دسته ها

اشعار پیشنهادی

غزلیات علی قیصری

علی قیصری

بی تـو بیمـار و خـرابم کاش بودی، نازگل


بی تـو بیمـار و خـرابم کاش بودی، نازگل
کشته ی رنج و عـذابم کاش بودی، نازگل

بودنم را بی توئی پیوسته می ریزد بهم
دل تهی تر از حبـابـم کاش بـودی، نازگل

پرسشم آسیمه سر شد در میـان واژه ها
چون سؤال بی جوابم کاش بـودی،نازگل

تا به کی طاقت بیارم بیـن دستان کـویر
تشنه ی یک قطره آبم کاش بودی، نازگل

رختخوابم از نبودت بـوی تنهایی گرفت
تا به کی تنها بخـوابم کاش بودی، نازگل

پرتـو خورشید رویت، مثل برف نیمروز
می کند این جا مذابم کاش بودی، نازگل

مثل پیچک روزها می پیچم ازتنهایی ام
ای عسل در پیچ وتابم کاش بودی، نازگل

( علی قیصری )
0 11 آذر 13940 198

ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﺋﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ


من که می دانم تو داری بیوفایی می کنی
جای دیگر چون چراغی روشنایی می کنی

بیگمان از دوستیِ با من پشیمان گشته ای
با تبسم صحـبت از روز جــدایی می کنی

گفته بودم صاحب وسلطان قلب من تویی
پس چـرا بـر سایر دل ها خـدایی می کنی

می گشایی در پس پـرچین گره از روسری
قاصــدک ها را غــزلباز و هــوایی می کنی

آنچنان مستانه میخندی که درشبهای سرد
با نفس هــایت هــوا را استـوایی می کنی

می نشینی مِثـل بیتی روی شعـر شاعـران
با زبـان بی زبـانی هــــم نـــوایی می کنی

ای عسل بانو چــرا در پیچ تنگ کـوچه ها
با نگاهی از جــــوانان دلــــربایی می کنی

( علی قیصری )
0 9 آذر 13940 266

بودنم بی تو محـال است مبادا بروی


بودنم بی تو محـال است مبادا بروی
زندگی زیـر سؤال است مبادا بروی

بنشین تا نشمارم گــــذر ثانیــه را
بی تو یک ثانیه سال است مبادا بروی

غیبتت را نتــوان هیـچ تحــمل بکنم
در دلم جنگ و جدال است مبادا بروی

دل تـو با دل من کی به تفاهم برسد؟
همدلی شرط وصال است مبادا بروی

کلمات از لب تو جاری و ساری بشود
حرف تو شعر زلال است مبادا بروی

لب تو قند من و چشم تو فنجان من است
نوبت قهوه و فــال است مبادا بروی

بر سر راه تو هر گوشه کمین کرده خطر
موسم صید غـزال است مبادا بـروی

سوز و سرمای شدیدی پسِ آبادیِ ماست
زوزه ی گرگ و شغال است مبادا بروی

ای عسل باده حرامست ولی روی لبت
دو سه تا بوسه حـلال است مبادا بروی

( علی قیصری )
0 8 آذر 13940 440

شدم ای گل چــو بلبل بیقرارت


شدم ای گل چــو بلبل بیقرارت
ســــرودم روزهــا در انتظــارت

سحــرگاهی گشـودم بال پـر را
کـه بنشینم دمی را در کنــارت

کمــاکان در دلـــم این آرزو بود
که سازم لانه ای را در جـوارت

پیامـم دادی و گفتی کــه دیگر
نـدارم حـس خـوبی با شعـارت

چـو گیسویت پریشانم نمـودی
شدم محـروم لطف بی شمارت

خـزان طومار عمرم را بپیچید
زدم یخ در غــم فصـل بهـارت

عسل،ای تک درخت پرشکوفه
نچیدم بوسه ای از شاخسارت

( علی قیصری )
0 4 آذر 13940 185

با مـنِ افسرده حال و خسته ی گـم کرده راه


با مـنِ افسرده حال و خسته ی گـم کرده راه
کــرده کاری چشم و ابرویش که گردیدم تباه

مِثل رهـزن های یاغی عـاقبت بـرنو به دست
در هوای دختر خان می شوم مشروطه خواه

فارغ از حالی که دارد می شود با رنگ عشق
دانـه ی فلفـل چـو خـال روی مهـرویان سیاه

آن کــه را مـــن در وصالش آرزوها کــرده ام
می نشانـد روی شعــرم رنگی از جنـس نگاه

گــر نگویم یک دو سطری از زلیــخا قصه ای
یوسف گمگشته گریان می شود در عمق چاه

بی حضور مهره ها باچشم خود دیدم که رخ
می کنـــد گاهی تبـــانی در نهــان با پـادشاه

ای کـه از عشق عسل بانو غـــزل ها گفته ای
شاعـری در ایـن زمــانه اشتباه است اشتبـاه

( علی قیصری )
0 3 آذر 13940 180

روزی که شنیدم خبر آمدنت را


روزی که ﺷﻨﯿـــﺪﻡ ﺧـــﺒﺮِ ﺁﻣـــــﺪﻧﺖ ﺭﺍ
گفتم کـه ببوسم لب سرخ و ﺩﻫﻨـﺖ ﺭﺍ

ﯾﯿـﻼﻕ ﺗـﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻘـﻪ ﯼ ﻗﻄـﺐ ﺟـﻨﻮﺑﻢ
کی کوچ کنم ﻋﺮﺻﻪ ﯼ ﻗﺸﻼﻕِ ﺗﻨﺖ ﺭﺍ

دیگـر نتـوان مِثلِ ﭘـﺮﺳﺘـﻮﯼ ﻣﻬـــﺎﺟـﺮ
پـــــرواز کنم ﺁﺏ ﻭ ﻫـــﻮﺍﯼِ ﻭﻃـﻨﺖ ﺭﺍ

چـاﺩﺭ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺩﺷﺖِ ﭘﺮ ﺍﺯ ﮔﻞ
ﺗﺎ بـوسه زنــم دامــــنِ سبــز ﭼﻤﻨﺖ ﺭﺍ

