22 آذر 1391

در کوچه ی شعر و غزل آرام جــانم آرزوست
آن مــه رخِ شیـرین لـبِ ابرو کمـانم آرزوست

آخر لب محبوبه ام نازک تر از هر غنچه است
گلبوسه های گونه گــون ﺍﺯ دلستانم ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ

در گیـر و دار عاشقی از خـــود ندارم اختیار
دل بی قراری می کند وقتی که آنم آرزوست

چون‌ بلبل آسیمه سر بیـــزارم از مُهــر سکوت  
شب هــا پیـاپی گفتگو با مهـــربانم آرزوست

ﺩﺭﮔﺮﺩﺵ ﮐﻮﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﮐﺸﻔﻢ ﻧﺸﺪ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻏﻴﺐ
در آسمـان ها پــــر زدن تا لامکـانـــم آرزوست

با حکم قاضی بارها ملکم به غارت رفته است
دورانِ جمشید جــــم و عهـــد کیانم آرزوست

آب و هــــوای زندگی لطفی نـــدارد بی عسل
بوی نسیم صبحــــدم از ملک جــانم آرزوست