دسته ها

اشعار پیشنهادی

غزلیات علی قیصری

علی قیصری

در حنجره ام ناله و فریاد نمانده


در حنجره ام ناله و فریاد نمانده
جایی که کنم شکوه ز بیداد نمانده

چادر زده اردوی خزان در پسِ باغم
در دشت و دمن شاخه گلی شاد نمانده

روزی که حصار از اثر زلزله افتاد
برگی به تن شاخه ی شمشاد نمانده

آن بلبل شادی که سحردر قفس افتاد
صد سینه سخن دارد و آزاد نمانده

خون می چکد اینجا عسل از بال کبوتر
مرغی دگر از حیله ی صیاد نمانده

ترسم که مرا بینی و با عشوه بگویی
از قصه ی تو خاطره در یاد نمانده

( علی قیصری )
0 27 دی 13920 113

منّت کشم از دوست و بر ما نگذارد


منّت کشم از دوست و بر ما نگذارد
در کلبه ی ما نیمه شبی پا نگذارد

در خیل خیالاتم و شب از غم عشقش
خوابی به دو چشم آید و رویا نگذارد

یا رب گذر ثانیه ها در دلش افتد
تا وعده ی امروز به فردا نگذارد

زندانی این شهرم و افتاده ام از درد
در پای حصاری که تماشا نگذارد

وقتی که صبا بوسه زند دامن گل را
رختی به تن غنچه ی زیبا نگذارد

ترسم که خزان آید و از دفتر شعرم
برگی ز غزل های مرا جا نگذارد

شرمنده شوم خواهش دل را بکنم فاش
صد سینه سخن دارم و لبها نگذارد

بنهاده خدا در دل من مهر ِعسل را
شوری ست که در هر دل ِ شیدا نگذارد

( علی قیصری )
0 16 دی 13920 147

از زمانی که غزل گفتم و ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻩ ام


از زمانی که غزل گفتم و ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻩ ام
ﻣﺤــﻮ ﺯﯾﺒﺎئیِ ﮔﻞ ﻫــﺎﯼ ﺷﻘـﺎﯾﻖ ﺷـﺪﻩ ﺍﻡ

بین مردم شده اینک غزلم سوژه ی داغ
ﮐــﻪ ﺩﻝ ﺁﺯﺭﺩﻩ از اخـلاقِ ﺧـﻼﯾﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ

مِثل محدوده ی ساحل ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺧﻄﺮﯼ
ﺟــﺎﯾﮕﺎﻩِ ﺑﻠــــﻢ ﻭ ﺑﺴﺘــﺮِ ﻗــﺎﯾﻖ ﺷـﺪﻩ ﺍﻡ

گـــردنـم را بـــزنی پـا ننهـم روی اصـول
از درِ فلسفه چــون وارد منطـق شده ام

آخـر ﺍﺯ ﺳـﻮﺯ ﺩﻟــﻢ ﺑــﺮ ﺩﻫــﻦ ﻏﺼـﻪ ﺯﻧﻢ
بسکه ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍﺯ ﺁﯾﻨﻪ ﯼ ﺩﻕ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ

من که هرثانیه ام‌ را گذراندم‌ به سکوت
نتوان گفت که بی زمزمه ناطق شده ام

بارهـا روی لــب سـرخ عسـل زُل زده ام
عاشــقِ صنعــتِ نقــاشی خالـق شده ام

( علی قیصری )
2 10 دی 13920 128

بعد عمری ساقی و پیمانه ای باید ، که نیست


بعدِ عمـری ﺳﺎﻗﯽ ﻭ ﭘﯿﻤـﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ﺟﺎﯼ ﺍﻣﻨﯽ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ نیست

هـم سفــر با مـا نشد جنبنـده ای در راه عشق
ﻭﻗﺖ ﺭﻓﺘﻦ همــدﻝِ ﺩﯾﻮﺍﻧــﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺷﻤﻊ ﺳﺮﮐﺶ ﺭﺥ ﺑـﺮﺍﻓﺮﻭﺯﺩ ﺑﻪ ﺳﺮﺗﺎ ﭘﺎﯼ ﺷﺐ
ﮔِﺮﺩ ﺭﻭﯾﺶ چرخش ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

رشته ی تسبیحم‌ از فرط دعا از هم گسیخت
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﺍﻧــﻪ ﻫﺎ ﺩﺭﺩﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾـﺪ، ﮐــﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺷﮑﻮﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﭘﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﻪ ﮔﺮﺩﯼ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ
ﺩﺭ ﮐﻨـﺎﺭ ﮐــﻮﯼ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺧــﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﺮﺩﻡ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭ ﺩﺭ ﺳﯿﻞ ﺍﺷﮏ
ﺍﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﮔـﺮﯾﻪ ﮐــﺮﺩﻥ ﺷﺎﻧـﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ، ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

مستحــق بـــودم ولیکن ساغــر مــا پر نشد
ﺍﺯ لب سرخ عسل ﯾﺎﺭﺍﻧـﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ ،ﮐـﻪ نیست

