دسته ها

اشعار پیشنهادی

غزلیات علی قیصری

علی قیصری

مانند خوره عشق تو افتاده به جانم


مانند خــوره عشق تو افتاده به جــــانم
باید مـــــنِ دلـــــــداده ببنــدم چمـــدانم

بایـــد بپـــــرم مثل پرستــــوی مهاجـــــر
یک لحظه نباید کــــه بـــه شیـــراز بمانم

آواره و ماتــــــم زده و بی کس و تنـــــها
چون مرغ دل افسرده در اردوی خـــزانم

پیوسته دلــــــم با تپشش زمــــزمه دارد
دیــــوانه و عاشق شده شاید بـــه گمانم

یک بار تـــو را دیدم و شیدای تو گشتم
یک عمر گذشت و همه شب در هیجانم

در بین سکوتم تو سکوتی نکن ای عشق
دل پیش تو می باشد و امــا نگـــــــرانم

وقتی که عسل از لب شیرین تــو گویم
ﺟــــــﺎﺭی ﺑﺸﻮﺩ شعـر و غزل ﺭﻭی زبانم

( علی قیصری )
0 11 خرداد 13950 373

هـر چه از روزِ شکوفا شدنت می گذرد


هـــر چــه از روزِ شکوفا شدنت می گذرد
عمـر من در هـــوس بــاغ تنـت می گـذرد

هــر زمـانی بـدهی پیــرهنـت را بـه نسیم
بـوی صد غنچه ی گل از بـدنت می گذرد

بــوی باران بدهد بافـــه ی زلفت کـه صبا
رویِ امــواج شکــن در شکنـت می گـذرد

در زمان هوس و چیدن یک دانه ی سیب
دستــم از پنجـــره ی پیــرهنت می گذرد

اگــــر از مهــر و وفــا حلقـه ی در را بزنی
لــــرزها در دلــــم از در زدنت می گــذرد

