30 تیر 1394

در خیـالاتـم ﺧـﯿﺎﻟـﺖ ﺭﺍ ﺑﻐـــﻞ ﺑﺎﯾـﺪ ﮔـﺮﻓﺖ
آخر ﺍﺯ ﮐﻨﺪﻭﯼ لب هاﯾﺖ ﻋﺴﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔـﺮﻓﺖ

ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺑـﺎﻻﯼ ﺭؤﯾـﺎﻫــﺎ ﻧﮕﺎﻫــﺖ ﻣﯽ ﮐﻨـﻢ
ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﯾﻪ ﯼ ﭼﺸﻤﺖ ﻏﺰﻝ ﺑﺎﯾﺪ ﮔــﺮﻓﺖ

ﻗـﺎﺻﺪﮎ آمد ولی ﺩﺭ ﺣﻖ ﻣـــﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑـﺮﺩ
ﺑــﻮﺳﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻤــﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

می سپارم ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻡ ﺭﺍ ﺑـﻪ ﺩﺳﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺣـﺘﻤـﺎﻻﺕ ﺯﯾﺎﺩ ﺍﺯ ﻣﺤــﺘﻤﻞ ﺑﺎﯾــﺪ ﮔــﺮﻓﺖ

روز و شب ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺍ ﺗﺎ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ میکشی
ﺭّﺩ ﭘﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻣـــﮕﺮ ﺭﻭﯼ ﺯﺣـﻞ ﺑﺎﯾـﺪ ﮔـﺮﻓﺖ

ﺩﯾﺸﺐ ﺁﻭﺍﺯ مـــؤﺫﻥ ﻧﺎﮔـﻬﺎﻥ ﺷﺪ ﺑﺮ ﺧــﻼﻑ
ﺑﺎﻧﮓِ ﻏﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺮﻭﺱ ﺑﯽ ﻣﺤﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

ﮔﺮ ﺑﮕﺮﺩﺩ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﺩﺏ
ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺷﻌــﺮ ﻣﺒﺘــﺬﻝ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

ای عسل ﺑــﺮ ﭼﯿﻦ ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ ﮔــﺮﻩ کمتر بزن
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﯿﭻ ﺯﻟﻔﺖ ﺭﺍﻩ ﺣــﻞ باید گرفت