22 تیر 1394

ﮔﻞِ ﻣﺤﺒﻮﺑـﻪ ﯼ ﺯﯾﺒــﺎﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ
بخنـد و ﺑﺎﻋـﺚ ﺍﻏـﻮﺍﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ

ﻣﻦ ﺁﻥ ﻣﻮﺟـﻢ ﮐـﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺗﻮ ﭘﻬﻨﺎﻭﺭﺗــﺮﯾﻦ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ

ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐــﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﯽ
ﺑـﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺩﻗﯿﻘﻪ جــاﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﻣﮕﺬﺭ
ﭼﺮﺍﻍ ﺭﻭﺷﻦ شب های ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﺑﮑـﻦ ﻓﮑــﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺟﻨـﻮﻧﻢ
ﺩﺭاﯾﻦ ﺩﯾـﻮﺍﻧﮕﯽ ﻟﯿـﻼﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﭼــﺮﺍﻏﺎﻧﯽ ﮐـﻦ ﺍﺯ ﺭﻭﯾـﺖ ﺍﻓﻖ ﺭﺍ
فـروغ ﺍﻣﺸﺐ ﻭ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ

ﺧﯿـﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺯﻭﺩ ﺍﺯﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﯽ
ﺑﯿﺎ ﺍﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﺭﻭﯾــﺎﯼ ﻣــﻦ ﺑﺎﺵ

عسـل بانــو بیا ﺁﻏـــــﻮﺵ ﺑﮕـﺸﺎ
ﻋﺰﯾـﺰﻡ ﺗﺎ ﺍﺑــــﺪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣـﻦ ﺑﺎﺵ