بی خبـــر آمـده ای مثل پرستو به وطــن
تا بفهمی کـه چه ها در وطنت می گذرد؟

عاقبت بـــر سر عشقت زند آتش به دلـم
خنده هـایی که عسل از دهنت می گذرد

( علی قیصری )
0 22 اردیبهشت 13950 305

گر زبانم را نمی فهمی نگاهم را بفهم


"گـــر زبانم را نمی فهمی نگاهم را بفهم"
آهِ سـرد و اشکِ چشم بی گناهـم را بفهم

در گلـویم قصه هـا دارد صدای هق هقم
لـرزش هنگام بغـض و بیـن آهـم را بفهم

روزگار سـرد و تاریکی دچـارم شد رفیق
سرگذشت روزهای سال و ماهم را بفهم

با نگاه پـر سکوتم با تـو می گویم سخن
معنی نا گفتـه هـای در نگاهـــم را بفـهم

اشتبـاهی پـا نهـــادم در الفـــبای غــــزل
سطـری از گلواژه هـای اشتباهم را بفهم

کفشهایم اندکی در کــوچه ها یارم نشد
قصه هـای نارفیقِ نیمــه راهـم را بفـهم

آسمان پلک چشمم ای عسل بارانی است
بـا نگاهت لحظه ای حالِ تباهم را بفهم

( علی قیصری )
0 12 اردیبهشت 13950 564

لبت شیرین چو طعم پرتقال است


لبت شیرین چـــو طعم پرتقال است
شراب بـــوسه ات شرعاً حلال است

نگاهم کــــن کـــه عمـــری از نبودت
دمادم در دلـــم جنگ و جدال است

بخند ای گل که خیلی دوست دارم
هنوزم گــونه هائی را که چال است

کنــار سیبِ ســــرخ گــونـه هـــایت
مسیــر چشمـه ی شعـــر زلال است

هنوز از عشق تـــو چشــم انتظارم
اگـــــرچه دیدنت امری محال است

تلف گـــردد شبی در دشت و صحرا
هـــرآنکس در پی صید غــزال است

عسل بانو بیا هــــم خـــــانه باشیم
بنای همــــدلی هـــا در وصال است

( علی قیصری )
0 6 اردیبهشت 13950 506

اگر از خانه روی شعر و غزل را چکنم


اگر از خانه روی شعر و غزل را چکنم
طعنه و سرزنشِ اهـلِ محـل را چکنم

گیرم اصلاً نکنم یاد تو در کوچه ی ذهن
آن همه خاطـره ی روزِ ازل را چکنم

ترسم از رفتن تو فتنه به پا خیزد و من
بعد از ٱن فاجعه ی جنگ و جدل را چکنم

گِرهی را نگشودی کـه گشاید دل من
مشکل و مسئله ی ناشده حل را چکنم

آخر از ناله ی من زلزله آید به وجـود
تَـرَکِ بر دل و بـر روی گسل را چکنم

کنم از عشق تو بر سختی هر صخره گذر
تو نباشی خطـرِ کوه و کُــتَل را چکنم

ای عسل ترک منِ عاشق دلخسته نکن
سرِ شب سردیِ آغـوش و بغل را چکنم

( علی قیصری )
0 2 اردیبهشت 13950 499

می دود هر شب نگاهم بر نگاه دیگری


می دود هر شب نگاهــم بــر نگاه دیگـری
خیره می ماند دو چشمم روی ماه دیگری

از مــنِ دیوانه دیگــر بارهــا سـر می زند
در پس ِ هــــر اشتبـاهــم اشتباه دیگــری

آنقَـدر دم از تفنـگ و تیــر بـــرنو می زنم
تا مگـــر پیدا شود مشروطه خواه دیگری

کــوچه ی تنهائیم را می گذارم پشت سر
تــا مگر خـــود را رسانـــم در پناه دیگری

کاروانی رد نشــد تا لحظـه ای رؤیت کند
یوسـف گمگشته را در عمـــق چاه دیگری

گـرچه عمری در غم دلبر صبوری کرده ام
نالـــه را ســر می دهــم در بین آه دیگری

من که میدانم به سروقتم نمی آید عسل
منتظــر دیگر چـــرا باشـم بــه راه دیگری

( علی قیصری )
0 29 فروردین 13950 389

نبودی بـا منِ افسرده مـأنوس


نبــــودی بـا مــنِ افســرده مـأنــوس
کــه شبهایم شود روشن چو فانوس

بــــدون روی تـــو در عمـق شب هـا
شدم عمری دچــار وهــم و کابــوس

خبـــر داری کــــه تنهــا می نشینـم!
غــــروب جمعـــه را با آه و افسوس

گــــــــرفتــارم بیــا بشکن قفــس را
که شاید پــر بگیرد مــرغ محبــوس

اگــــــــر ای نــم نــم بـــاران نبـــاری
کــــویر دل دهــد گل هـای مأیــوس

چه خوش باشد که با هم پا گذاریم
مــن و تو بین جنگل هــای چـالوس

چه می شد ای عسل در دشت پُرگل
مــنِ شیــدا دوان آیـم بــــه پا ﺑﻮﺱ

( علی قیصری )
0 23 فروردین 13950 379

فرشته یِ ﺑﺎﻍِ غزل ﺑﯽ ﺩﻝ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﮐﻨﺪ


فـــرشته یِ ﺑـــﺎﻍِ غـــزل ﺑﯽ ﺩﻝ ﻭ ﻋﺎﺷﻘـــﻢ ﮐﻨﺪ
ﺭﺍﻫـﯽِ بـــاغ سنبـــل و ﺩﺷـــــﺖِ ﺷﻘــــﺎﯾﻘـﻢ ﮐﻨﺪ

ﮔـــﻢ ﺷﺪﻩ ﻟﺤﻈـــﻪ ﻫﺎﯼ ﻣـــﻦ ﺩﺭ ﮔـــﺬﺭِ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ
ﺭﻧــﮓِ ﻗﺸﻨــﮓِ ﭼﺸـــﻢ ﺍﻭ ﻣﺤـــﻮِ ﺩﻗـــﺎﯾﻘـﻢ ﮐﻨﺪ

دختـــــرِ باغبـــانِ گــل بــا زدن ســــاز و دهــل
ﺭﻗـــﺺ و سمـــاع ﺩﯾﮕــــﺮﯼ ﺩﺭ ﺑــﺮِ ﺧــﺎﻟﻘﻢ ﮐﻨﺪ

ﺩﻓﺘـــﺮِ ﺍﺣﺴــــﺎﺱ ﻣـــﺮﺍ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻫــــﻢ ﻭﺭﻕ ﺯﻧﺪ
ﺗﺎ ﮐـــــﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺘــــﺮﯼ ﺑـــﻪ ﻭﺿـــﻊِ ﺳﺎﺑﻘـﻢ ﮐﻨﺪ

ﻣـــﻦ ﻧﻪ ﺻﺒـــﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﮐﻪ ﺭﻭ ﮐﻨﻢ ﺑـﻪ ﻫﺮ ﮔﻠﯽ
ﺭﻭﺳــــــﺮﯼ ﮔــﻞ ﮔﻠﯽ ﺍﺵ ﺑــﺎﺩِ ﻣـــﻮﺍﻓـﻘﻢ ﮐﻨــﺪ

