دسته ها

اشعار پیشنهادی

قبـل ﺍﺯ ﺁﻧﯽ ﮐـــﻪ نشینم نفسی ﺩﺭ ﺑــﺮﺷﺎﻥ

1

قبـل ﺍﺯ ﺁﻧﯽ ﮐـــﻪ نشینم نفسی ﺩﺭ ﺑــﺮﺷﺎﻥ
یک بغل سنبله چیــدﻡ ﭼــﻮ ﮔﻞ ﻣﻨﻈﺮﺷﺎﻥ

ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐــﻪ مــنِ مستِ پـریشان ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﻋﺎﺷﻖِ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻟـﺐ ﻭ ﺯﻟـﻒ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻋﻨﺒﺮﺷﺎﻥ

مانده ام تا کــه مگر ﭘﻨﺠــــﺮﻩ ای وا بشود
ﮐــﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻦ ﻣـــﻪ ﭘﯿﮑﺮﺷﺎﻥ

ﺣﺮﻑ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﺑـــﻪ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺭﺍﻫـــﻢ ﻧﺪهد
ﮐــﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ یک شبه ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮﺷﺎﻥ

آنقـــدَر زُل بــه لـب و چشـم زلالـش بـزنم
ﺗﺎ ﮐــــﻪ ﻣﺴﺘﻢ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺩﻩ ﯼ ﺩﺭ ﺳﺎﻏﺮﺷﺎﻥ

ﮔﻠﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﻍ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﮐــﻪ ﺧﺪﺍ
ﮐــﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺯ ﻫﻤـﻪ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﺷﺎﻥ

ﺗﺮﺳﻢ ﺁﺧـــﺮ ﻫﻤــﻪ ﺭﺍ ﻣﺴﺖ ﻭ ﻫﻮﺍئی ﺑﮑﻨﺪ
ﺑـــﻮﯼ ﺯﻟﻒ ﻋﺴﻞ ﻭ ﺭﻭﺳـــﺮﯼ ﺑـــﺮ ﺳﺮﺷﺎﻥ

نظر دهید




لطفا کد تصویر را وارد نمایید

کانال غزل ها
کانال دوبیتی ها
اینستاگرام
فیسبوک

© کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به علی قیصری می باشد

طراح و برنامه نویس سایت : سهراب قیصری