ﻭﻗﺘﯽ ﮐــﻪ ﺑﯿـﺎیی ﻧﻔﺴﯽ ﺯﯾـــﺮِ ﺳﭙﯿﺪﺍﺭ
پیـوسته ببویم ﻫﻤــﻪ ﺟــﺎﯼِ ﺑــﺪﻧﺖ ﺭﺍ

باید بــزنم بــر دف و با تار و کمـانچه
ﺑــﺮ ﭘﺎ ﺑﮑﻨـﻢ ﺟﺸﻦِ ﺷﮑـــﻮﻓﺎ ﺷـﺪﻧﺖ ﺭﺍ

ﺗﺮﺳﻢ ﮐــﻪ ﺻﺒﺎ ﺭﻭﺳـﺮﯼ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺑـﺮُﺑﺎﯾﺪ
ﺗـﺎ ﺷﺎﻧﻪ ﺯﻧﺪ ﺯﻟﻒِ ﺷﮑـﻦ ﺩﺭ ﺷﮑــﻨﺖ ﺭﺍ

ﺍﺯ ﭘﻨﺠــﺮﻩ ﯼ ﺷﻌﺮ ﻭ ﻏﺰﻝ ﺑﻮﯼ ﮔﻞ ﺁﯾﺪ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐــﻪ ﻋﺴﻞ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﯽ ﭘﯿــﺮﻫﻨﺖ را

( علی قیصری )
0 21 آبان 13940 216

ای جــان مـــن ارزانیِ چشمـان فــریبات


ای جــان مـــن ارزانیِ چشمـان فــریبات
زیبا شده ای تا بــــزنم بـوسه بـــه لبهات

آنقَدر قشنگی کـــه درآورده بــه گــردش
در منظره هــا چشم مـــرا دامـــنِ زیبات

از پیــــرهنت باز بکـــن پنجــــــره ای را
تا بلبل باغت شوم و محـــو تمــــاشات

پلکت که رود رویهم از خواب دل انگیز
پر می زنم از هـــر طرفی داخـــلِ رویات

چـون قـایق افتـاده به گـــــردابِ نگاهت
آرامش من گـــم شده در پهنــه ی دریات

هر چند که در گِــــرد تو دائم به طـوافم
دستـم نرسد ثانیـــه ای بر قـــــد و بالات

از راز تـــو ای دخـــترِ گل کس نشد آگاه
پنهـــان شده در پیـــرهنت رمـــزِ معّمات

گلــواژه بـــــریز ای عسل از بــــاغ تبسم
تا جان و دلـم پر شود از خنده ی گیرات

( علی قیصری )
0 5 آبان 13940 230

در کشور جـــم جـــورِ ستـــم را نپـذیرم


در کشور جـــم جـــورِ ستـــم را نپـذیرم
بـــر پا شـدنِ چـــادر غـــــم را نپــــذیرم

هرچند کـه بر روی سرم بارش فقـر است
در مُلــک غنی بهـــــره ی کــــم را نپذیرم

باشد کـه خـدا چاره کند قـــوم مغول را
در دوره ی غــــم غارت جــم را نپذیـرم

گیرم کــه پشیمان شدم از چیدن سیبی
خــــارج شـدن از باغ اِرم را نپــــــذیرم

چندی ست که آقای ریا واعظ شهر است
پنــدِ دغـــل و قــــول و قسم را نپـذیرم

باید بنــــویسد همـه ی شـــرح دلــــم را
در شعر و غـزل بغض قلــــــم را نپذیرم

بر دل غـــم صد ساله اثـــر می کند امـا
از عشق عسل رنـج و الـــم را نپـــذیرم

( علی قیصری )
0 27 مهر 13940 178

ﺗﺎﺯﮔﯽ ﻫﺎ ﻭﺯﻥ ﺷﻌﺮﻡ ﺭﻭﯼ ﺍﺳﻠﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ


ﺗﺎﺯﮔﯽ ﻫﺎ ﻭﺯﻥ ﺷﻌﺮﻡ ﺭﻭﯼ ﺍﺳﻠﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﻣﮑﺘﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭﺩ ﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺮ ﺗﻨﺶ
ﺣﺎﺟﺘﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﺮ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﻣﺸﺮﻭﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ ﻧﺴﯿﻢ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ﺣﺠﺎﺏ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻣﺤﺠﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﯾﮕﺮ ﮔﻞ ﻓﺮﻭﺵ دوره ﮔﺮﺩ
ﺿﺮﺑﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺩﺭﮐﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

تار و پود دفترم مثل گلیمِ نخ نماست
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻞ ﺷﻌﺮﻡ ﺑﯿﺖ ﻣﺮﻏﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﻧﻮﯼ ﺷﻌﺮﻡ ﺷﮑﻮﻩ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺟﺎﻥ ﻭ ﺩﻝ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﺁﻥ ﺧﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﯾﻮﺳﻒ مصری مگر ﻋﺸﻖ ﻭﻃﻦ ﺩﺍﺭﺩ هنوز
ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺪ ﭘﯿﺮﻫﻦ ﺭﺍ ﺳﻮﯼ ﯾﻌﻘﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﻭ ﺭﻭﺯﻡ ﭘﺮ ﺗﻮﻗﻊ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻡ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﻣﻄﻠﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

( علی قیصری )
0 26 مهر 13940 193

افتاد بـه بی راهه مسیرم کـــه اسیرم


افتاد بـه بی راهه مسیرم کـــه اسیرم
گم گشته ی پهنایِ کـــویرم که اسیرم

بیــزارم از این زندگیِ بی سرو سامان
از مــزه ی این واقعه سیرم که اسیرم

در عصر تجـدد شده ام غـرق خرافات
در وسعـت اندیشه فقیــرم کـه اسیرم

گوشم شده دروازه ی هــر ساز بدآواز
درگیــرِ صدای بـم و زیـرم کــه اسیرم

جـــایی کـه نباشد نفسی بالِ پـریــدن
هــر ثانیــه بایـد بپـذیــرم کــه اسیرم

ای خاک پناهم بده از مهـر و عطوفت
یک لحظه در آغوش بگیرم که اسیرم

وقتی مـــنِ دل خسته نبینم عسلم را
باید که همان لحظه بمیرم کـه اسیرم

( علی قیصری )
2 18 مهر 13941 277

از رئیس دادگاهـــم عــــذرخـواهی می کنم


از رئیس دادگاهـــم عــــذرخـواهی می کنم
بابـت بــارِ گناهــــم عـــذرخـــواهی می کنم