ﺑــــﺮﻕ ﻧﮕـــﺎﻩِ ﻧﺎﻓــــــﺬﺵ ﺍﺯ ﻫﻤﮕـﺎﻥ ﺩﻝ ﺑـﺒـــﺮﺩ
ﻣـــﻦ ﻫـــﻢ ﺍﮔــﺮ ﺩﻝ ﻧﺪﻫﻢ ﺧـــﻮﺍﺭِ ﺧﻼﯾﻘﻢ ﮐﻨﺪ

برﮐﻪ ﯼ خشک و خالی ام ﺩﺭ ﺩﻝِ ﺩﺷﺖِ ﺑﺮﻫﻮﺕ
ﺳــــﺮﺧﯽ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﻋﺴــﻞ ﭼﺸﻤــﻪ ﯼ ﺷﺎﯾﻘـﻢ ﮐﻨﺪ

( علی قیصری )
0 17 فروردین 13950 410

در کوچه ی ما بوی گل از باغ تن توست


در کـوچه ی ما بوی گل از باغ تن توست
امـروز مگــــر روز شکـــوفا شدن توست

پر می کشم از شوق و سـر از پا نشناسم
وقتی کـه نشان از گــذر و آمـدن توست

از عشق تـو ای مونس جان خواب ندارم
چشمم همه شب منتظـر در زدن تــوست

سیبی که دو چندان بکند حرص و ولع را
از جنس هوس باشد و در پیـرهن توست

مطبوع تـرین رایحـه ی باغ بهشت است
عطری کـــه فرآورده ی گلبرگ تن توست

پهنــای زمین پر شـــده از بــــوی دلاویز
پرواز پـــرستو به هـــوای وطـن توست

کمتر بـزن آتش بــه وجـودم کــه دمادم
دل در هوسِ غنچه ی تنگِ دهـن توست

وقتی کـه عسل باز کنی روســری ات را
مأوای صبا زلف شکـن در شکــن توست

( علی قیصری )
0 14 فروردین 13950 346

سال ها منتظرم تا که بهاری برسد


سال هـا منتظــرم تا کــه بهـــاری بـرسد
تا مگــر نغمـه ای از بانـگِ هـزاری بـرسد

سر بـه سجـاده نهم از غـم دل وقت دعا
تا بـه صحـرای دلـم صبر و قـراری برسد

گـر دعــایم بشود بـر سـر سجـاده قبـول
دست مـن هـم به خـمِ زلف نگاری برسد

سرِ شب تا به سحر چشم بدوزم به افق
شاید از ســر زدنِ شعلــه شـراری بـرسد

گــوشه ی پنجــره ها منتظرم تا که مگر
خبـــر از آمـــدنِ یــکـه ســواری بـــرسد

بــه سراغم چـو بیاید نفسی مونس من
نـــوبتِ همــدلی و بوس و کنـاری برسد

گـر عسل شانه بــه گیسوی بلندش بزند
ناگهــان زمـــزمه از نغـمه ی تاری برسد

( علی قیصری )
0 7 فروردین 13950 364

در عمر خود ندیدم بی اعتناتر از تو


در عمـر خــود ندیدم بی اعتناتر از تو
در این جهان نباشد کس بیوفاتر از تو

من هم به فکـر آنـــم تا آنکه بگـذرانم
دورانِ دیگـــری را بـا آشنــاتــر از تــو

شیـــرینیِ لبانــت زهــرِ هــلاهـــلم باد
کـامی اگــــر نگیـرم از دلـــرباتـر از تو

اصلاً درخت سیبم وقتی دهد شکوفه
هم بهتر ازتو باشد هـم با صفاتر از تو

روزی اگر گذارم افتد به شهر خـوبان
دل می ربایـد از مـن بالا بلاتـر از تـو

در لابـلای شعــرم بایـد عسل بگـویم
شهری به خود ندیده پر ادعاتر از تو

( علی قیصری )
0 2 فروردین 13950 352

از آسمـانِ چشمت، شعر و ستاره بارد


از آسمـانِ چشـــمت، شعـــر و ستـــاره بارد
تا بذر مهـــــر خـــود را، در هـــر دلی بکارد

پــر می کشد پـرستو، از سمت و سوی لانه
وقتی نگــاهِ سبـــــزت، کــوچِ بهــــاره دارد

باد صبای عاشق ، اصلاً بــــه چـرخش آید
تا شال و روسری را، بـــاز از ســـرت درآرد

خــــاتونِ قصه هـــایم، وقتی کنی رهـایم
پـــروانه هــای شعـــرم در پیله جان سپارد

چشمِ قلم چو چشمم، پیوسته خون بگرید
وقتی نبـــودنت را، بـــر صفــحه می نگارد

ای از تبار مهتاب، شعـرم بـه وصفت عاجز
شب هـا مگـر ستــاره حسـن تـو را شمـارد

عاشق بــه شوق وصلت، بی دل بمانده امّا
تنهــا رفیـــق خــود را، تنهــــا نمی گــذارد

