18 تیر 1394

ﮐـﻢ ﺑﮑﻦ ﺑﺎ ﻣﻬـــﺮﺑﺎنی هـــا ﻣــﺮﺍ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﺗﺎ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﺷﻌﺮ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻭﺻﻒ ﺗﻮ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ

چشم نازت را ﺑﭽﺮﺧﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ
ﺭﺍﺯ ﻣــﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻤـــﺎﻧﺪ سال هـــا ﺳﺮﺑﺴﺘﻪ ﺗـﺮ

آسمـان را با نگاهــت میکنی رنگین کمـان 
تا کبـوتر در پـــریدن هــا نگـردد خسته تر

تاب گیسو ﺭﺍ بریز آخــر بـه روی ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎ
خاضعانِ کوی عشقـت را بکـن ﻭﺍﺭﺳﺘﻪ ﺗﺮ

هم چنان وقتی قلم را روی ابرو میکشی
خط نستعلیق شعرم میشود بشکسته تـر

گفته بودی نشکنی گاهی سکوت لحظه را
می کنی آهنــگ رفتـن را ولی پیـوسته تر

ﺑﯿﻦ ﺻــﺪ ﮔﻠﺒــﺮﮒ ﺯﯾﺒـﺎ انتخابت ﮐــﺮﺩﻩ ﺍﻡ
از تو هرگز من ندیدم ای عسل نورسته ﺗﺮ