عذر خواهی میکنم از اینکه سیبی چیده ام
از بـــروز اشتباهــــم عـــذرخـواهی می کنم

آخــر از نادانی ام گـــول حــوا را خـورده ام
از شهود و از گـــواهم عــذرخواهی می کنم

من چه دانستم کـه شیطان بـر زمینم میزند
از دل زار و تباهــم عـــــذرخـواهی می کنم

گــرچه کفشم بــر زمین پای مــرا یاری نکرد
از رفیق نیمــه راهــم عــذرخواهی می کنم

حکم قاضی هــر چه باشد ای عزیزانم قبول
از وکیلِ دادخـــواهم عـــذرخـواهی می کنم

در حضور عشق خود هردم خجالت میکشم
از عسل، از قبله گاهم عــذرخواهی می کنم

( علی قیصری )
0 13 مهر 13940 163

رو به پایان می روم آغـاز را پیدا کنم


رو به پایان می روم آغـاز را پیدا کنم
تا کـه رمــزی از رمــوزِ راز را پیدا کنم

میروم تا در کنارِ فوجی ازگنجشک ها
با نـــوایِ سمفـــونی آواز را پیــدا کنم

میروم تا بُگذرانم روز وشب را با بنان
می روم تا خـانه ی شهناز را پیدا کنم

ابتدایِ تکنوازی سیم تارم کوک نیست
سعی دارم نغمـه های ساز را پیدا کنم

آن قَــدر پر میزنم در سرزمین باغ گل
تا مگـر گل غنچه هـای ناز را پیدا کنم

بال هـا را رو به بالا بارها وا کــرده ام
هم چنان تا حـالت پــرواز را پیدا کنم

دلگشا را می دوم تا کـوچه ی باغ ارم
یک نفس تا شهره ی شیراز را پیداکنم

راز خود را باعسل بانو گذارم در میان
هــر زمانی جــرأت ابـــراز را پیدا کنم

( علی قیصری )
0 5 مهر 13940 196

ﻭﻗﺘﯽ ﻧﻨﺸﯿﻨﯽ ﻟـﺤﻈﺎﺗﯽ ﺗـﻮ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﻢ


ﻭﻗﺘﯽ ﻧﻨﺸﯿﻨﯽ ﻟـﺤﻈﺎﺗﯽ ﺗـﻮ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﻢ
ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻩ ﺩﻝ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﯼ ﺧﻮﯾﺸﻢ

ﺩﺍﻧـﻢ ﻟـﺐ ﻣﯿﮕﻮﻥ ﺗـﻮ ﻭ ﭼﺸﻢ ﺳﯿﺎﻫﺖ
ﺩﻭﺭﻡ ﺑﮑـﻨﺪ ﯾﮏ ﺷﺒﻪ ﺍﺯ ﻣـﺬﻫﺐ ﻭ ﮐﯿﺸﻢ

ﺳﺮ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺍﺯ ﺩﻟﺨﻮﺭﯾﻢ ﺑــﺮ ﺩﺭ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﺭ
ﭼﻮﻥ ﻣـﻮﺝ ﺧﺮﻭﺷﺎﻧﻢ ﻭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﺮﯾﺸﻢ

ﺩﺭﯾﺎ ﺯﺩﻩ ﺭﺍ ﻫﺴﺖ ﻣﮕــﺮ ﺭﺍﻩ ﮔـــﺮﯾﺰﯼ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻡ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﯼ ﻣـﺮﺩﻡ ﮐﯿﺸﻢ

ﺭﻭﺯﯼ ﮐـﻪ ﮔﺮﻓﺘﯽ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﺖ ﭼﻤﺪﺍﻥ ﺭﺍ
ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺴﺎﺯﯼ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍین ﺑﺎ ﮐﻢ ﻭ ﺑﯿﺸﻢ

ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﻮ ﺻﺪ ﺣﺮﻑ ﻭ ﺣﺪﯾﺚ ﺍﺳﺖ
ﻋﻤﺮﯼ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﺧﻤﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻃﻌﻨﻪ ﻭ ﻧﯿﺸﻢ

ﮔــﻔﺘﺎ ﮐﻪ ﺩﮔـــﺮ ﺩﺭﺩ ﺗﻮ ﻫــﻢ ﭼﺎﺭﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺭﺍﺯ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭼـــــﻮ ﺑﮕﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﮐﺸﯿﺸﻢ

ﺯﺧﻤﯽ ﺗـﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﻨﻢ ﻧﺎﻟـﻪ ﻭ ﺁﻫﯽ
ﺍﯼ ﻭﺍﯼ ﻋﺴﻞ ﺑــﺮ ﻣﻦ ﻭ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺭﯾﺸﻢ

( علی قیصری )
0 1 مهر 13940 169

ﺳﺎﻟﻬـــﺎ ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﻭ ﺧـــﻨﺪﻩ ﻣﻬـــﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐـــﺮﺩﻩ ﺍﯼ


ﺳﺎﻟﻬـــﺎ ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﻭ ﺧـــﻨﺪﻩ ﻣﻬـــﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐـــﺮﺩﻩ ﺍﯼ
ﻣﻬــــﺮﺑﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﻏـــــﺰﻟﺒـﺎﻧﻮ جهـــــاﻧﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ

ﮐـــﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﮐﻨﺪﻭﯼ ﻟﺒـــﻬﺎ ﺭﺍ ﭘــﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﺪ ﻋﺴﻞ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺯﺑﺎﻧﯽ ﮐـﺮﺩﻩ ﺍﯼ

ﻣـــﻦ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤـﻢ ﺯﺑﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﻭﻟﯽ ﺍﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿــــﻦ
ﺗﺎﺯﮔﯽ ﻫﺎ ﻟﻬﺠـﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﮐــــــﺮﺩﻩ ﺍﯼ

ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﮐــﻪ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑــﺮﺩﯼ ﺍﺯ ﺍﻫـﻞ ﻫﻨﺮ
ﺧـﻂ ﻧﺴﺘﻌﻠﯿﻖ ﺍﺑـــــﺮﻭ ﺭﺍ ﮐﻤــﺎﻧﯽ ﮐــــﺮﺩﻩ ﺍﯼ

مِثل فــانوس فــروزان با رخ مهتــــابی ات
از سرِ شب تا سحـر ﭘــﺮﺗﻮ ﻓﺸﺎﻧﯽ ﮐـﺮﺩﻩ ﺍﯼ

