9 مهر 1392

ﺍﯼ ناب ﺗـــﺮﯾﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺩﺭ ﻫـــﺮ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ
با خـــرمنی از عشوه ﺑﯿﺎ ﺩﺭ ﺑـﻐـــﻞ ﻣــﻦ

ﻫﻢ نام ﺗﻮ ﺳﺮﻟـــﻮﺣﻪ ﯼ ﮐـﺎﺭِ همــه ﺭﻭﺯﻡ
ﻫــﻢ یاد ﺗﻮ ﺩﺭ خـاطر ﺷﻌـﺮ ﻭ ﻏــﺰﻝ ﻣﻦ

ﺁﺧـﺮ ﺑـﻪ ﮐـﻪ ﮔــﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺗـﻮ ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﻧﮕﺎﻫﺖ
ﺁﺗﺶ ﺯﺩﻩ ﺍﯼ ﯾﮏ تنــه ﺩﺭ ﻣـﺎﺣﺼــﻞ ﻣﻦ

ﺷﺪ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﯼ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻟﺒﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻌﺮﻡ
ﺭﻭﺯﯼ کـه ﺷﺪﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺑﺤﺚ ﻭ ﺟـﺪﻝ ﻣﻦ

یک لحظه نباید بزنم زل به دو چشمت
زیرا کـــه شود وسعــت دریا اجــل مـن

شایـد کــه صبا شانه زند بــر سر زلفت
تا بـــــوی معطــر بــوَزد بــر ﻣـﺤﻞ ﻣـﻦ

گفتم بـــه کبـــوتر بگشا بـال و پـرت را
از مـا تــو سلامی برسان بــر عسل من