( علی قیصری )
0 24 آذر 13920 129

لحظه ای عهدی نبستی با وفا ، ای بی وفا


لحظه ای عهدی نبستی با وفا ، ای بی وفا
بی دلی را کرده ای از خود جدا ای بی وفا

گر به جنبش در بیاید بیستون از بانگ من
از تو گاهی در نمی آید صدا ای بی وفا

لحظه لحظه در برم حرف از جدایی می زدی
از همان روزی که گشتی آشنا ای بی وفا

هر زمان سویت فرستادم گلی یا نامه ای
پاسخت شد در جوابم ناسزا ای بی وفا

"گفتگو آیین درویشی به هر صورت نبود"
"ورنه دارم با تو صدها ماجرا ای بی وفا"

آن قدر بیچاره ام کردی که دیگر هم چو باد
می گریزم هر شب از دست شما ای بی وفا

شک ندارم روزگاری می کنی سهوا گذر
بر من گم گشته در دشت بلا ای بی وفا

می چکد امشب عسل خون از نگاه شعر من
چون تو دیگر گشته ای بی اعتنا ای بی وفا

( علی قیصری )
0 21 آذر 13920 162

از کنار من برفت اما صدایش جا بماند


از کنار من برفت اما صدایش جا بماند
بر دلم از دوریش انبوهی از غمها بماند

با وداعش زندگی را بر سرم پیچید و رفت
روزگارم شد تباه و آهِ سرتا پا بماند

روزها از بیدلی دلخون شدم در انتظار
عاقبت روزم به مانندِ شب یلدا بماند

آرزوهای بزرگم کی بگردد مستجاب؟
دست هایم نیمه شب ها تا سحر بالا بماند

سالها رفت و ز عشقش در کنار پنجره
همچنان در دست گلدان غنچه ای زیبا بماند

دیگر از کلکش ندیدم پی نوشتی بر غزل
بی وجود او به دفتر شعر ناخوانا بماند

تیره گون شد آسمانم در نبودت ای عسل
زندگی دیگر ندارد هر دلی تنها بماند

( علی قیصری )
0 19 آذر 13920 130

تو بیا نیمه شبی در بر ما هم شهری


تو بیا نیمه شبی در بر ما هم شهری
تا معطر شوم از لطف شما هم شهری

گر نیایی لحظاتی تو به ویرانه ی من
من به دیدار تو آیم به خدا هم شهری

از افق جلوه بفرما به دو چشم تر من
تا بگیرم ز نگاه تو شفا هم شهری

روز نابودی و ویران شدن و مرگ من است
آن زمانی که شوم از تو جدا هم شهری

منم آن گمشده ی ساکن دشت برهوت
وآن لبان تو شده آب بقا هم شهری

به گمانم که عسل بوی خدا را شنود
آن که بوید به شبی زلف تو را هم شهری

( علی قیصری )
0 16 آذر 13920 111

امـــروز تـوئی ساقی ﻣﯿﺨـﺎﻧﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧﻪ


امـــروز تـوئی ساقی ﻣﯿﺨـﺎﻧﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧﻪ
مستم بکنی ﺑـﺎ ﺩﻭ ﺳﻪ ﭘﯿﻤﺎﻧـﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧﻪ

از جلــوه ی مهتاب رخ و بـرق نگاهت
روشن بشود منزل ﻭ ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧـﻪ

ﺑﺎ خال لب و زلف خم و گونه ی چالت
ره می زنی از عارف و فــرزﺍﻧﻪ ﻣﮕﺮ ﻧﻪ

از روی لبت ریزد و پیوستـه بـــریــزد
هنگــام تبسم درّ و درّدانـــه مگــــر نه

لرزانده ای از فاصله هــا ارگ دلـــم را
ﭼﻮﻥ ﺯﻟـﺰﻟﻪ ﺍﯼ ﺑﺮ ﺩﻝ ﻭﯾــﺮﺍﻧﻪ ﻣﮕــﺮ ﻧﻪ

مـرغ سحــر از نازکی طبع تـــو گــوید
وقتی کــه کند نغمه ی مستانه مگـر نه

ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻋﺴﻞ ﺍﺯ ﺷﺐ ﺷﮑﻨﯽ ﻫﺎ
ﺁﺗﺶ ﺑـــﺰﻧﯽ ﺑﺮ ﭘـﺮ ﭘــــﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﮕــــﺮ ﻧﻪ

( علی قیصری )
0 14 آذر 13920 119

یکی بی کینه از من دل گرفته


یکی بی کینه از من دل گرفته
که در ژرفای جان منزل گرفته

نمی دانم که دیگر کی رسد دست
بر آن زلفش که بوی هِل گرفته

خداوندا ببینم نیمه ی شب
که دنیا را مه کامل گرفته

مکن گاهی نگاهی در نگاهش
که هوش از غافل و عاقل گرفته

نگون سازد به آنی صخره ها را
چنان موجی که در ساحل گرفته

خیالش می کشد بر روی دارم
مگر در کوچه ها قاتل گرفته؟

اگر بینی که زار و ناتوانم
دو پایم را به سختی گِل گرفته

زند طعنه عسل بر روزگارم
چرا بر من چنین مشکل گرفته

( علی قیصری )
0 10 آذر 13920 126

ﺭﺍﻩ ﻣــــﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳـــﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑــــﺮﮔﺮﺩﯾﻢ


