20 اسفند 1391

ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩِ ﻧﺎﻓﺬﺕ ﺍﻋﺠــــﺎﺯ ﻣﯽ ﮐـــﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﭼﻪ
ﻋﺸﻮﻩ ﺭﺍ ﺣﯿﻦِ ﺳﺨﻦ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﭼﻪ

ﺣﻠﻘﻪ می کردم چو ﺩﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﻧﺖ
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﺎﺯﻭﺍﻧــﻢ ﻧﺎﺯ ﻣﯽ ﮐــــﺮﺩﯼ ﮐـــﻪ ﭼﻪ

ﺁﻥ ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﮔﻞ ﺩﻝ ﻣﯽ ﺭﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﻧﺴﯿﻢ
ﺩﮐﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺮﻫﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﮐـــﻪ چه

کــوچــــه باغ دلشگا را می نهادی زیـــر پا
دلبــری از مـــردم ﺷﯿﺮﺍﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﭼﻪ

با پرستوهای مست و عاشق و گم کرده راه
صحبت از انگیزه ی پرواز می کردی که چه

بر سر دروازه قرآن با دف و چنگ و سه تار
شهر حافظ را پر از آواز می کردی که چه

ﻣﯽ ﺯﺩﯼ ﻋﻤﺪﺍً ﮔﺮﯾﺰﯼ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﻣـﻦ
ﺩﺭ ﻏﺰﻟﻬﺎ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﯾﺠﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﭼﻪ

ﺍﯼ ﻋﺴﻞ ﺑﺎﻧﻮ ﺑﻔــــﺮﻣﺎ ﺩﺭ حضور ﺩﯾﮕـــﺮﺍﻥ
ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍ ﺍﺑـﺮﺍﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩی که چه