بازآ عسل کـــه بی تـــو، از درد بی قــراری
ماسیده در گلـــویم، بغضی که می فشارد

( علی قیصری )
0 18 اسفند 13940 399

غزل بانو دچار درد هستیم


غــــزل بانـــو دچــار درد هستیم
اسیــر ساحـــر و نامـــرد هستیم

خبــر از حــال و روز هـم نداریم
هنــوز از زنـدگی دلســرد هستیم

اگــرچه مــا رفیق و زوج بــودیـم
مثـــال واژه هــــای فـــرد هستیم

چنان افسرده مـــا را قــومِ پاییز
کــــه انگار از نــــژادِ زرد هستیم

غــزل بانو به جــــرم سبز بــودن
بــه فتوای خـدایان طرد هستیم

مـن و تـــو ای عسل باید بدانیم
که تحتِ هجمه و پیگرد هستیم

( علی قیصری )
0 2 اسفند 13940 376

هرچند که بین من و تو کوه و کُتَل ﺑﻮﺩ


هرچند کـــه بین مــن و تو کـوه و کُتَل ﺑﻮﺩ
راهی ﮐــﻪ ﻣﺮﺍ ﻭﺻﻞ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻏـــﺰﻝ ﺑﻮﺩ

پیــوسته ﺩﺭ ﺍﯾـــﻦ ﻓﺎﺻﻠـــﻪ ﯼ دلــــهره آور
ﻋﻤــــﺮِ ﻣـــﻦِ آواره ﺑـــﻪ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺍﺟـــﻞ ﺑـﻮﺩ

ﺁﺩﻡ کـــه چنین ﺳﺠﺪﻩ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ
تصویـــر تـــو بر سر درِ ﺗﺎﺭﯾـــﺦِ ﻣﻠـﻞ ﺑــﻮﺩ

ﺩﺭ ﻭﺍﺩﯼ ﻏــــــﻢ ﺳﺎﺩﻩ ﺗــﺮﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻫـﺎﯾﻢ
ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ ﮔــــﺮﺩﻧﻪ ﯼ ﮐـــﻮﻩ ﻭ ﮐُﺘﻞ ﺑﻮﺩ

ﺍﯼ ﯾﺎﺩِ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐـــﻪ ﺩﺭ ﮐـﻮﭼـﻪ ﻭ ﺑﺎﺯﺍﺭ
ﻋﺸﻖ ﻣـــﻦ ﻭ ﺗـــﻮ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﯾﺠـــﺎﺩِ ﻣﺜﻞ ﺑﻮﺩ

ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﯼ ﺣﺴﻦ ﺗـﻮ ﺍﯼ ﺷﻤﻊ ﺷﺐ ﺍﻓﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﻣﻌﺒﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻫﺎ ﺑﺤﺚ ﻭ ﺟﺪﻝ ﺑﻮﺩ

ﺩﻝ ﺩﺭ ﮔـــــﺮﻭ ﭼﺸـﻢ ﻭ ﻟﺒﺖ ﺑﻮﺩ ﻭ ﮔـــــﺮﻧﻪ
ﺑﺎ لعبتی ﺍﺯ ﺍﻫـــﻞ ﻣﺤـــﻞ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺣــﻞ ﺑﻮﺩ