ﺭﺍﻩ ﻣــــﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺳـــﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑــــﺮﮔﺮﺩﯾﻢ
ﻗﺼــﺪ ﻣــــﺎ ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑـﺮﮔﺮﺩﯾﻢ

ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﻼ ﺳﺮﻋـــﺖ ﻃــــﻮﻓـﺎﻥ ســـرِ ﺷﺐ
همچنان ﺭﻭ ﺑـﻪ ﺷﺘـﺎﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑـــﺮﮔــﺮﺩﯾﻢ

ﮐﻔﺸﻬﺎ ﺗﻨﮓ ﻭ ﺩﻟـــﻢ ﺗﻨﮓ ﻭ ﻫــــﻮﺍ غرق ِ ﻏﺒﺎﺭ
ﺟــــﺎﺩﻩ ﻧﺎﺻﺎﻑ ﻭ ﺧــﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ

پیش روی من و تو پر شده از خنده ی مرگ
صف به صف ﺩﺍﺭ ﻭ ﻃﻨﺎﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ

شهر ماتم زده عمریست که غارت شده است
قـاضی محکمه ﺧـﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑـــﺮﮔــﺮﺩﯾﻢ

ﻓﺼﻞ ِ تنبک ﺯﺩﻥ ﻭ نغمـــه ی تنبور ﮔـــﺬﺷﺖ
شیون ِ چنــگ و رباب است ﺑﯿــﺎ ﺑــــﺮﮔـﺮﺩﯾﻢ

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ ﺷﻬﺮ ﻗﺮﻕ ﮔﺸﺘﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ ِﺭﯾﺎﺳﺖ
ﭼﻬــــﺮﻩ ﻫﺎ ﺯﯾــــﺮ ﻧﻘﺎﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎ ﺑـــﺮﮔﺮﺩﯾﻢ

( علی قیصری )
0 7 آذر 13920 140

سازم بشکست آخر از آهنگ صدایت


پیمـانه شکست آخــر از آهنـگ صــدایت
ای دوست کجایی کــه دلم کـرده هوایت

بیـرون ندهـم شکـوه ای از بغـض گلـو را
تـــرسم شکند شیشه ی بر پنجــره هایت

از بهر خــدا پا بنـــه در کـــوچه ی جـانم
می میرم اگــر کـــم بشود مهــر و وفایت

ﭼﻨﮕـــﻢ ﺷــﻮﺩ ﺁﺷﻔﺘـﻪ ﺳــﻪ ﺗﺎﺭﻡ ﺑﻨـــﻮﺍﺯﺩ
ﻭﻗﺘﯽ کـه بخـوانم ﻏــــﺰﻟﯽ ﺗـﺎﺯﻩ ﺑــﺮﺍﯾﺖ

از عشق تــــو ﺑﯽ ﺗﺎﺑــــــﻢ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﻧـــﺪﺍﺭﻡ
بازآ کــه بیــاویــزم از آن ﺯﻟــﻒ ﺭﻫـــﺎﯾﺖ

ﺣﯿﺮﺍﻥ ﺷﺪﻡ ﺍﯼ ﮔﻞ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻗــــﺪﺭ ﻧﺪﺍﻧﯽ
باﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺣﺴﻨﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺩﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﯾﺖ

ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻋﺴﻞ رد شـوی از روی غزل ها
ﺑــﺮﺧﯿﺰﻡ ﻭ آسان بکنم ﺟـــﺎﻥ ﺑﻪ ﻓـﺪﺍﯾﺖ

( علی قیصری )
0 3 آذر 13920 186

حرف ها دارم و از حرف شما می ترسم


حرف ها دارم و از حرف شما می ترسم
من ز فحوای کلامت به خدا می ترسم

لحظه ها گشته فنا در جهت عقربه ها
روزها از گذر ثانیه ها می ترسم

آن قدَر دلهره دارم ز فراسوی سکوت
که چو پروانه ز پژواک صدا می ترسم

گفته بودم که تو تنها نروی سوی خزر
چون ز امواج خروشان و شنا می ترسم

بوسه گیرد ز لبان تو سرِ کوچه نسیم
میل رفتن مکن ای گل ز صبا می ترسم

ای عسل نیمه شبی چاره ی دردم بنما
که من از دکتر و درمان و دوا می ترسم

( علی قیصری )
1 24 آبان 13920 161

قبـل ﺍﺯ ﺁﻧﯽ ﮐـــﻪ نشینم نفسی ﺩﺭ ﺑــﺮﺷﺎﻥ


قبـل ﺍﺯ ﺁﻧﯽ ﮐـــﻪ نشینم نفسی ﺩﺭ ﺑــﺮﺷﺎﻥ
یک بغل سنبله چیــدﻡ ﭼــﻮ ﮔﻞ ﻣﻨﻈﺮﺷﺎﻥ

ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐــﻪ مــنِ مستِ پـریشان ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﻋﺎﺷﻖِ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻟـﺐ ﻭ ﺯﻟـﻒ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻋﻨﺒﺮﺷﺎﻥ

مانده ام تا کــه مگر ﭘﻨﺠــــﺮﻩ ای وا بشود
ﮐــﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻦ ﻣـــﻪ ﭘﯿﮑﺮﺷﺎﻥ

ﺣﺮﻑ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﺑـــﻪ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺭﺍﻫـــﻢ ﻧﺪهد
ﮐــﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ یک شبه ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮﺷﺎﻥ

آنقـــدَر زُل بــه لـب و چشـم زلالـش بـزنم
ﺗﺎ ﮐــــﻪ ﻣﺴﺘﻢ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺩﻩ ﯼ ﺩﺭ ﺳﺎﻏﺮﺷﺎﻥ

ﮔﻠﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﻍ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﮐــﻪ ﺧﺪﺍ
ﮐــﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺯ ﻫﻤـﻪ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﺷﺎﻥ

ﺗﺮﺳﻢ ﺁﺧـــﺮ ﻫﻤــﻪ ﺭﺍ ﻣﺴﺖ ﻭ ﻫﻮﺍئی ﺑﮑﻨﺪ
ﺑـــﻮﯼ ﺯﻟﻒ ﻋﺴﻞ ﻭ ﺭﻭﺳـــﺮﯼ ﺑـــﺮ ﺳﺮﺷﺎﻥ

( علی قیصری )
1 19 آبان 13920 131

گیرم کــه شکــر ﻋﺎﻣــﻞ بیمــاری ﻗﻨــﺪ ﺍﺳﺖ


گیرم کــه شکــر ﻋﺎﻣــﻞ بیمــاری ﻗﻨــﺪ ﺍﺳﺖ
در کنج لبت ساغری از ﺑﻮﺳﻪ به ﭼﻨـﺪ ﺍﺳﺖ!

رخســار پـــر از حسـن ﺗـــﻮ ﺍﯼ کـــولیﺯﯾﺒـﺎ
ﺷﺎﺩﺍﺏ ﺗـﺮ ﺍﺯ شاخـه ی ﮔﻠﻬـــﺎﯼ ﻫﻠــﻨﺪ ﺍﺳﺖ

ﺣﺎﺿـــﺮ ﻧﺸﻮﯼ ﻏﻨــﭽﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺑـﺎﻍ ﺗــﻮ ﭼﯿﻨﻢ
گلهـــای تنت ﺳﻬـــﻢ ﺩﺭﺧﺘـــﺎﻥ ﺑﻠﻨــــﺪ ﺍﺳﺖ

ای حـــور بهشتی فقط از سیـب تـو گــویـم
از بس هـوس آلــوده و مــردانه پسنـد است

دستـــم بــه دعـــا تــا ﺗــﻨــﺖ ﺁﺳﯿـﺐ ﻧﺒﯿﻨــﺪ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗـﻮ بگـردد تنش و ﻫﺮ ﭼﻪ گـزﻧﺪ ﺍﺳﺖ

ﺷﯿــــﺮﺍﺯﻩ ﯼ ﺍﺣﺴـﺎﺱ ﻣـــــﺮﺍ ﭘــﺎﺭﻩ مگرﺩﺍﻥ
عمریست ﮐﻪ ﺭﯾﺴﻤﺎﻥ ﺩﻟﻢ ﭘﯿﺶﺗﻮ ﺑﻨﺪ ﺍست

ﺗﻨﻬــﺎ ﺧﻄــــﺮ ﻋﺸـﻖ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﮐــــﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ
ﺩﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻨـــﺪ ﻏـــــﺰﺍﻟﯽ ﺑــﻪ ﮐﻤﻨﺪ ﺍﺳﺖ

یک بــار ﻋﺴــﻞ در دل شــب هـــا ﻧﺸﻨﯿــﺪﯼ
ﻓـﺮﯾﺎﺩ مـن و شکـوه ی نی را ﮐـﻪ ﺑﻠﻨـﺪ ﺍﺳﺖ

( علی قیصری )
0 13 آبان 13920 137

آمده ام ز بیکران تا به دل تــــــو راه کنم


آمده ام ز بیکران تا به دل تــــــو راه کنم
لحظه به لحظه را شبی در بغلت گناه کنم

لب بگــذارم ز هوس روی لــبت نفس نفس
نامــــــه ی اعمال تو را با عملم سیاه کنم

بسکه تلنگر زده ام شیشه ی بر پنجـــره را
به پرده زنبق زده ای تا که من اشتباه کنم

آینه را کــدر کند جلـوه ی لبخند ژکـــــوند
نقش رخ آینــــه را با رخ تو چو مــاه کنــم

یا که درین حال و هوا پا بنه بر مصر وجود
یا بِگذار به جای تو خانه به عمق چاه کـــنم

لحظه به لحظه ای عسل از دل و جانم آرزوست
آخرتم را به شبی به عشق تو تباه کنم

( علی قیصری )
0 9 آبان 13920 135

سالــــــــها رفـت و نگـــفتی که چرا غمگــــینی


سالــــــــها رفـت و نگـــفتی که چرا غمگــــینی
کس نداند گــل حسرت ز کــــــجا می چینـــی