در نبـــودِ واژه هـــا پا را نهــادی در ﻏــــﺰﻝ
ﺷﻌــﺮﻫــﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﭘــﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﺭِ ﻣﻌــــﺎﻧﯽ ﮐـﺮﺩﻩ ﺍﯼ

ای عسل زیباترینهایِ ﻏﺰﻝ ﺩﺭ ﻭﺻﻒ ﺗﻮﺳﺖ
ﺑﯽ ﮔﻤـﺎﻥ ﺑﺎ ﺣﺎﻓــﻆ ﻭ ﺳﻌـﺪﯼ ﺗﺒﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ

( علی قیصری )
0 29 شهریور 13940 208

ﺁﻭﺍﺭﻩ ﯼ ﻣﺤﮑﻮﻣﯽ ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻏﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ


ﺁﻭﺍﺭﻩ ﯼ ﻣﺤﮑﻮﻣﯽ ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻏﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺩﺭ ﻣﺤﮑﻤﻪ ﯼ ﻗﺎﺿﯽ ﺍﺯ ﺻﺤﻨﻪ ﻗﻠﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ

با کی بکند شکوه بیچاره ی ﺗﺒﻌﯿﺪی
ﺻﺪ ﺳﯿﻠﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺳﺘﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ

روزی که تو می رفتی با آینه می گفتم
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻗﺴﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ

ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ آن لحظه که برگشتی
ﻋﺎﺩﯼ ﻧﺸﻮﺩ ﺩﯾﮕﺮ ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ

فردا ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪ ﻭ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ
ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ بیماری تنها شد و ﺳﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ

ﺍﯼ ﻣﺎﯾﻪ ﯼ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﺮﺩﺍﺭ
ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﻤﯽ ﯾﺎﺑﺪ ﺑﺨﺘﯽ ﮐﻪ ﺭﻗﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ

ﮔﺮﺩﯾﺪﻩ ﻋﺴﻞ ﻭﯾﺮﺍﻥ، ﺍﺭﮒ ﺩﻟﻢ ﺍﺯ ﺑﻨﯿﺎﻥ
ﺻﺪ ﻟﺮﺯﻩ ﻭ ﭘﺲ ﻟﺮﺯﻩ ﺑﺮ ﮔُﺮﺩﻩ ﯼ ﺑﻢ خورده

( علی قیصری )
0 24 مرداد 13940 153

هر چند کــه اندیشه کنم ﺧﻮﯾﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ


هر چند کــه اندیشه کنم ﺧﻮﯾﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
هـرگــــز نگُــذاری نفسی ﭘﯿـﺶ ﺗـــﻮ ﺑﺎﺷﻢ

خوب است ﮐﻪ ﺩﺭﻣﮑﺘﺐ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ پرﺳﺘﯽ
ﺩﯾــﻮﺍﻧﻪ ﺗـﺮﯾﻦ ﻭﺍﻟــﻪ ﯼ ﺩﻝ ﺭﯾﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ

ای کــاش ﮐـــﻪ با طعنه زدن هــا ﺑﭙﺴﻨﺪﯼ
ﺗـﻦ ﭘﺎﺭﻩ ی ﺯﺧﻤﯽ ﺷـﺪﻩ ﺍﺯ ﻧﯿﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ

گاهی مگـریز از مـنِ بی مایـه ی مفلـوک
ﺩﺭ ﮐـﻮﭼﻪ ﯼ سـرما زده ﺩﺭﻭﯾﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ

ﺩﺭﻫﺮﺳﻪ ﺟﻬﺖ ﺭﺍﻩ ﻣﺮﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﯼ ﻋﺸﻖ
ﻫﻢ ﻣﺎﺗﻢ ﻭ ﻫـﻢ ﭘﺎﺗﻢ ﻭ ﻫﻢ ﮐﯿﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ

ﺍﯼﺣﻀﺮﺕﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﻧﻪﯾﮏﺭﻭﺯ ﻭﺩﻭﺭﻭﺯ ﺍﺳﺖ
ﻋﻤﺮیست ﮐﻪ پیوسته ﻫﻢ ﺍﻧﺪﯾﺶ ﺗﻮﺑﺎﺷﻢ

ققنــوس ﻭﺟـــﻮﺩم دم آخـــر ﺷـﻮﺩ ﺁﺗـﺶ
ﺭﻭﺯﯼ ﮐـﻪ ﻋﺴﻞ ﺑﺎﻋــﺚ ﺗﺸﻮﯾﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ

( علی قیصری )
0 22 مرداد 13940 184

ای نگاهت منشأ شعـر و غـزل


ای نگاهت منشأ شعـر و غـزل
ای لبت شیرین تر از قند و عسل

عاقبت در بین مردم می شود
خنده هایت موجـب ضرب المثل

بس که جذّابی خـدا زد بوسه ها
روی زیـبــای تــو را روز ازل

سالها در کـــوچه باغ دلــگشا
دلبری می کردی از شیخ اجـل

بـوی غـربت واقـعاً گیرد دلــم
هر زمانی می شوی دور از محل

آنقَـدر دور و بـرت پـر می زنم
تا وجــودت را بـگیـرم در بـغل

بین لبــهایِ مـن و لبــهای تـو
بوسه ها باید شود ردّ و بـدل

مشکل است اما بـرای دیدنت
ای عسل پـیـدا نمایـم راهِ حــل

( علی قیصری )
0 20 مرداد 13940 190

ﻟﺤﻈـﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻏﻤﻢ ﺁﺯﺍﺩ ﻧﮑـﺮﺩﯼ، ﮐـــﺮﺩﯼ؟


ﻟﺤﻈـﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻏﻤﻢ ﺁﺯﺍﺩ ﻧﮑـﺮﺩﯼ، ﮐـــﺮﺩﯼ؟
ﺩﻝ ناشاد ﻣـــــﺮﺍ ﺷﺎﺩ ﻧﮑــــﺮﺩﯼ، ﮐـﺮﺩﯼ؟

ﺭﻓﺘـــﻢ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺫﻫﻨﺖ ﻣﺘﺒﺎﺩﺭ ﻧﺸﺪﻡ
اصلا ﺍﺯ ﺧﺎﻃـــﺮﻩ ﻫﺎ ﯾﺎﺩ ﻧﮑﺮﺩﯼ، ﮐﺮﺩﯼ؟

