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﻧـــﺪﺍﺭﻡ
بازآ کــه بیــاویــزم از آن ﺯﻟــﻒ ﺭﻫـــﺎﯾﺖ

ﺣﯿﺮﺍﻥ ﺷﺪﻡ ﺍﯼ ﮔﻞ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻗــــﺪﺭ ﻧﺪﺍﻧﯽ
باﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺣﺴﻨﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺩﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﯾﺖ

ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻋﺴﻞ رد شـوی از روی غزل ها
ﺑــﺮﺧﯿﺰﻡ ﻭ آسان بکنم ﺟـــﺎﻥ ﺑﻪ ﻓـﺪﺍﯾﺖ

( علی قیصری )
0 3 آذر 13920 231

حرف ها دارم و از حرف شما می ترسم


حرف ها دارم و از حرف شما می ترسم
من ز فحوای کلامت به خدا می ترسم

لحظه ها گشته فنا در جهت عقربه ها
روزها از گذر ثانیه ها می ترسم

آن قدَر دلهره دارم ز فراسوی سکوت
که چو پروانه ز پژواک صدا می ترسم

گفته بودم که تو تنها نروی سوی خزر
چون ز امواج خروشان و شنا می ترسم

بوسه گیرد ز لبان تو سرِ کوچه نسیم
میل رفتن مکن ای گل ز صبا می ترسم

ای عسل نیمه شبی چاره ی دردم بنما
که من از دکتر و درمان و دوا می ترسم

( علی قیصری )
1 24 آبان 13920 204

قبـل ﺍﺯ ﺁﻧﯽ ﮐـــﻪ نشینم نفسی ﺩﺭ ﺑــﺮﺷﺎﻥ


قبـل ﺍﺯ ﺁﻧﯽ ﮐـــﻪ نشینم نفسی ﺩﺭ ﺑــﺮﺷﺎﻥ
یک بغل سنبله چیــدﻡ ﭼــﻮ ﮔﻞ ﻣﻨﻈﺮﺷﺎﻥ

ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐــﻪ مــنِ مستِ پـریشان ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﻋﺎﺷﻖِ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻟـﺐ ﻭ ﺯﻟـﻒ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻋﻨﺒﺮﺷﺎﻥ

مانده ام تا کــه مگر ﭘﻨﺠــــﺮﻩ ای وا بشود
ﮐــﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻦ ﻣـــﻪ ﭘﯿﮑﺮﺷﺎﻥ

ﺣﺮﻑ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﺑـــﻪ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺭﺍﻫـــﻢ ﻧﺪهد
ﮐــﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ یک شبه ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮﺷﺎﻥ

آنقـــدَر زُل بــه لـب و چشـم زلالـش بـزنم
ﺗﺎ ﮐــــﻪ ﻣﺴﺘﻢ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺩﻩ ﯼ ﺩﺭ ﺳﺎﻏﺮﺷﺎﻥ

ﮔﻠﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﻍ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﮐــﻪ ﺧﺪﺍ
ﮐــﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺯ ﻫﻤـﻪ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﺷﺎﻥ

ﺗﺮﺳﻢ ﺁﺧـــﺮ ﻫﻤــﻪ ﺭﺍ ﻣﺴﺖ ﻭ ﻫﻮﺍئی ﺑﮑﻨﺪ
ﺑـــﻮﯼ ﺯﻟﻒ ﻋﺴﻞ ﻭ ﺭﻭﺳـــﺮﯼ ﺑـــﺮ ﺳﺮﺷﺎﻥ

( علی قیصری )
1 19 آبان 13920 175

گیرم کــه شکــر ﻋﺎﻣــﻞ بیمــاری ﻗﻨــﺪ ﺍﺳﺖ


گیرم کــه شکــر ﻋﺎﻣــﻞ بیمــاری ﻗﻨــﺪ ﺍﺳﺖ
در کنج لبت ساغری از ﺑﻮﺳﻪ به ﭼﻨـﺪ ﺍﺳﺖ!