طــــلب عیش ز شــــــادی کن و غفلت منــــما
که شــــــبی ورطه ی غــــم را نَــــبوَد تضمینی

مگـــــر ایــــدل تو ندیدی که به دروازه ی عشق
تیغــــــه ی تیشه کــــــج آمد ز غـــــم شیرینی

چشم من رو به تو می باشد و دستم به دعــا
آرزو می کــــــنم از دل که به غـــــــم ننشینی

چون کبــــــوتر ز حوادث شده ای بی پر و بـــال
جوجــــه ی عشق تو را بــــرده مگـــر شاهینی

بایــــــد از عمق دلت درد و مـــــــــرارت بکشی
تا بــــــــروید به چمن غنچــــــه گل نسرینـــــی

ای عسل"قافله ی عـــــــمر عجـــب می گذرد"
کـــــمرم خــــم شده از ضـــــــایعه ی سنگینی

( علی قیصری )
0 7 آبان 13920 125

مجنـونم ﻭ ﺑــﻪ ﻋﺸﻘـﺖ بیمـــار و ﻣﺒﺘﻼﺗـﺮ


مجنـونم ﻭ ﺑــﻪ ﻋﺸﻘـﺖ بیمـــار و ﻣﺒﺘﻼﺗـﺮ
ﺁﺭﺍﯾـــــﻪ ﻫـــﺎﯼ ﭼﺸﻤـــﺖ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﺩﻟــــﺮﺑﺎﺗﺮ

ﺭﻭﺯﯼ ﮐـــﻪ پا نهــادی بـر چشم بی فروغم
شد لاله های صحرا خوشرنگ و ﺑﺎ ﺻﻔـﺎﺗﺮ

ﺍﺯ ﺑﺎﻍ رویت ای گل، بُگْشا دریچــــه ای را
ﮐــــﺰ ﺩﻟﮕﺸﺎﯼ ﺷﯿــــﺮﺍﺯ ﺑـﺎﻍ ﺗــــﻮ ﺩﻟﮕﺸﺎﺗﺮ

بـاد صبــــای عـــاشق بوئیـــده دامنـت را
ای خــوش از آنکـه باشد ﺑﺎ ﺑــﻮﯾﺖ ﺁﺷﻨﺎﺗﺮ

ﺩﺭ ﭘـــﺎﯼ ﺑﯿﺴﺘﻮﻧﺖ ﻧﺎﻟﯿــﺪﻩ ﺍﻡ ﺑــﻪ ﻋﻤــﺮﯼ
ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﮐـــﻮﻩ ﻭ ﺻﺨﺮﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺻــﺪﺍ ﺭﺳﺎﺗﺮ

چنگ خمیـده قـــامت گاهی ﺻــﺪﺍ ﻧـﺪﺍﺭﺩ
ساز شکسته ی من ﺧـﺎﻣﻮﺵ ﻭ ﺑﯽ ﻧــﻮﺍﺗﺮ

دریا به جنبش آمــد وقتی عسل ﻧﻤـــﻮﺩﯼ
ﺍﻣــــﻮﺍﺝ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑـﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫــﺎ ﺭﻫـــﺎﺗﺮ

( علی قیصری )
0 5 آبان 13920 135

سابقا تصویری از او در نگاه من نبود


سابقا تصویری از او در نگاه من نبود
جز غبار و جز سرابی در پگاه من نبود

میوه ی لرزان او در من هوس افکنده بود
چیدن سیبی ز اندامش گناه من نبود

آن کمان ابرو که داردجلوه بر آیینه ها
گاهی از روی ترحم دادخواه من نبود

نازک اندامی که از من دل به آرامی ربود
سایه ی گیسوی او گاهی پناه من نبود

محو و سرگردان شدم در پای آن لیلی صفت
سوی صحرا می دویدم مهر و ماه من نبود

هر زمانی پیش چشمم غنچه ی گل می شکفت
گریه و افسوس و حسرت جز به آه من نبود

منحرف گشتم در عشقش از صراط مستقیم
در سرشتم رفتن از بی راهه راه من نبود

بی سبب بیرونم انداختی عسل از خانه ات
دیگری شاید خطا کرد اشتباه من نبود

( علی قیصری )
0 28 مهر 13920 120

مرغ هوسـم پـر زد و تا باغ ﻃـﺮﺏ ﺭﻓﺖ


مرغ هوسـم پـر زد و تا باغ ﻃـﺮﺏ ﺭﻓﺖ
خندیـدی و آسایشم از سـرخی ﻟﺐ ﺭﻓﺖ

گنجـشکِ دلـم در پیِ خـــرمـای بمی بـود
از عشق لبت پـر زد و تا پای ﺭﻃﺐ ﺭﻓﺖ

ﺩﺭ ﺗﺎﺏ ﻭ ﺗﺒﺖ ﺑــــﻮﺩﻡ ﻭ گـاهی ﻧﺸﻤـﺮﺩﻡ
ﺑــﺮ ﺳﺎﻋﺘﻢ ﺁﻥ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎئی ﮐـﻪ ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺖ

یک پنجره در وسعت شب جلـوه نمودی
برقی زدی و ظلمت و ﺗﺎﺭیکی ﺷﺐ ﺭﻓﺖ

ای گل چـه شود بوسه زنم پیــرهنـت را
از وسوسه ی عطر تنت ﺷﺮﻡ ﻭﺍﺩﺏ ﺭﻓﺖ

در خانه ی می ساغـر و پیمـانه بچرخان
از محفل ما مخبرِ بی اصل و نسب رفت

ﺑﯽ ﺧــوﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻋﺴﻞ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻧﯿﺎﺯﻡ
ﺑﺮ ﺩﺍﻣـﻦ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﻣــﻦ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻃﻠﺐ ﺭﻓﺖ

( علی قیصری )
0 13 مهر 13920 128

ﺍﯼ ناب ﺗـــﺮﯾﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺩﺭ ﻫـــﺮ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ


ﺍﯼ ناب ﺗـــﺮﯾﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺩﺭ ﻫـــﺮ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ
با خـــرمنی از عشوه ﺑﯿﺎ ﺩﺭ ﺑـﻐـــﻞ ﻣــﻦ

ﻫﻢ نام ﺗﻮ ﺳﺮﻟـــﻮﺣﻪ ﯼ ﮐـﺎﺭِ همــه ﺭﻭﺯﻡ
ﻫــﻢ یاد ﺗﻮ ﺩﺭ خـاطر ﺷﻌـﺮ ﻭ ﻏــﺰﻝ ﻣﻦ

ﺁﺧـﺮ ﺑـﻪ ﮐـﻪ ﮔــﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺗـﻮ ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﻧﮕﺎﻫﺖ
ﺁﺗﺶ ﺯﺩﻩ ﺍﯼ ﯾﮏ تنــه ﺩﺭ ﻣـﺎﺣﺼــﻞ ﻣﻦ

ﺷﺪ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﯼ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻟﺒﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻌﺮﻡ
ﺭﻭﺯﯼ کـه ﺷﺪﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺑﺤﺚ ﻭ ﺟـﺪﻝ ﻣﻦ

یک لحظه نباید بزنم زل به دو چشمت
زیرا کـــه شود وسعــت دریا اجــل مـن

شایـد کــه صبا شانه زند بــر سر زلفت
تا بـــــوی معطــر بــوَزد بــر ﻣـﺤﻞ ﻣـﻦ

گفتم بـــه کبـــوتر بگشا بـال و پـرت را
از مـا تــو سلامی برسان بــر عسل من

( علی قیصری )
0 9 مهر 13920 138

آخر از فاصله ها فصلِ غم انگیز رسید


آخر از فاصله ها فصلِ غم انگیز رسید
لاله ها زرد شد و نوبت پاییز رسید

نَبوَد جای تامل که درنگی بکنی
حمله ور گشت مغول لشکر چنگیز رسید

برگی از باد خزان جان بسلامت نبرَد
موسم بیدلی و موعد پرهیز رسید

باغبان گشته غمین در اثر حادثه ها
این همه فاجعه از فصل بلاخیز رسید

آخرای شاخه ی گل خاطره ای بود و گذشت
آن دو روزی که به ما بوی دلاویز رسید

مژده ای دل که درین عاشقی و بی خبری
نامه ی شمس من از خطه ی تبریز رسید

مبتلا بودم و عشقش به دلم خیمه زده
لطف بی حد عسل بر من ناچیز رسید

( علی قیصری )
0 6 مهر 13920 144

ﺑـﺮﮒ ِ ﺳﺮﻣــﺎ ﺯﺩﻩ ﺩﺭ ﺳﯿﻄــﺮﻩ ﯼ ﭘﺎییـــزﻡ


ﺑـﺮﮒ ِ ﺳﺮﻣــﺎ ﺯﺩﻩ ﺩﺭ ﺳﯿﻄــﺮﻩ ﯼ ﭘﺎییـــزﻡ
نتــوان یک نفـس از بستـر غــم بـرخیـزم

خلوتم ﺗﯿﺮﻩ ﻭ ﺗﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺮﺍئی ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﮐـــﻮ ﭼﺮﺍﻏﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﯼ ﺷﺐ ﺁﻭﯾـﺰم

ﺁﺳﻤـﺎﻥ در همـــه ﺟـــﺎ ﺭﻧﮓ ِ ﻣﺸﺎﺑــﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣـﻦ ﮐـــﻪ ﺍﻗﺒــﺎﻝ ﻧـﺪﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﮐﺠـﺎ ﺑﮕـﺮﯾـﺰﻡ

