دسته ها

اشعار پیشنهادی

دخـترِ ساغر به دستِ خوش صدایِ خنده رو

0

دخـترِ ساغر به دستِ خوش صدایِ خنده رو
می بــری بـا عشــوه هـایت آخــر از مـن آبرو

مانــده بــر لـیوانِ خـــــالی رنگ میـگونِ لبت
ساغــــرم را پــــر بکن باز از شـــراب در سبو

بی گمـــان در گفتمــان هـا هم چنان باغ لبت
می دهـــد گل هـــــای تازه در شــروع گفتگو

در جــــــــوار آستــانـت خلــوتی پیـــدا نشد
تا بگــــویم رازِ دل را در کنــارت مــو به مــو

تا به کی باید بچرخم دور خــود از بی تویی
تا بــه کی باید کنم از درد دوری هـــای و هو

گفته بـــودم در نهایت می زنـــد روزی گـــره
ســـرنــوشت مــــا دو تـا را روزگـار پیـش رو

دکمــــه ی پیــــراهنت را ای عسل بانو نبنــد
تا مــن از باغت بچینم یک سبد سیب و هلو

نظر دهید




لطفا کد تصویر را وارد نمایید

کانال غزل ها
کانال دوبیتی ها
اینستاگرام
فیسبوک

© کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به علی قیصری می باشد

طراح و برنامه نویس سایت : سهراب قیصری