25 تیر 1394

مثل گل، نازکی و ﻧﺎﺯ ﺑﺨـــﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ حبه ﯼ ﻗﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

ﮔـﻴﺮﻡ ﺍﺻﻼً نــــزنی ﺯﻟﻒ ﺳﻴﻪ ﺭﺍ ﺑــﻪ ﮐﻨﺎﺭ
روشنی بخــش ِﺍﻓﻘـﻬﺎﯼ ﺑﻠﻨـــﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

ﺩﺳﺖ کس ﺑﺮ ﻗـﺪ ﻭ ﺑﺎﻻﯼ ﺗﻮ هرگز ﻧﺮﺳﺪ
آخرین لاله یِ در ﮐﻮﻩِ ﺳﻬﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

دیشب از حاصل اندیشه ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋــﯽِ ﮔﻠﻬــــــﺎﯼ ﻫﻠـﻨﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

ﺑــﻪ ﻧﮕﺎﻫـﯽ ﺩﻝ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﯼ ﻣــــــﺎ ﺭﺍ ﺑﻨـﻮﺍﺯ
ﮐـــﻪ ﻧﻮﺍﺯﻧﺪﻩ ﯼ ﺩﻟﻬــــــﺎﯼ ﻧﮋﻧﺪﯼ ﺗﻮ ﻫﻨﻮﺯ

راه کــج رفتم و کس هیچ نگفت از عملم
کــه گـــــرفتار دل و زلف کمندی تو هنوز

ای عسل هیچ نشد روی ﻟﺒﺖ ﺑـــﻮﺳﻪ ﺯﻧﻢ
ﺁﻧﭽـــﻪ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺑﭙﺴﻨﺪﻡ ﻧﭙﺴﻨﺪﯼ ﺗـــﻮ هنوز