21 شهریور 1392

حـــواسم را بــه آسانی پـــراندی
پیاپی تيـــر غـــم در دل نشاندی

زدم از بی قــراری زل به چشمت
به لبخندی دل و دین را ستـاندی

زدی پیوسته بــر طبــل جـــدائی
بــه ساز همــدلی گاهی نخواندی

نهــادی پـــا درون بـــاغ شعـــرم
درخت واژه هــــایم را تکــاندی

مـنِ دلــــداده در بنـــد تــو بودم
نه دل دادی نــه از بنـدم رهاندی

درون کوچه بستی عهـد و پیمان
ولیکن هـــم قسم با مــن نماندی

چه گـــويم ای عسل از روزگارم
به کامم زهر هجران را چشاندی