در محـــفل و در حـــوزه ی مانای غزل ها
ﺷﯿــﺮﯾﻨﯽ ﺍﺷﻌــﺎﺭ ﻣــﻦ ﺍﺯ عشق ﻋﺴـﻞ بود

( علی قیصری )
0 30 بهمن 13940 375

تا بـه دیدارم بیائی غصه ام کم می شود


تا بـه دیدارم بیائی غصه ام کـم می شود
زخمهای کهنه با دست تو مرهم می شود

هر زمانی از میان کوچه ها ردّ می شوی
خانه ها پر از نسیم یاس و مریم می شود

تا که لب تر می نمائی، بوته های در کویر
آبیـاری از وجــود آب زمـزم می شود

قلب من هر لحظه می گردد دچـار دلـهره
در قبال عشق تو وقتی که مُلزم می شود

پای عشق و عاشقی وقتی بیاید در میان
سیب سرخی باعث احساس آدم می شود

روسری را می دهی وقتی به آسانی به باد
بستر شعر و غـزل راحت فراهم می شود

بی گمان وقتی نباشی در کنارم لحظه ای
شور اشعارم دچـار حس مـبهم می شود

من که الان می نویسم در نبودت نامه ای
تازه می فهمم کـه فردایم جهنم می شود

ای عسل وقـتی نمی آئی کـنار پـنجـره
چـتـر چشمم از نبودت بارها نم می شود

( علی قیصری )
0 30 بهمن 13940 340

شدم شیدای شمع بی زوالت


شــدم شیـــدای شمــع بی زوالت
نرفت از خــاطرم هـــرگز جمالت

توئی در کـــوچه هـای خـاطراتم
نشد روزی کـــه باشم بی خیالت

به وجد آید وجـــودم هــر دقیقه
هنوز از خنده هــــــای بی مثالت

به خود گفتم که در دورانِ عمرم
میّسر می شود روزی وصــــالـت

شدم در سایــه ی دلبستگی هـــا
فـدای پیچ زلف و خـط و خـالت

هنــوز از بی قـــراری می نشیند
هــــزاران قاصدک بر روی شالت

نکــردی ای عسل هــــرگز نگاهی
مرا با گــــوشه ی چشـم زلالــت

( علی قیصری )
0 23 بهمن 13940 436

از خود و از همه بیگانه شدن را بلدم


از خـود و از همـه بیــگانه شدن را بلــدم
رفتن از خــانه و بی خــانه شدن را بلدم

نه کــه از نابلــــدی می روم از راه جنون
محــو ليـلایم و دیــوانه شـدن را بلـــدم

همچنان لرزه به دل دارم و بر روی گسل
ارگ بـم بـودم و ویــــرانه شدن را بلـدم

بافه ی زلف نگارم کـــه بهــم خورده گره
چــون پریشان بشود شانه شدن را بلدم

بی پـــر و بالم و یک لحظه نباشم نگران
بزن ای شعله کــــه پـروانه شدن را بلدم

بایـــد از هر چـه کـه دارم عملاً دل بکَنم
از خـود و از همــــه بیگانه شدن را بلدم

مـــنِ دریا زده هـرگز بـــه وصالش نرسم
معنی عــاشـقِ دردانـه شــــدن را بلـــدم

قصه ها گفته ام از سرخی لب های عسل
راوی عشقـم و افســانه شــدن را بلــدم

( علی قیصری )
0 2 بهمن 13940 411

نازنینا رنگِ چشمت بی قرارم می کند


نازنینا رنگِ چشمـت بی قــــرارم می کـند
واردِ دنیــــایی از فصــــلِ بهـــارم می کند

عمق چشمانت به دنیاهـــای دورم می بَرد
تا بـه دریاهـــای دیگـــر ره سپارم می کند

از خیالـــم می گــــریزی تا پریشانت شوم
غیبتت هـــر ثانیـه چشم انتظـارم می کند

بافـــه ی زلفت کتابی از غــزل ها می شود
بی نیاز از شعـــرهـــای بی شمـارم می کند

غنچه ی سرخِ لبت آتش به جــانم می زند
چشم مستت از فـــریبایی خـمارم می کند

روی مـاهت می درخشد از مسافتهای دور
جلـوه در سر تا سرِ شب های تارم می کند

دائماً بـوسیدمت شب ها در آغــوش خیال
شیـخ اگـر فهمیده باشد سنگسارم می کند

ای عسل بانو قلــم را لحظه ای از من بگیر
دارد این زیبـایی ات بی اختیــارم می کند

( علی قیصری )
3 28 دی 13941 584

ای همه ی آرزو ،هیچ نمی خوانی ام


ای همه ی آرزو ،هیچ نمی خوانی ام
پنجره را بسته ای ، تا که بمیرانی ام

ساغر و پیمانه را،پر بکن از شوکران
تا که به جای لبت،زهـر بنوشانی ام

ساده بریزد بهم ، ارگ دل از بار غم
کس نشود غیر تـو مـانعِ ویرانی ام

هر طرفی می روم، از تـو نباشد اثر
گمشده و بی هدف، در شب طولانی ام

در شبِ پر حـادثه ، باز تـوئی ناخـدا
تا ننشیند به گِل کشتی طـوفانی ام

خـوار و ذلیلم نکن ،اینهمه در انتظار
چشم به راه توام، یوسف کنعانی ام

مقصدم آخر عسل ،بافه ی زلف تو بود
تا که به دادم رسد روز پریشانی ام

( علی قیصری )
1 19 دی 13940 417

کم عشوه بیا در بغلم ای گلِ نازم


کـــم عشوه بیــا در بغلـــــم ای گـلِ نـازم
تا نطفــــه ببنـــدد غـــــزلم ای گــلِ نـازم

تا کی بــــدوم در پی تو کـوچه به کوچه
تـا کی بکنی بی محـــــلم ای گـــلِ نــازم

از عشق تــــو بی تابم و با این دل شیدا
آواره یِ کــــــوه و کُـــــتَلم ای گـــلِ نازم