از زمانی کــه شـدم منقـلب از بـاد خـزان
سطر جـا مانــده ای از شعـرِ ملال انگیزم

چه بلاها که نیامد به سراغـم شب و روز
خستـه از درد و غــم و از ستـم چنگیـزم

ﺁﺧــﺮ ﺍﯼ نیمـه ی گـم گشته ﺑﻔـﺮﻣﺎ ﭼﮑﻨـﻢ
ﺳﺎﻟﻬـــﺎ ﺭﻓـــﺖ ﻭ هنـوزﻡ ﺑﮑﻨﯽ ﭘـــﺮﻫﯿـﺰﻡ

ﭼﻮ ﺣﺒﺎﺑﯽ ﮐﻪ رها ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻮﺝ
هـــر زمـــانی بروی ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻬـﻢ ﻣﯽ ﺭیــزم

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ، نازک و آهسته ســراغم تـو بیا
که مـنِ شب زده از غصـه و غـــم ﻟﺒﺮﯾﺰﻡ

( علی قیصری )
0 31 شهریور 13920 131

حـــواسم را بــه آسانی پـــراندی


حـــواسم را بــه آسانی پـــراندی
پیاپی تيـــر غـــم در دل نشاندی

زدم از بی قــراری زل به چشمت
به لبخندی دل و دین را ستـاندی

زدی پیوسته بــر طبــل جـــدائی
بــه ساز همــدلی گاهی نخواندی

نهــادی پـــا درون بـــاغ شعـــرم
درخت واژه هــــایم را تکــاندی

مـنِ دلــــداده در بنـــد تــو بودم
نه دل دادی نــه از بنـدم رهاندی

درون کوچه بستی عهـد و پیمان
ولیکن هـــم قسم با مــن نماندی

چه گـــويم ای عسل از روزگارم
به کامم زهر هجران را چشاندی

( علی قیصری )
0 21 شهریور 13920 145

بیچاره منم ای بت بیدادگرِ من


بیچاره منم ای بت بیدادگرِ من
همواره برآنی که بسوزی جگرِ من

در کوچه ی پس کوچه ی جانم گذری کن
تا بوسه به پای تو زند چشم ترِ من

افتاده ام از درد و به یک لحظه نیفتد
دیگر به سر کوی تو گاهی گذرِ من

چون موج خروشان به شبی در به درم کرد
شوری که درین عاشقی آمد به سرِ من

ترسم که بگیرد به شبی دامن دل را
خونی که چنین می چکد از بال و پرِ من

با ضربه ی جانانه بزن ضربه ی کاری
حالا که موافق شده ای با ضررِ من

گر دیده ی من پرسه زند بر رخ مهتاب
آید همه شب روی عسل در نظرِ من

( علی قیصری )
0 27 شهریور 13920 128

با عشوه هایت برده ای از دل قرارم


با عشوه هایت برده ای از دل قرارم
از بیقراری حالت عادی ندارم

دیگر نگاهی بر منِ غمگین نکردی
آخر در آوردی دمار از روزگارم

ای مظهر رویش گمانم وقت کشت است
بازآ که بر روی لبت بوسی بکارم

پر گشته خلوت ازسکوت مرگباری
بر روی ساعت لحظه ها را می شمارم

آهستگی ها را به شادی می نوازی
وقتی که رامشگر شوی بر چنگ و تارم

چون دانه از خاک ای عسل از جا بخیزم
گر تاب گیسوی تو ریزد بر مزارم

( علی قیصری )
0 17 شهریور 13920 132

از زمــانی کــه بـــه دنیـای دنی پـا زده ام


از زمــانی کــه بـــه دنیـای دنی پـا زده ام
در پی دیــــــــدن دل بــــــر در آیـا زده ام

مــوج تــــوفان نتوانسته کـــه از جا بکَند
چادری را که سحر گوشه ی صحرا زده ام

بی محابایم و بر ساحل غفلت چـو حباب
کلبــــه ی شیشه ایــم را لب دریــا زده ام

آن چــه شد موجب نابودی و پر پر شدنم
پــر و بالی ست کـــه با سرعت بالا زده ام

گــر فـریبنده زدم در دل جنگل دف و تار
نغمــه ی سـازی از آواز پــــری هــا زده ام

رنگ وابسته به هــاشورم و با شـور قلـم
روی دیــوار غــــــزل واژه ی زیبا زده ام

روی عهدم نگذارم قـدمی را پس و پیش
بر سر کــوی عسل مانـده و در جا زده ام

( علی قیصری )
0 13 شهریور 13920 153

در پیلــه ی تنهــایی غــم هـای کهـن دارم


در پیلــه ی تنهــایی غــم هـای کهـن دارم
با همسـر بیمـــارم صـد سینه سخـن دارم

آهِ مــن و افسـوســم در واژه نمـی گنجـد
دلتنگم و دلتنگی دردی ست که مـن دارم

بیچــــاره و درمـانده آواره بـــه شیــرازم
در بـال خیـابان هـا ســر روی چمــن دارم