رخســار پـــر از حسـن ﺗـــﻮ ﺍﯼ کـــولیﺯﯾﺒـﺎ
ﺷﺎﺩﺍﺏ ﺗـﺮ ﺍﺯ شاخـه ی ﮔﻠﻬـــﺎﯼ ﻫﻠــﻨﺪ ﺍﺳﺖ

ﺣﺎﺿـــﺮ ﻧﺸﻮﯼ ﻏﻨــﭽﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺑـﺎﻍ ﺗــﻮ ﭼﯿﻨﻢ
گلهـــای تنت ﺳﻬـــﻢ ﺩﺭﺧﺘـــﺎﻥ ﺑﻠﻨــــﺪ ﺍﺳﺖ

ای حـــور بهشتی فقط از سیـب تـو گــویـم
از بس هـوس آلــوده و مــردانه پسنـد است

دستـــم بــه دعـــا تــا ﺗــﻨــﺖ ﺁﺳﯿـﺐ ﻧﺒﯿﻨــﺪ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗـﻮ بگـردد تنش و ﻫﺮ ﭼﻪ گـزﻧﺪ ﺍﺳﺖ

ﺷﯿــــﺮﺍﺯﻩ ﯼ ﺍﺣﺴـﺎﺱ ﻣـــــﺮﺍ ﭘــﺎﺭﻩ مگرﺩﺍﻥ
عمریست ﮐﻪ ﺭﯾﺴﻤﺎﻥ ﺩﻟﻢ ﭘﯿﺶﺗﻮ ﺑﻨﺪ ﺍست

ﺗﻨﻬــﺎ ﺧﻄــــﺮ ﻋﺸـﻖ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﮐــــﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ
ﺩﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻨـــﺪ ﻏـــــﺰﺍﻟﯽ ﺑــﻪ ﮐﻤﻨﺪ ﺍﺳﺖ

یک بــار ﻋﺴــﻞ در دل شــب هـــا ﻧﺸﻨﯿــﺪﯼ
ﻓـﺮﯾﺎﺩ مـن و شکـوه ی نی را ﮐـﻪ ﺑﻠﻨـﺪ ﺍﺳﺖ

( علی قیصری )
0 13 آبان 13920 185

آمده ام ز بیکران تا به دل تــــــو راه کنم


آمده ام ز بیکران تا به دل تــــــو راه کنم
لحظه به لحظه را شبی در بغلت گناه کنم

لب بگــذارم ز هوس روی لــبت نفس نفس
نامــــــه ی اعمال تو را با عملم سیاه کنم

بسکه تلنگر زده ام شیشه ی بر پنجـــره را
به پرده زنبق زده ای تا که من اشتباه کنم

آینه را کــدر کند جلـوه ی لبخند ژکـــــوند
نقش رخ آینــــه را با رخ تو چو مــاه کنــم

یا که درین حال و هوا پا بنه بر مصر وجود
یا بِگذار به جای تو خانه به عمق چاه کـــنم

لحظه به لحظه ای عسل از دل و جانم آرزوست
آخرتم را به شبی به عشق تو تباه کنم

( علی قیصری )
0 9 آبان 13920 186

سالــــــــها رفـت و نگـــفتی که چرا غمگــــینی


سالــــــــها رفـت و نگـــفتی که چرا غمگــــینی
کس نداند گــل حسرت ز کــــــجا می چینـــی

طــــلب عیش ز شــــــادی کن و غفلت منــــما
که شــــــبی ورطه ی غــــم را نَــــبوَد تضمینی

مگـــــر ایــــدل تو ندیدی که به دروازه ی عشق
تیغــــــه ی تیشه کــــــج آمد ز غـــــم شیرینی

چشم من رو به تو می باشد و دستم به دعــا
آرزو می کــــــنم از دل که به غـــــــم ننشینی

چون کبــــــوتر ز حوادث شده ای بی پر و بـــال
جوجــــه ی عشق تو را بــــرده مگـــر شاهینی

بایــــــد از عمق دلت درد و مـــــــــرارت بکشی
تا بــــــــروید به چمن غنچــــــه گل نسرینـــــی

ای عسل"قافله ی عـــــــمر عجـــب می گذرد"
کـــــمرم خــــم شده از ضـــــــایعه ی سنگینی

( علی قیصری )
0 7 آبان 13920 162

مجنـونم ﻭ ﺑــﻪ ﻋﺸﻘـﺖ بیمـــار و ﻣﺒﺘﻼﺗـﺮ


مجنـونم ﻭ ﺑــﻪ ﻋﺸﻘـﺖ بیمـــار و ﻣﺒﺘﻼﺗـﺮ
ﺁﺭﺍﯾـــــﻪ ﻫـــﺎﯼ ﭼﺸﻤـــﺖ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﺩﻟــــﺮﺑﺎﺗﺮ