دائم دلـــــم از لـــرزه و پس لــرزه بلـرزد
بـــر رویِ مــــــدار گسلــــــم ای گلِ نازم

خورشیدی و چرخان شده ام دورِ مدارت
عشــــقت ببـــرد تا زحـــــلم ای گـلِ نازم

از روز ازل فلسفـه ی چشــــــم قشنگت
شد باعـثِ بحث و جــــــدلم ای گلِ نازم

از دوری تـــو کاسه ی صبرم شده لبــریز
جـانـــم به لب آمـد عسلــم ای گــلِ نازم

( علی قیصری )
0 15 دی 13940 418

باد صبا می دهد، مژده ی آغازِ تو


باد صبا می دهـد، مژده ی آغازِ تو
می شکفد غنچه ها با گذرِ نازِ تو

کـاش بیاید صبا تا که رهـاتر شود
بر کمر و شانه ها زلف غزلسازِ تو

پنجـره در پنجره،روزنه را بسته ای
تا نشوم با خبر لحظه ای از رازِ تو

در ارم و دلـگشا نیز به یاد تـو بود
تا غزلی می سرود خواجه ی شیرازِِ تو

معجزه ها می کنی با رخ مهتابی ات
در همه جـا بوده ام شاهد اعجـازِ تو

در برِ هــر آینه،هر چه سرودم نشد
بیتی از اشعار من قافیه پــردازِ تو

چشمه ی احساس را جاری و ساری بکن
تا بشود زندگی، زنده به ابــرازِ تو

ای عسل از خنده ات شعر و غزلها که هیچ
نغمه گری می کند سازم از آوازِ تو

( علی قیصری )
1 9 دی 13940 511

گرچه با ناز تو در هر غزلی مأنوسم


گــرچه با ناز تـو در هــر غـــزلی مأنوسم
غـــم نا دیـــــدن رویـت بکنـد مــأیـوسم

رخ برافروز و بزن شعله و پیوسته بتاب
بدران پـرده ی شب را کـه تویی فانوسم

ازهمان لحظه که باخنده نشستی به دلم
گریه ها میکنم و عکس تـو را می بوسم

سال ها رفت و کماکان مـن ِدلداده هنوز
سعـدِ سلمـانم و در بنـــد غمت محبوسم

بختک افتـاده بـه جانم کــه رهـایم نکند
شبی از آمـــــدنت وا بکـــن از کـابــوسم

شهرم ازطایفه ی زهد وریا پُرشده است
بـرده ی شیخم و در سیطـره ی سالوسم

هر کجا پا بنهم سایه بـه دنبال من است
ای عسل دل زده از شهر پُر از جاسوسم

( علی قیصری )
3 11 آبان 13952 536

ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﺖ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﮔﯿﺮﺍﯾﯽ ﻣﺸﺮﻭﺏ ﻧﯿﺴﺖ


ﺧﻨـﺪﻩ ﻫــﺎﯾﺖ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﮔـــﯿﺮﺍﯾﯽِ ﻣﺸﺮﻭﺏ ﻧﯿﺴﺖ
ﺳﺎﻏﺮﻡ ﺭﺍ ﭘﺮﮐﻦ ﺍﯼ ﺳﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ

ﺑﯽ ﺗـﻮ ﺩﺭ ﺩﻫﻠـﯿﺰ ﻗﻠﺒـﻢ ﺟــﺎﺭ ﻭ ﺟﻨﺠـﺎﻟﯽ ﺑﭙﺎﺳﺖ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﯿــﭻ ﺷﻬــﺮﯼ ﺍﯾﻨﻘَـــﺪﺭ ﺁﺷـﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ

ﻓـــﺮﺵ ﺍﯾــﻮﺍﻥ ﺗــــﻮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻌـــﺮ ﺧــﺎﻟﺺ ﺑﺎﻓﺘﻢ
ﺗﺎﺭ ﻭ ﭘــﻮﺩ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﻧﺎﻣـــﺮﻏـﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ

ﻧﺎﺷﮑﯿﺒﺎﺗـﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺴﺘــﻢ ﮐـﻪ ﻓﮑـــﺮﺵ ﺭﺍ ﮐﻨﯽ
آخـــر ﺍﯼ ﺁﺭﺍﻡ ﺟــــــﺎﻧـﻢ ﻃﺎﻗــﺖ ﺍﯾــﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ

ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻭﺻــــﻞ ﺗــﻮ ﺑﯿﮕﺎﻧــﻪ ﺍﻡ ﮐــــﺮﺩ ﺍﺯ ﺑـﻬﺸﺖ
ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺟــــﺰ ﺧــﺎﻧﻪ ﯼ ﻣﺤـــﺒﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ

ﺭﺷﺘــﻪ ﯼ ﺍﻓﮑـﺎﺭﻡ ﺍﺯ ﻋﺸـﻖ ﺗـــﻮ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ ﺑﻬــﻢ
ﺗﺎﺯگی هــا ﻭﺯﻥ ﺷﻌـــﺮﻡ ﺭﻭﯼ ﯾﮏ ﺍﺳﻠﻮﺏ

ﻧﯿﺴﺖ
ای عسل بانـو حلالـم کـن کـه روز رفتن است

وقـتِ پیـــری انتهــای ﺯﻧـﺪﮔﯽ ﻣﻄﻠـﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ

( علی قیصری )
3 20 آذر 13971 1107

ماه کنعانی من فاصله را دور بــریز


ماهِ کنعانی من فاصله را دور بــریز
از درِ مهــر بیا روی شبـم نور بــریز

صبح آدینه مـــــرا تا وسط باغ ببر
آندم از جام لبت شربت انگور بریز

( علی قیصری )
4 11 تیر 13960 453

ای فلک دور از حریم کوی یارم کرده ای


ای فلک دور از حریم کوی یارم کرده ای
با دغلکاری اسیر روزگارم کرده ای

روی سرمستی سر سازش نداری با کسی
سیل غمها را روان بر جویبارم کرده ای

در جوانی شد گریزان شور و شادی از دلم
ناتوانی عاجز و زار و نزارم کرده ای

تا به کی باید بگیرم در بغل زانوی غم
سالها بر مرگ سنبل سوگوارم کرده ای

بیدلی بودم به دنبالِ دل و دلبر روان
کوچه گردی در دلِِ شبهای تارم کرده ای

زین زمان دیگر ندارد اعتنایی کس به من
بین مردم در جهان بی اعتبارم کرده ای

چون کمان شد قامتم یکباره از یوغ ستم
حلقه ی زنجیر غم را گوشوارم کرده ای

بویی از زلف عسل آخر نیامد سوی من
در طلوع فرودین دور از بهارم کرده ای

( علی قیصری )
2 16 اردیبهشت 13960 550

ﺯﯾﺒﺎئی ﻭ ﺑﺮ ﺻﺤﻨﻪ ﭼﻪ ﻃﻨﺎﺯ ﺑﺮﻗﺼﯽ


ﺯﯾﺒﺎئی ﻭ ﺑﺮ ﺻﺤﻨﻪ ﭼﻪ ﻃﻨﺎﺯ ﺑﺮﻗﺼﯽ
ﺑﻨﺸﯿﻨﯽ ﻭ ﺑـــﺮﺧﯿﺰﯼ ﻭ ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﺑﺮﻗﺼﯽ

ﺑﺎ ﺩﺍﻣـﻦ ﭘُﺮﭼﯿﻦ ﺑﺰﻧﯽ ﭼﺮﺥ ﻭ ﻣـﺪﺍﻭﻡ
ﺩﺭ ﮔﻠﺸﻦ ﺯﯾﺒــﺎﯼ ﭘــــﺮ ﺍﺯ ﺭﺍﺯ ﺑـﺮﻗﺼﯽ

جـانانه برقصـآ کـه بسـا چــرخ زمــانه
کاری کند آخـــر که به هر ساز برقصی

ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺻﺒـــﺎ ﺭﺍ ﺑﮑﺸـﺎنی ﻟـــﺐِ ﮐﺎﺭﻭﻥ
ﺁﻥ لحظه ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﺟﯽ ﺍﻫﻮﺍﺯ ﺑﺮﻗﺼﯽ

ﺑﺎ دف زدن و کف زدن و ناز وکرشمه
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻏــﺰﻝ خواجه یِ ﺷﯿﺮﺍﺯ ﺑﺮﻗﺼﯽ

با رقـص تنت مـرتعشم کن که دوباره
ﺳﺎﺯﯼ ﺑــﺰﻧﻢ ﺗﺎ ﮐـــــﻪ ﺍﺯ ﺁﻏــﺎﺯ ﺑﺮﻗﺼﯽ

ﻭﻗﺘﯽ ﻋﺴﻞ ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ ﻋـﺎﺩﯼ ﺑﻪ ﺩﺭائی
ﺑﺎ ﻧﻐﻤـﻪ ﯼ ﺍﻓﺴﻮﻧﮕـــﺮ ﺷﻬﻨﺎﺯ ﺑـﺮﻗﺼﯽ

( علی قیصری )
1 12 آذر 13970 271

کـوکبِ شیرین زبان شعـــر و غـــزل آورده ام


کوکبِ شیرین زبان،شعر و غــزل آورده ام
اهــل نورابــادم و قَـــــدری عسل آورده ام

دشتِ ارژن تا بـَمـو را باغ گل پوشیده بود
یک بغــل آویشن از کــــوه و کُتل آورده ام