ﮐﻤــــﺮﻡ ﺍﺯ ﺳﺘﻢ لشکر چنگیــز شکست
ﺷﮑﻮﻩ اﺯ اینهمه ﺑﯿــــﺪﺍﺩ ﻧﮑﺮﺩﯼ، ﮐﺮﺩﯼ؟

بید ِ ﻫﺮ ﺑﺎﺩ ﻭﺯﺍﻥ ﺑـﻮﺩﯼ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑــــﺮ خلاف ٍ جهت ِ باد ﻧﮑــﺮﺩﯼ، ﮐﺮﺩﯼ؟

ﻻﻟﻪ ﺩﻟﺨﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻭﺯﺵ ﺑﺎﺩ ﺧﺰﺍﻥ
ﻓﺘﻨﻪ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﯼ ﻭ ﻓــﺮﯾﺎﺩ ﻧﮑﺮﺩﯼ، ﮐـﺮﺩﯼ؟

ﺑﺬﺭ ﺍﯾﮑﺎﺵ ﻧﺸﺎﻧﺪﯼ ﺑـﻪ گِلم ای گُلِ ناز
ﺳﺒﺰﻡ ﺍﺯ ﺭﯾﺸﻪ ﻭ ﺑﻨﯿﺎﺩ ﻧﮑﺮﺩﯼ، ﮐــﺮﺩﯼ؟

ای عسل سر نکشیدی ﺑﻪ ﺳﺮﺍﯼ ﺩﻝ ﻣﻦ
ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺑﻪ ﻏـﻢ ﺁﺑﺎﺩ ﻧﮑﺮﺩﯼ، ﮐﺮﺩﯼ؟

( علی قیصری )
0 10 مرداد 13940 150

ﺳﺎﺯﻡ ﺑﺸﮑﺴﺖ ﺁﺧـــــﺮ ﺍﺯ ﺁﻫﻨﮓ ﺻﺪﺍﯾﺖ


ﺳﺎﺯﻡ ﺑﺸﮑﺴﺖ ﺁﺧـــــﺮ ﺍﺯ ﺁﻫﻨﮓ ﺻﺪﺍﯾﺖ
ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﮐﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﻟــﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﻫﻮﺍﯾﺖ

یک بار ﭼﺮﺍ ﻭﺍ ﻧﮑﻨﯽ ﭘﻨﺠــــــــــﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﮐـــــــــــﺰ ﺭﺍﻩ ﻫﻮﺍ ﺑﻮﯼ ﮔﻞ ﺁﯾﺪ ﺯ ﺳﺮﺍﯾﺖ

ﺍﺯ ﮐــــﻮﭼﻪ ﯼ ﻣﺎ مثل نسیمی ﮔﺬﺭﯼ ﮐﻦ
ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻡ ﺍﮔــــــﺮ ﮐﻢ ﺑﺸﻮﺩ ﻣﻬﺮ ﻭ ﻓﺎﯾﺖ

ﭼﻨﮕﻢ ﺷﻮﺩ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺳﻪ ﺗﺎﺭﻡ ﺑﻨــــــــﻮﺍﺯﺩ
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺴﺮﺍﯾﻢ ﻏــــــــــــﺰﻟﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﯾﺖ

ﺑﯽ ﺗﺎﺑــــــــــﻢ ﻭ ﯾﮏ ثانیه ﺁﺭﺍﻡ ﻧــــﺪﺍﺭﻡ
ﺑﺎﺯﺁ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻭﯾﺰﻡ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻟﻒ ﺭﻫــــــــــﺎﯾﺖ

ﺣﯿﺮﺍﻥ ﺷﺪﻡ ﺍﯼ ﮔﻞ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻗــــﺪﺭ ﻧﺪﺍﻧﯽ
باﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺣﺴﻨﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺩﺍﺩﻩ ﺧﺪﺍﯾﺖ

ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻋﺴﻞ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻨﻤﺎﯾﯽ
ﺑﺮﺧﯿﺰﻡ ﻭ ﯾﮑﺒﺎﺭﻩ ﮐﻨﻢ ﺟﺎﻥ ﺑﻪ ﻓـــﺪﺍﯾﺖ

( علی قیصری )
0 3 مرداد 13940 199

ﺑﯿـــﭽـﺎﺭﻩ ﻣﻨــــﻢ ﺍﯼ ﺑـﺖِ ﺑﯿــــﺪﺍﺩﮔــﺮِ ﻣــﻦ


ﺑﯿـــﭽـﺎﺭﻩ ﻣﻨــــﻢ ﺍﯼ ﺑـﺖِ ﺑﯿــــﺪﺍﺩﮔــﺮِ ﻣــﻦ
زیبــا شـده ای تـا ﮐـــﻪ ﺑﺴـﻮﺯﯼ ﺟﮕــﺮِ ﻣـﻦ

ﺩﺭ ﮐـﻮﭼﻪ ی مـا ای گـلِ خـوشبو ﮔﺬﺭﯼ ﮐﻦ
ﺗﺎ ﺑــﻮﺳﻪ ﺑــﻪ ﭘــﺎﯼ ﺗـــﻮ ﺯﻧﺪ ﭼﺸﻢ ﺗــﺮِ ﻣﻦ

ﺍﻓﺘــﺎﺩﻩ ﺍﻡ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺑـﻪ ﯾـﮏ ﻟـﺤﻈﻪ ﻧﯿـﻔﺘﺪ
ﺩﯾﮕــﺮ ﺑـﻪ ﺳـــﺮ ﮐــﻮﯼ ﺗﻮ ﮔﺎﻫﯽ ﮔــﺬﺭِ ﻣــﻦ

ﭼﻮﻥ سیل ﺧـﺮﻭﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﺒﯽ ﺩﺭبدرم ﮐـﺮﺩ
ﺷﻮﺭﯼ ﮐـﻪ ﺩﺭاﯾﻦ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺁﻣـﺪ ﺑـﻪ ﺳﺮِ ﻣـﻦ

رنگـین بکنـد روســـــری و پیـــــرهـنـت ﺭﺍ
ﺧﻮﻧﯽ ﮐـﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﭼﮑﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﻝ ﻭ ﭘـﺮِ ﻣﻦ