در شهـر غم و غصه باید به کـه می گفتم
امشـب حس دیـرینی با پــرسه زدن دارم

چـون قاصــدکی تنهـا بی منزل و بی مأوا
گاهی گـذر از دشت و گاهی به دمـن دارم

در پنجــره ی شعــرم شمعی نزند سو سو
اقبـال سیاهی را چون جامـه به تـن دارم

باز از سـر نـاچـــاری ﺍﺯ درد ﻋﺴﻞ ﮔــﻮﯾﻢ
وقتیکه سخن هایی با یاس و سمن دارم

( علی قیصری )
0 6 شهریور 13920 127

دامنت پُرچــین شـده ایــن روزها


دامنت پُرچــین شـده ایــن روزها
مِثـل فــروردین شـده ایـن روزهـا

جـای جـای خــانـه ام از بـــوی تو
وه چه عطـرآگین شده این روزهـا

آن که از انس تو الفت می گـرفت
اندکی خــوشبین شده این روزها

آنقَــدر خـوبی کــه حس بـــودنت
باعــث تسکیـن شـده ایـن روزهـا

خــوشه هـای ســرخ تاکستـان مـا
چون لبت شیرین شده این روزها

استکانی قهـوه با غم می خوریم
سهـم مـا هم این شده این روزها

تکیـه بـر شمشیر قــدرت می کند
شیخ ما بی دین شـده این روزها

ای عسل بازآ کــه گندمــزار عشق
جـای بلـــدرچین شده این روزها

( علی قیصری )
0 2 شهریور 13920 122

ﺍﯼ ﯾﺎﺩِ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﭼﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺳﺮﺕ ﺑﻮﺩ


ﺍﯼ ﯾﺎﺩِ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﭼﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺳﺮﺕ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭ ﮐـﻮﭼﻪ ﯼ ﻣـﺎ مِـثل ﻏــﺰﺍﻟﯽ ﮔـﺬﺭﺕ ﺑﻮﺩ

ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺷﺐ ﺍﻓﮑﻨﺪﯼ ﻭ ﺍﺯ ﺷﻌﻠﻪ ﯼ ﺭﻭﯾﺖ
خاکستر ﭘــﺮﭘــﺮ ﺷﺪﻩ ها ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑــﺮﺕ ﺑﻮد

هر چند که سرگشته ای از کـوی تو بودم
از حـال مـنِ بی سـر و سامان ﺧﺒﺮﺕ ﺑﻮﺩ

ﮔـﺮ ﺷﮑـﻮﻩ ﻧﮑــﺮﺩﻡ ﺷﺒﯽ ﺍﺯ ﻇﻠﻤﺖ ﻭ ﺗﺎﺭﯼ
ﺭﻭﺷﻨﮕـــــﺮ ﺷﺒــﻬﺎﯼ ﺩﺭﺍﺯﻡ ﻗــــﻤﺮﺕ ﺑــﻮﺩ

آلــوچه ی خنــدان تـــو را دیـدم و گفتم
ای کــاش لبـم روی لــب پُـر ﺷﮑــﺮﺕ ﺑﻮﺩ

ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻠﻮﻩ ﮔﺮﯼ ﭼـﺎﺩﺭﺕ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﺍﺑـــﺮﯾﺸﻢ ﺧﺎﻟــﺺ ﺑﻐــﻠﯽ ﺗـﺎ ﮐـــﻤﺮﺕ ﺑﻮﺩ

ﺟـــﺎﺭﯼ ﺷﺪﯼ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﭘــﺮ ﺁﺏ ﺯﻻﻟﯽ
ﺍﺯ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺩﺭ ﺣـﻮﺽِ ﺑـﺪﯼ ﻫﺎ ﺣﺬﺭﺕ ﺑﻮﺩ

ﭘﺮ ﮐـــــﺮﺩ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﻫﻤـــﻪ ﯼ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫـﺎ ﺭﺍ
ﺷﺎﯾﺪ ﮐـﻪ ﻋﺴﻞ ﻭﻗﺖ ﺩﻋﺎﯼ ﺳﺤﺮﺕ ﺑﻮﺩ

( علی قیصری )
1 30 مرداد 13920 151

به زیرِ آسمانِ غم لبی خندان نخواهد شد


به زیرِ آسمانِ غم لبی خندان نخواهد شد
گلی زیبا درین گلشن دگر رقصان نخواهد شد

ز ظلم بر شقایقها دمادم لاله می روید
ولی خون سیاوش را کسی گریان نخواهد شد

هزاران سرنگون گشته ز ترس جغد بد یمنی
خوش الحانی دگره باره به این بستان نخواهد شد

حضور ساقی مجلس بود لازم به میخانه
ز می خوردن به هر محفل کسی انسان نخواهد شد

مرا شوقی به دل باشد که در کس آن نمی بینم
بر آن عهدی که بر بستم سر از پیمان نخواهد شد

ز داغ روی پیشانی به ما گوید مسلمانم
ولی زهد و ریاکاری به کس پنهان نخواهد شد

دعا و اشک بارانم بگیرد آخرش دامن
تعجب میکنم گاهی چرا طوفان نخواهد شد

ازین ظلمی که می بارد دلی سالم نمی ماند
جهنم را به سر بردن چو این زندان نخواهد شد

به قرانی که می خوانی نگویم مدح ظالم را
غزلها مایه ی وصف ستمکاران نخواهدشد

( علی قیصری )
1 27 مرداد 13920 118

کانال غزل ها
کانال دوبیتی ها
اینستاگرام
فیسبوک

© کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به علی قیصری می باشد

طراح و برنامه نویس سایت : سهراب قیصری