5 آبان 1394

ای جــان مـــن ارزانیِ چشمـان فــریبات
زیبا شده ای تا بــــزنم بـوسه بـــه لبهات

آنقَدر قشنگی کـــه درآورده بــه گــردش
در منظره هــا چشم مـــرا دامـــنِ زیبات

از پیــــرهنت باز بکـــن پنجــــــره ای را
تا بلبل باغت شوم و محـــو تمــــاشات

پلکت که رود رویهم از خواب دل انگیز
پر می زنم از هـــر طرفی داخـــلِ رویات

چـون قـایق افتـاده به گـــــردابِ نگاهت
آرامش من گـــم شده در پهنــه ی دریات

هر چند که در گِــــرد تو دائم به طـوافم
دستـم نرسد ثانیـــه ای بر قـــــد و بالات

از راز تـــو ای دخـــترِ گل کس نشد آگاه
پنهـــان شده در پیـــرهنت رمـــزِ معّمات

گلــواژه بـــــریز ای عسل از بــــاغ تبسم
تا جان و دلـم پر شود از خنده ی گیرات