ﺑﺎ اسلحــه ی خنــده ﺑــﺰﻥ ﺿـﺮﺑﻪ ﯼ ﮐﺎﺭﯼ
ﺣـــﺎﻻ ﮐـــﻪ ﻣﻮﺍﻓـــﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﺎ ﺿـﺮﺭِ ﻣﻦ

گر ﺩﯾـﺪﻩ ﯼ ﻣـﻦ بـوسه زنـد ﺑﺮ ﺭﺥ ﻣﻬﺘﺎﺏ
ﺁﯾـــﺪ ســر ﺷــﺐ ﺭﻭﯼ ﻋﺴـﻞ ﺩﺭ ﻧﻈـﺮِ ﻣـﻦ

( علی قیصری )
0 1 مرداد 13940 198

وقتی کــــه خیــــالت را شبها به بغل ﮔﯿﺮﻡ


وقتی کــــه خیــــالت را شبها به بغل ﮔﯿﺮﻡ
از ﮐﻨـﺪﻭﯼ ﻟﺒﻬــــﺎﯾﺖ ﺑﺎ ﺑــــﻮﺳﻪ ﻋﺴﻞ ﮔﯿﺮﻡ

ﺷﻌﺮﻡ ﺑﺸﻮﺩ ﺟﺎﺭﯼ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯼ
ﺍﺯ چهـــره ی خندانت ﺻﺪ ﮔﻮﻧﻪ ﻏﺰﻝ ﮔﯿﺮﻡ

یکـــباره ﺩﻝ ﺍﺯ ﺷﺎﺩﯼ کانــون ﺗﭙﺶ ﮔـــﺮﺩﺩ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐـــــﻪ ﺳﺮﺍﻏﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻫﻞ ﻣﺤﻞ ﮔﯿﺮﻡ

ﯾﮏ ﻣﺼﺮﻉ ﭘــــﺮ ﮔﻞ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﻠﺸﻦ ﺍﻧــــﺪﺍﻣﺖ
ﯾﮏ ﻣﺼﺮﻉ ﺩﯾﮕـــﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﯿﺦ ﺍﺟــــﻞ ﮔﯿﺮﻡ

ﮊﺭﻓـــﺎﯼ ﻧﮕﺎهم را تا خــــط افــــق بـــردی
ﺗﺎ ﺭّﺩ ﺗــﻮ ﺭﺍ ﺷﺒﻬﺎ ﺑــــﺮ ﺭﻭﯼ ﺯﺣـــــﻞ ﮔﯿﺮﻡ

ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ شیرینم ﺭﯾﺰﺵ ﺑﮑﻨﺪ ﺻﺨــــﺮﻩ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐــــﻮﻩ ﻭ ﮐُﺘﻞ ﮔﯿﺮﻡ

ﺑﺎﯾﺪ ﮐــــــﻪ ﻋﺴﻞ ﺁﺧـــر اﺯ ﺭﺍﻩ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﻫـﺎ
ﭘــــﺮﻭﺍﻧﻪ ﯼ ﻭﺻﻠﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋـــﺰﻭﺟﻞ ﮔﯿـﺮﻡ

( علی قیصری )
0 30 تیر 13940 184

در خیالاتم ﺧـﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﻐـــﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔـﺮﻓﺖ


در خیـالاتـم ﺧـﯿﺎﻟـﺖ ﺭﺍ ﺑﻐـــﻞ ﺑﺎﯾـﺪ ﮔـﺮﻓﺖ
آخر ﺍﺯ ﮐﻨﺪﻭﯼ لب هاﯾﺖ ﻋﺴﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔـﺮﻓﺖ

ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺑـﺎﻻﯼ ﺭؤﯾـﺎﻫــﺎ ﻧﮕﺎﻫــﺖ ﻣﯽ ﮐﻨـﻢ
ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﯾﻪ ﯼ ﭼﺸﻤﺖ ﻏﺰﻝ ﺑﺎﯾﺪ ﮔــﺮﻓﺖ

ﻗـﺎﺻﺪﮎ آمد ولی ﺩﺭ ﺣﻖ ﻣـــﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑـﺮﺩ
ﺑــﻮﺳﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻤــﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

می سپارم ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻡ ﺭﺍ ﺑـﻪ ﺩﺳﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺣـﺘﻤـﺎﻻﺕ ﺯﯾﺎﺩ ﺍﺯ ﻣﺤــﺘﻤﻞ ﺑﺎﯾــﺪ ﮔــﺮﻓﺖ

روز و شب ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺍ ﺗﺎ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ میکشی
ﺭّﺩ ﭘﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻣـــﮕﺮ ﺭﻭﯼ ﺯﺣـﻞ ﺑﺎﯾـﺪ ﮔـﺮﻓﺖ

ﺩﯾﺸﺐ ﺁﻭﺍﺯ مـــؤﺫﻥ ﻧﺎﮔـﻬﺎﻥ ﺷﺪ ﺑﺮ ﺧــﻼﻑ
ﺑﺎﻧﮓِ ﻏﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺮﻭﺱ ﺑﯽ ﻣﺤﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

ﮔﺮ ﺑﮕﺮﺩﺩ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﺩﺏ
ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺷﻌــﺮ ﻣﺒﺘــﺬﻝ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

ای عسل ﺑــﺮ ﭼﯿﻦ ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ ﮔــﺮﻩ کمتر بزن
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﯿﭻ ﺯﻟﻔﺖ ﺭﺍﻩ ﺣــﻞ باید گرفت

( علی قیصری )
0 30 تیر 13940 212

مثل گل، نازکی و ﻧﺎﺯ ﺑﺨـــﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ


مثل گل، نازکی و ﻧﺎﺯ ﺑﺨـــﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ حبه ﯼ ﻗﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

ﮔـﻴﺮﻡ ﺍﺻﻼً نــــزنی ﺯﻟﻒ ﺳﻴﻪ ﺭﺍ ﺑــﻪ ﮐﻨﺎﺭ
روشنی بخــش ِﺍﻓﻘـﻬﺎﯼ ﺑﻠﻨـــﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

ﺩﺳﺖ کس ﺑﺮ ﻗـﺪ ﻭ ﺑﺎﻻﯼ ﺗﻮ هرگز ﻧﺮﺳﺪ
آخرین لاله یِ در ﮐﻮﻩِ ﺳﻬﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

