14 فروردین 1395

در کوچه ی ما بوی گل از باغ تن توست
امـروز مگــر روز شکـــوفا شدن توست؟

پر می کشم از شوق و سر از پا نشناسم
وقتی کــــه نشان از خبــر آمــدن توست

سیبی که دوچندان بکند حرص و ولع را
از جنس هوس باشد و در پیرهن توست

از عشق تـو ای مونس جان خواب ندارم
چشمم همه‌ شب منتظـر در زدن تـوست

مطبوع تـرین رایحـه ی باغ بهشت است
عطری کــه فرآورده ی گلبرگ ِ تن توست

در موسم سرما به گمان کوچ بهانه ست
پــرواز پـــرستو به هــوای وطـن توست

کمتر بـزن آتش بــه وجــودم کــه دمادم
دل در هوسِ غنچه ی تنگِ دهـن توست

بانـــو عسلم بـاز بکــن روســـــری ات را
مأوای صبا زلـف شکـن در شکــن توست