4 اردیبهشت 1398

بانو به هـوای لـبِ سرخ و دهنت

مـا را گـذر افتاده بـه شیرازِ تنت

سیبِ هوس و پیاله ی شعر زلال

همـراه غـــزل بـریزد از پیــرهنت