دیشب از حاصل اندیشه ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋــﯽِ ﮔﻠﻬــــــﺎﯼ ﻫﻠـﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

ﺑــﻪ ﻧﮕﺎﻫـﯽ ﺩﻝ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﯼ ﻣــــــﺎ ﺭﺍ ﺑﻨـﻮﺍﺯ
ﮐـــﻪ ﻧﻮﺍﺯﻧﺪﻩ ﯼ ﺩﻟﻬــــــﺎﯼ ﻧﮋﻧﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

راه کــج رفتم و کس هیچ نگفت از عملم
کــه گـــــرفتار دل و زلف کمندی تو هنوز

ای عسل هیچ نشد روی ﻟﺒﺖ ﺑـــﻮﺳﻪ ﺯﻧﻢ
ﺁﻧﭽـــﻪ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺑﭙﺴﻨﺪﻡ ﻧﭙﺴﻨﺪﯼ ﺗـــﻮ هنوز

( علی قیصری )
0 25 تیر 13940 165

با نـــاز نگـــاه ﺑـﺎﺯ ﺑﮑـــﻦ ﭘﻨﺠــﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ


با نـــاز نگـــاه ﺑـﺎﺯ ﺑﮑـــﻦ ﭘﻨﺠــﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
یک باره بــــریز ﺍﺯ درِ دل دلهـــرﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ

ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ پنجره ﺑﻨﺸﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ
چشمانِ غروب و ﺳﻔــﺮ ﻫــﻮﺑــﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ

ترسم کـــه صبـا پیــــرهنت را بگشاید
تا زل بــزند باغ گــل و ﻣﻨﻈــــﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ

بر بـرگ گل و سینه ی گلــدان ننویسد
جـــریان هـــوا شرح غم کـرکـرﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ

جز میخک و آلالــه و مــریم که بداند!
در کوچـه ی ما راز دلِ باکـــــره هــا را

ای کاش نسیم آیـد و از پیچش زلفت
آهسته و پیوسته گشاید ﮔــــﺮﻩ ﻫﺎ ﺭا

روزی ﮐـﻪ ﻋﺴﻞ ﺗﮑﯿﻪ زنی ﺭﻭﯼ ﺧﯿﺎﻟﻢ
ﺩﺭ ﺑﺎﻭﺭ ﻣــﻦ ﺳﺒﺰ کنی ﺧــــﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ

( علی قیصری )
0 22 تیر 13940 166

ﺗﻨﯿـﺪﯼ مِثـل ﻧـﺦ ﺩﺭ ﺗـﺎﺭ ﻭ ﭘـﻮﺩﻡ


ﺗﻨﯿـﺪﯼ مِثـل ﻧـﺦ ﺩﺭ ﺗـﺎﺭ ﻭ ﭘـﻮﺩﻡ
ﺩﻣﯿﺪﯼ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﻡ

تنــم از عطـر زلفـت ﺑـﻮﯼ ﮔﻞ ﺩﺍﺩ
از آن روزی کــه ﺩﻧﺒـﺎﻝ ﺗـﻮ ﺑـﻮﺩﻡ

شکـوفا می شدم از عشق رویَت
به دشت گل دل ایـدل میسرودم

شبی درحال مستی خواب دیدم
کـه قند از روی لب هاﯾﺖ ﺭﺑﻮﺩﻡ

کمــاکـان رو بـــه روی آستــانـت
هنــوز ای سـرو بالا ســر فـرودم

بکن سرشـارم از دریـای عشقـت
کــه من خالی تر از زاینده رودم

چه میشد ای عسل شبها کنارت
گــره از پیچ زلفـت می گشـودم

( علی قیصری )
0 22 تیر 13940 176

ﻣﮕــــﺮ ﯾـﺎﺩﺕ ﻧﻤﯽ ﺁﯾــﺪ ﺷﺒﯽ که...


ﻣﮕــــﺮ ﯾـﺎﺩﺕ ﻧﻤﯽ ﺁﯾــﺪ ﺷﺒﯽ که...
ﻧﻮﺷﺘــﻢ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻏــﺬ ﻣﻄﻠﺒﯽ ﮐــﻪ...

ﻧـﮕـﺎﻫــﻢ ﮐـﺮﺩﯼ ﻭ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺭﺑــﻮﺩﯼ
ﺯ ﺑــﺮﻣــﻮﺩﺍﯼ ﭼﺸﻤـﺎﻥ ﻭ ﻟﺒﯽ ﮐـﻪ...

ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ درس عاشقی ﺭﺍ
ﻧﻤﯽ ﺧـﻮﺍﻧﺪ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺒﯽ ﮐـﻪ...

هنـــوز از التهــــاب داغ عشقـت
ﺗﻨﻢ می سوزد ای گل ﺩﺭ ﺗﺒﯽ ﮐـﻪ...

چراغ بخت من خاموش و تاریک
ﺍﺯ ﺍﻗﺒـﺎﻟــﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐـــﻮﮐﺒﯽ ﮐـــﻪ...

ﺑــﻪ ﻓــــﺮﯾﺎﺩﻡ ﺑـــﺮﺱ ﺍﯼ ﻧﺎﺯنینم
ﺗــﻮ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻡ ﺑـــﻪ ﯾﺎﺭﺏ ﯾﺎﺭﺑﯽ ﮐﻪ...

خــﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﭼـــﺮﺍ ﺩﺍﺩﯼ ﻋﺴــﻞ ﺭﺍ
ﺑــــﻪ ﺩﺳـــﺖ ﮐﺎﻓــﺮِ ﻻﻣﺬﻫﺒﯽ ﮐﻪ...