باغِ جَنّت را سحـر طی کــرده ام تا دلـگشا
رو به سوی خــانه ی شیخ اجــل آورده ام

آمـــدم ای دختـــر سعــــدی کنــم یادآوری
خــاطــراتی را که از اهـل محـــل آورده ام

آنچه راسعدی دراوصاف اتابک گفته است
من بـه شکل قصه و ضرب المثل آورده ام

یاد اجــداد و نیاکان در وجـــودم ریشه زد
هـــر زمـــانی رو بــه تاریــخ ملل آورده ام

شد در این سیر و سفر ارکان شعرم جابجا
فاعـلاتــن را کمی بعــــد از فَـعَـل آورده ام

نثر خوش طعم گلستان را گرفتم از عسل
غنچـه هـای بوستان را در بغـــل آورده ام

( علی قیصری )
0 26 آذر 13940 240

دختر "بهـــجت" برایت افتخــار آورده ام


دختر "بهـــجت" برایت افتخــار آورده ام
یک بغل از شعرهای شهـریار آورده ام

راه زنجان تا مراغه یک دو روزی بسته بود
نیمه شب حـــیدر بابا را با قطار آورده ام

ساکـــن شیرازم و از راه دوری آمدم
نامـه ای از حــــافظِ والا تبار آورده ام

کوله بارم پرتر از دیوان شعر خواجه است
از اهــالی نامـه های بی شمار آورده ام

چارمحال و بختیاری را نهادم پشت سر
یک دو جفت از گیوه های بختیار آورده ام

باغهای ساوه را در این سفر کـردم گـذر
سیب سرخ و سنجد و قدری انار آورده ام

شهر طهران را نهادم زیر پا از بی کسی
لالـه ای از لالـه های لالـه زار آورده ام

خستگی را با نگاه عاشقت از مــن بگیر
هدیه های دیگری در کـوله بار آورده ام

اشک شوق از جوی چشمانم تراوش می کند
بیت آخـــر را عسل بی اخـتیار آورده ام

( علی قیصری )
0 22 آذر 13940 346

رفتی و هنـــوز در پی دیــدارِ تـــو باشم


رفتی و هنـــوز در پی دیــدارِ تـــو باشم
از روی وفـــــا باز هـــوادار تـــــــو باشم

تا کی بدوم در پی تـو کــوچه به کـــوچه
تا کی به نهـــان در پسِ دیـوار تـــو باشم

در پـهـــنه ی شب پیرهـــنم را زنـــم آتش
در راه قطاری کــــه فــــداکارِ تـــــو باشم

از دامـــن پُر چین تــو گاهی نکشم دست
زیرا کـــــــه غـریبانه گـــــرفتارِ تــو باشم

یک لحظه زدم زل به دو تا چشم خمارت
یک عمــــر بداحـــوالم و بیمارِ تـــو باشم

ای گل چکنـم این همـــه نازک دلی ات را
می میــــــرم اگـــــر باعث آزار تــو باشم

گفتم کــــــه ببندم سر شب راه خــیالــت
تا آنکه مگــــر گوشه ی افکارِ تـــــو باشم

رنگـــم شده زرد ای عسل از دردِ فقـیــری
هـــرگـز نتوانم کــه خــــــریدارِ تـو باشم

( علی قیصری )
0 17 آذر 13940 180

در حقیقت باشد ای بانـو "غـــــزل" نام شما


در حقیقت باشد ای بانـو "غـــــزل" نام شما
می شود یک لحظه باشم یار و همگام شما؟

این حــوالی از کنارِ چشم تــو رد می شدم
تـا کــــه افتادم دراین بی راهه در دام شما

یاس و مـریم های ما دائم شکوفا می شود
شُـرشُـر باران بـــریــــزد وقـتی از بـام شما

پسته ی خندان تو از هر کسی دل می بـرد
آشکارا چـون شدم با یـک نظـــر خــام شما

از دل و جـانش رود یکـباره آرام و قــــرار
هـر کـــــه بیند لــحظه ای روی دلارام شما

می گــذاری یک دقیقه لب گــذارم بر لبت؟
می شود شیرین شود کام مـن از کام شما؟

لااقــــــل ای نازنینم عشوه را کمتــــر بکن
تا دو دستم حــلقه گـــــردد دور اندام شما

کــــم نمی آید عسل از محـــتوای ساغرت
تا بنوشم جـرعه جـرعه قَدری از جـام شما

( علی قیصری )
0 15 آذر 13940 225

کانال غزل ها
کانال دوبیتی ها
اینستاگرام
فیسبوک

© کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به علی قیصری می باشد

طراح و برنامه نویس سایت : سهراب قیصری