ﺭﻭﺯﯼ ﮐـــﻪ پا نهــادی بـر چشم بی فروغم
شد لاله های صحرا خوشرنگ و ﺑﺎ ﺻﻔـﺎﺗﺮ

ﺍﺯ ﺑﺎﻍ رویت ای گل، بُگْشا دریچــــه ای را
ﮐــــﺰ ﺩﻟﮕﺸﺎﯼ ﺷﯿــــﺮﺍﺯ ﺑـﺎﻍ ﺗــــﻮ ﺩﻟﮕﺸﺎﺗﺮ

بـاد صبــــای عـــاشق بوئیـــده دامنـت را
ای خــوش از آنکـه باشد ﺑﺎ ﺑــﻮﯾﺖ ﺁﺷﻨﺎﺗﺮ

ﺩﺭ ﭘـــﺎﯼ ﺑﯿﺴﺘﻮﻧﺖ ﻧﺎﻟﯿــﺪﻩ ﺍﻡ ﺑــﻪ ﻋﻤــﺮﯼ
ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﮐـــﻮﻩ ﻭ ﺻﺨﺮﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺻــﺪﺍ ﺭﺳﺎﺗﺮ

چنگ خمیـده قـــامت گاهی ﺻــﺪﺍ ﻧـﺪﺍﺭﺩ
ساز شکسته ی من ﺧـﺎﻣﻮﺵ ﻭ ﺑﯽ ﻧــﻮﺍﺗﺮ

دریا به جنبش آمــد وقتی عسل ﻧﻤـــﻮﺩﯼ
ﺍﻣــــﻮﺍﺝ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑـﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫــﺎ ﺭﻫـــﺎﺗﺮ

( علی قیصری )
0 5 آبان 13920 173

سابقا تصویری از او در نگاه من نبود


سابقا تصویری از او در نگاه من نبود
جز غبار و جز سرابی در پگاه من نبود

میوه ی لرزان او در من هوس افکنده بود
چیدن سیبی ز اندامش گناه من نبود

آن کمان ابرو که داردجلوه بر آیینه ها
گاهی از روی ترحم دادخواه من نبود

نازک اندامی که از من دل به آرامی ربود
سایه ی گیسوی او گاهی پناه من نبود

محو و سرگردان شدم در پای آن لیلی صفت
سوی صحرا می دویدم مهر و ماه من نبود

هر زمانی پیش چشمم غنچه ی گل می شکفت
گریه و افسوس و حسرت جز به آه من نبود

منحرف گشتم در عشقش از صراط مستقیم
در سرشتم رفتن از بی راهه راه من نبود

بی سبب بیرونم انداختی عسل از خانه ات
دیگری شاید خطا کرد اشتباه من نبود

( علی قیصری )
0 28 مهر 13920 147

مرغ هوسـم پـر زد و تا باغ ﻃـﺮﺏ ﺭﻓﺖ


مرغ هوسـم پـر زد و تا باغ ﻃـﺮﺏ ﺭﻓﺖ
خندیـدی و آسایشم از سـرخی ﻟﺐ ﺭﻓﺖ

گنجـشکِ دلـم در پیِ خـــرمـای بمی بـود
از عشق لبت پـر زد و تا پای ﺭﻃﺐ ﺭﻓﺖ

ﺩﺭ ﺗﺎﺏ ﻭ ﺗﺒﺖ ﺑــــﻮﺩﻡ ﻭ گـاهی ﻧﺸﻤـﺮﺩﻡ
ﺑــﺮ ﺳﺎﻋﺘﻢ ﺁﻥ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎئی ﮐـﻪ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ

یک پنجره در وسعت شب جلـوه نمودی
برقی زدی و ظلمت و ﺗﺎﺭیکی ﺷﺐ ﺭﻓﺖ

ای گل چـه شود بوسه زنم پیــرهنـت را
از وسوسه ی عطر تنت ﺷﺮﻡ ﻭﺍﺩﺏ ﺭﻓﺖ

در خانه ی می ساغـر و پیمـانه بچرخان
از محفل ما مخبرِ بی اصل و نسب رفت

ﺑﯽ ﺧــوﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻋﺴﻞ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻧﯿﺎﺯﻡ
ﺑﺮ ﺩﺍﻣـﻦ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﻣــﻦ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻃﻠﺐ ﺭﻓﺖ

( علی قیصری )
0 13 مهر 13920 168

کانال غزل ها
کانال دوبیتی ها
اینستاگرام
فیسبوک

© کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به علی قیصری می باشد

طراح و برنامه نویس سایت : سهراب قیصری