( علی قیصری )
0 22 تیر 13940 214

ﮔﻞ ﻣﺤﺒﻮﺑﻪ ﯼ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ


ﮔﻞِ ﻣﺤﺒﻮﺑـﻪ ﯼ ﺯﯾﺒــﺎﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ
بخنـد و ﺑﺎﻋـﺚ ﺍﻏـﻮﺍﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ

ﻣﻦ ﺁﻥ ﻣﻮﺟـﻢ ﮐـﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺗﻮ ﭘﻬﻨﺎﻭﺭﺗــﺮﯾﻦ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ

ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐــﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﯽ
ﺑـﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺩﻗﯿﻘﻪ جــاﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﻣﮕﺬﺭ
ﭼﺮﺍﻍ ﺭﻭﺷﻦ شب های ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﺑﮑـﻦ ﻓﮑــﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺟﻨـﻮﻧﻢ
ﺩﺭاﯾﻦ ﺩﯾـﻮﺍﻧﮕﯽ ﻟﯿـﻼﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﭼــﺮﺍﻏﺎﻧﯽ ﮐـﻦ ﺍﺯ ﺭﻭﯾـﺖ ﺍﻓﻖ ﺭﺍ
فـروغ ﺍﻣﺸﺐ ﻭ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﺧﯿـﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺯﻭﺩ ﺍﺯﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﯽ
ﺑﯿﺎ ﺍﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﺭﻭﯾــﺎﯼ ﻣــﻦ ﺑﺎﺵ

عسـل بانــو بیا ﺁﻏـــــﻮﺵ ﺑﮕـﺸﺎ
ﻋﺰﯾـﺰﻡ ﺗﺎ ﺍﺑــــﺪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ

( علی قیصری )
0 22 تیر 13940 210

بعــدِ عمــری دوری و دلـــواپسی


ﺑﻌـــﺪِ ﻋﻤــــﺮﯼ ﺩﻭﺭﯼ ﻭ ﺩﻟــﻮﺍﭘﺴﯽ
ﮔـﻢ ﺷﺪﻡ ﺩﺭ ﮐـﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ

ﻣــﻦ ﺍﺳﯿـﺮ ﺩﺳﺖ ﺑﯽ ﺭﺣﻢِ ﮐـــﻮﯾﺮ
ﺍﻭ ﻣﯿـﺎﻥ ﺷﺎﺧــــﻪ ﻫــــﺎﯼ ﺍﻃﻠﺴﯽ

ﺍﯼ ﮐـــﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﻓﻬـﻤﯽ ﺑﺪﺍﻥ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺣﺮﻓــﻢ ﻣﯽ ﺭﺳﯽ

بیگمان وقتی کـج افتد سرنوشت
جــــایِ طـاوسی نشینـد کــرکسی

ﺩﺭ ﺍﺯﺍﯼ ﺷــــﻮﺭ ﻭ ﺷــﺎﺩﯼ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻡ
ﻧــﻮﺟــــﻮﺍﻧﯽ ﺭﺍ ﺑــﻪ ﺳﯿﺐ ﻧﺎﺭﺳﯽ

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ فکری به حالم کن که ﻏﻢ
ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻋﻤــــﻖ ﺩﻟـــــﻢ ﺭﺍ ﻭﺍﺭسی

( علی قیصری )
0 22 تیر 13940 163

ﮐــــﻢ ﺑﮑﻦ ﺑﺎ ﻣﻬــــﺮﺑﺎنی هـــا ﻣــﺮﺍ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺗﺮ


ﮐـﻢ ﺑﮑﻦ ﺑﺎ ﻣﻬـــﺮﺑﺎنی هـــا ﻣــﺮﺍ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﺗﺎ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﺷﻌﺮ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻭﺻﻒ ﺗﻮ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ

چشم نازت را ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ
ﺭﺍﺯ ﻣــﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻤـــﺎﻧﺪ سال هـــا ﺳﺮﺑﺴﺘﻪ ﺗـﺮ

آسمـان را با نگاهــت میکنی رنگین کمـان
تا کبـوتر در پـــریدن هــا نگـردد خسته تر

تاب گیسو ﺭﺍ بریز آخــر بـه روی ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎ
خاضعانِ کوی عشقـت را بکـن ﻭﺍﺭﺳﺘﻪ ﺗﺮ

هم چنان وقتی قلم را روی ابرو میکشی
خط نستعلیق شعرم میشود بشکسته تـر

گفته بودی نشکنی گاهی سکوت لحظه را
می کنی آهنــگ رفتـن را ولی پیـوسته تر

ﺑﯿﻦ ﺻــﺪ ﮔﻠﺒــﺮﮒ ﺯﯾﺒـﺎ انتخابت ﮐــﺮﺩﻩ ﺍﻡ
از تو هرگز من ندیدم ای عسل نورسته ﺗﺮ

( علی قیصری )
0 18 تیر 13940 494

ﺍﯼ ﻣﯿﻮﻩ ﯼ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺗــﻮ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻭ ﺭﺳﯿﺪﻩ


ﺍﯼ ﻣﯿﻮﻩ ﯼ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺗــﻮ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻭ ﺭﺳﯿﺪﻩ
ﺩﺭ ﻏﯿﺒﺖ ﻣـﻦ ﻗﻨـــﺪِ ﻟﺒﺖ ﺭﺍ ﮐـــﻪ ﻣﮑﯿﺪﻩ؟

از عطـر تنت باغ گل و کــوچه ی خــاطر
خــوشبو شود از تازه نسیمی کــه وزیده

ﺩﺭ ﺑﺎﻍ ﭘــﺮ ﺍﺯ ﻭﺳﻮﺳﻪ غلتاﻥ ﺷـﺪﻩ ﻧﺎﺭﻧﺞ
ﮐــــﺰ پیرهنت ﻫـﺮ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺩﮐﻤﻪ ﭘـﺮﯾﺪﻩ

ﺑﺎ دلبــری ات ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﻭجــــودم
ﭘﺲ ﮐﯽ ﺑﺸﻮﯼ ﻣﺤــــﺮﻡ ﺍﯾـﻦ ﻗﻠﺐ ﺗﭙﯿﺪه

دیگـــــر مـــژه ای ﺩﺭ ارم ِ ﺑـﺎﻍ ﻭﺟـــﻮﺩﺕ
ﭼﺸﻤﻢ ﻧــﺮﻭﺩ ﺭﻭی هم ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﮐــﻪ ﺩﯾﺪﻩ

لیلای زمــان هستی و در کـــوچه و بازار
دنبال تـو صـــد عاشق و دیــوانه دویـده

ﭼﻮﻥ ﻣﯿﻮﻩ ﯼ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧَﺪ ﺗــﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ
جـا ﻣﺎﻧــﺪﻩ ﻋﺴﻞ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺖ ﺑﻮﺱ ﻧﭽـﯿﺪﻩ

( علی قیصری )
0 16 تیر 13940 222

کانال غزل ها
کانال دوبیتی ها
اینستاگرام
فیسبوک

© کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به علی قیصری می باشد

طراح و برنامه نویس سایت : سهراب قیصری